 |
| |||||||
| Kayıt ol | Forum Kuralları | Yardım | Üye Listesi | Takvim | Arama | Bugünün Mesajları | Forumları Okundu Kabul Et |
| Duyurular |
 |
 |
| | LinkBack | Konu Seçenekleri | Gösterim Modu |
|
| |||||||
| Kayıt ol | Forum Kuralları | Yardım | Üye Listesi | Takvim | Arama | Bugünün Mesajları | Forumları Okundu Kabul Et |
| Duyurular |
| |
|
| | LinkBack | Konu Seçenekleri | Gösterim Modu |
17.02.07, 13:47
| ||||
| ||||
| Ce: Ah şu çılgın Türkler!!!!!!!!!!!!!!!!:) saol arkadasım ama daha baska özeti olan varsa yardımcı olurmu acaba....ikizler arkadsım senin özeti okumadım ama yinede cok saol...       |
|
18.02.07, 12:38
| ||||
| ||||
| Ce: Ah şu çılgın Türkler!!!!!!!!!!!!!!!!:)
|
|
28.02.07, 20:24
| |||
| |||
 18.yy divan edebiyatı arkadaşlar acil 18.yy divan edebiyatı özellikleri ve dönemin şairleri ve şiirlerine ihtiyacım var yardımcı olursanız sevinirim |
|
28.02.07, 23:00
| ||||
| ||||
| Ce: Ah şu çılgın Türkler!!!!!!!!!!!!!!!!:) DiVaN EDeBiYaTı Müslümanlık Türk alemine yayıldıktan sonra Türk diline bir din dili olan Arapça sızmaya başlamış ve kültür yönünden daha ileri olan Farslarla aramızda gerek kültür ve gerekse ekonomik yönlerden ilgiler kurmanın yolları aranmıştır.Ayrıca Samanoğulları (874-999),Gazneliler (962-1183),Karahanlılar (932-1212) gibi ilk Müslüman devletler kurulduktan sonra bu devletler Arap ve Fars kültürü- ne ilgisiz kalmamışlardır. Gazneliler'de saray ve ordu dili Türkçe olduğu halde devletin resmi ve ilmi dili Arapça idi.Gazne sarayındaki birçok şairler, Türk oldukları halde eserlerini Farsça yazmışlardır. Medreselerin kurulması Arapça'nın din ve ilim dili olarak halk arasında yayılması, bu dilin kutsiyet kazanmasına da sebep oldu. Farsça ise edebiyat dili olarak halkın yüksek sınıfı arasında moda olmaya başladı. Bununla beraber ana dile karşı olan ilgi de zayıflamış değildi.Bu yüzden,milli kültürle,dini kültürün,diğer bir deyimle Türklükle Müslümanlığın kaynaşması bu çağlara rastlar.Bu kaynaşmayı en iyi açıklayan eser "Kutadgu Bilig"dir.Radlof'un düşüncesine göre:"Bu eser,Arap harflerinin Türkler arasına yeni girmeye başladığı bir devre aittir ve çok ehemniyetlidir.Eser ilk defa Arap sözlerine,Arap söyleyişine ehemniyet verilmeden Türk söyleyişiyle yazılmış bir örneğidir." Divan Edebiyatı'nın temelleri,kendi çağının düşüncelerinden kuvvet almıştır. Divan Edebiyatı'nda felsefi düşünceler tasavvufi mahiyettedir.Fars edebiyatından şekiller alınırken tasavvufi düşünceler de aktarılmıştır.Ancak divan şairlerinin çoğu bir tarikatın adamı olmadıkları için tasavvufu bir felsefe ve ahlak açısından görmüşler ve bu görüş zamanla gerçek değerinden kaybe- derek hayatın tadını çıkarmak için ne gerekirse "yapılmalıdır" felsefesi haline gelmiştir. DİVAN EDEBİYATININ GENEL ÖZELLİKLERİ
BAŞLICA DİVAN ŞAİRLERİ HOCA DEHHANİ XIII.yüzyılda yaşamıştır. Bilinen ilk Divan şairidir. Anadolu’ya Horasan’dan gelmiştir. Selçuklu sultanı III. Alaattin Keykubat’ın buyruğuyla yazdığı Selçuklu Şehnamesi’nin yanı sıra bir kasidesi ve dokuz gazeli bilinmektedir. MEVLANA XIII.yüzyılda yaşamıştır. Birkaç Türkçe beyit dışında, tüm şiirlerini Farsça ile yazan ünlü tasavvuf şairidir. Oğlu Sultan Veled de tasavvufi konuları işleyen bir şair olarak bilinir. Mesnevi, Divan-ı Kebir, Mektubat, tanınmış eserleridir. ŞEYHİ XV.yüzyıl Divan şairlerindendir. Aynı zamanda, devrinin ünlü doktorlarından biridir. Divan Edebiyatı’nın belirginleşmeye başlayan kurallarını derli toplu biçimde uygulayan ilk şairler arasında yer alır. Bir Divan’ı ve Husrev ü Şirin, Harname adlı iki mesnevisi vardır. Harname, olmayacak umutlara kapılan, sonunda elindekileri de yitiren kişileri yermek için yazılmış bir hicivdir. Şair, bu eseri kendi hayatını esas alarak yazmıştır. SÜLEYMAN ÇELEBİ XV.yüzyıl şairlerindendir. Çağına göre sade bir dille, mesnevi biçiminde yazdığı Vesiletü’n-Necat (Mevlid) adlı eseriyle tanınır. Onun açtığı bu çığırda çok sayıda eser yazılmış olmasına karşın, bulardan hiçbiri, Süleyman Çelebi’nin Mevlid’i kadar yaygınlaşıp benimsenmemiştir. ALİ ŞİR NEVAİ Çağatay Edebiyatı’nın XV.yüzyılda yetiştirdiği büyük şair ve bilim adamıdır. Ferhat ü Şirin, gibi mesnevileri yanı sıra Muhakemetü’l-Lugateyn adlı eseri, aydınların Türkçe’yi savunması ve onu Farsça’dan üstün bir olarak göstermesiyle dikkati çeker. Şairin öteki eserleri ise Mecalisü’n-Nefais ve Mizanü’l-Evzan’dır. BAKİ XVI.yüzyılın ünlü şairlerindendir. Din dışı konuları işlemiş, gazel tarzının en başarılı şairleri arasında yer almıştır. Hayatı, her anı zevkle geçirilmesi geren bir olgu olarak değerlendirir ve şiirlerine öylece yansıtır. Edebi sanatları, söz oyunlarını kullanmakta ustadır. Mesnevi tarzında eser vermeyen şairin Divan’ı vardır. FUZULİ XVI.yüzyılın, Baki gibi ünlü şairidir. Türkçe’nin yanı sıra Arapça ve Farsça’yı da öğrenmiş, bu üç dilde divanlar yazmıştır. Şiirlerinde Azeri lehçesini kullanan şair, Baki’nin tersine, hayatı bir sınav olarak görür; insanın aşk acısıyla olgunlaşacağına inanır. Hayata bu yaklaşımında, tasavvuf felsefesine duyduğu ilginin rolü vardır. Divan Edebiyatı’nın en lirik şairi olan Fuzuli, gazel alanında üstün başarı sağlamış; ayrıca Leyla vü Mecnun, Beng ü Bade gibi mesnevileriyle tanınmıştır. Öteki eserleri Haddikatü’s-Süeda, Şikayet-name(mektup türünde ) , Sıhhat ü Maraz, v.b.’dir. NEFİ XVII.yüzyıl Divan Edebiyatı’nın ünlü şairidir. Sert kişiliği, onu çağının en büyük hicivcisi yapmış; zamanın vezirlerinden Bayram Paşa’yı, hatta IV.Murat’ı hicveden şiirleri, hayatına mal olmuştur. Övgü ve yergileri hep abartmalıdır. Gösterişli, ağır bir dili vardır. Kaside alanındaki başarısıyla dikkati çeken şairin Türkçe ve Farsça divanlarından başka, hicivlerini topladığı Siham-ı Kaza adlı bir eseri vardır. ŞEYH GALİP XVIII.yüzyıl şairlerindendir. Mevleviliği benimsemiştir. Hayal gücünün zenginliği ve hayallerinin özgünlüğüyle diğer Divan şairlerinden ayrılır. Divan’ından başka, alegorik tarzda yazdığı ve tasavvufu türlü aşamalarıyla anlattığı Hüsn ü Aşk adlı mesnevisi vardır. İlm kesbiyle pâye-i rif’at Arzû-yı muhâl imiş ancak Aşk imiş her ne var âlemde İlm bir kıyl ü kâl imiş ancak Fuzuli Ne tende cân ile sensiz ümîd-i sıhhat olur Ne cân bedende gam-i firkatinde râhat olur Ne çâre var ki firâkınla eğlenem bir dem Ne tâli’im meded eyler visâle fırsat olur Ne şeb ki kûyuna yüz sürmesem ol şeb ölürün Ne gün ki kâmetini görmesem kıyâmet olur Dil ise gitti kesilmez hevâ-yı aşkından Nasîhat eylediğimce beter melâmet olur Belâ budur ki alıştı belâlarınla gönül Gamın da gelse dile bâis-i meserret olur Nedir bu tâli’ ile derd-i Nef’i-i zârın Ne şûhu sevse mülâyim dedikçe âfet olur Nef’i Aşka kâbil dil mi yok şehr içre yâ dilber mı yok Mest yok meclisde bilmem mey mi yok sâgar mı yok Gonca-i dil açılıp hâtır nice şâd olmaya Bâğda güller mi yok gülşende bülbüller mi yok Görmeziz bir dil ki tûtî gibi güftâr eyleye Söyledir mi yok cihânda bilmezin söyler mi yok Sengden dil kem mi yâ seng-i siyâhı la’l eder Afitâb-i feyz-bahşâ-yı bülend-ahter mi yok Niçin ebkâr-i ma’ânî beslemez erbâb-i nazm Yoksa Yahyâ gibi üstâd-i sühan-perver mi yok Şeyhulislam Yahya Azm-i sefer ettin dil-i nâçârı unutma Gittin güzel ammâ bu dil-efkârı unutma Gâhîce uyandıkça şebistân-i safâda Şol gice olan sohbet-i hemvârı unutma Vardıkça şeker-hâba girip bister-i nâza Ne zehr içer dîde-i bîdârı unutma Ben sabr edeyim derd ü gam-i hecrine ammâ Sen de güzelim ettiğin ikrârı unutma Ağlatmayacaktın yola baktırmayacaktın Ol va’de-i tekrâr-be-tekrârı unutma Yok tâkati hicrânına lutf eyle efendim Dil-haste-i aşkın olan Esrârı unutma Esrar Dede Şarkı Fâriğ olmam eylesen yüz bin cefâ sevdim seni Böyle yazmış alnıma kilk-i kazâ sevdim seni Ben bu sözden dönmezem devr eyledikçe nüh felek Şâhid olsun aşkıma arz u semâ sevdim seni Bend-i peyvend-i dilim ebrû-yı gaddârındadır Rişte-i cem’iyyetim zülf-i siyeh-kârındadır Hastayım ümmîd-i sıhhat çeşm-i bîmârındadır Bir devâsız derde oldum mübtelâ sevdim seni Ey hilâl-ebrû dilin meyli sanadır doğrusu Sûy-i mihrâba nigâhım kec-edâdır doğrusu Râ kaşından inhirâf etsem riyâdır doğrusu Yâ savâb olmuş veya olmuş hatâ sevdim seni Bî-gubârım hasret-i hattınla hâk olsam yine Sıhhatim rûh-i lebindendir helâk olsam yine Tîğ-i gamzenden kesilmem çâk çâk olsam yine Hâsılı beyhûde cevr etme bana sevdim seni Gâlib-i dîvâneyim Ferhâd u Mecnûn’a salâ Yüz çevirmem olsa dünya bir yana ben bir yana Şem’ine pervâneyim pervâ ne lâzımdır bana Anlasın bîgâne bilsin âşinâ sevdim seni Şeyh Galib BEYİTLER Dil verdiğimiz yâre nigâh-i gazabından Tasrîhe mecâl olmadı îmâ ile geçtik Naili Ders-i aşkın müşkilin Yahyâ nice halleylesin Söyleyenler kendini bilmez bilenler söylemez Şeyhülislam Yahya Dilde gam var şimdilik lutfeyle gelme ey sürûr Olamaz bir hânede mihmân mihmân üstüne Rasih Künc-i mihnetde rakîbâ beni tenhâ sanma Kâr ger sende yatursa elemi bende yatur Bağdadlı Rûhî Ger derse Fuzuli ki “güzellerde vefâ var” Aldanma ki şâir sözü elbette yalandır Fuzuli Cihânda âşık-i mehcûr sanma râhat olur Neler çeker bu gönül söylesem şikâyet olur Şeyhulislam Yahya Derdim nice bir sînede pinhân ederim ben Bir âh ile bu âlemi vîrân ederim ben Nef'i Sînede bir lahza ârâm eyle gel cânım gibi Geçme ey rûh-i revân ömr-i şitâbânım gibi Nedim Biz bülbül-i muhrik-dem-i gülzâr-i firâkız Ateş kesilir geçse sabâ gülşenimizden Selimi Göz yaşlı gönül zülf-i perîşânlar içinde Kaldım karanu gecede bârânlar içinde Taci Bey Eczâmızı hep rîk-i beyâbân-i gam itsek Cânâne giden nâme-i hicrâna dökülsek Naili |
|
|
| Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir) | |
| Konu Seçenekleri | |
| Gösterim Modu | |
|
|
Benzer Konular | ||||
| Konu | Yazar | Forum | Cevaplar | Son Mesaj |
| şu çılgın türkler | ozgurane | Türkiye'nin Sorunları | 0 | 13.12.06 13:15 |
Normal
