   kurban88 |
Son Aktivite: 26.06.09 13:52
Hakkımda
- kurban88 Hakkında
- İlgi Alanları
- tasavvuf edebiyat mimarlık
- Cinsiyet
- Bayan
- Meslek
- öğrenci
- Medeni Durum
- Bekar
- Ülke
- Türkiye
-
İmza
Tedbirini terk eyle takdir Hüdâ'nındır
Sen yoksun o benlikler hep vehm-ü gümanındır
sıfırbiçim
İletişim Bilgileri
- Web Sitesi
- http://www.menzil.net
- Bu Sayfa
- http://www.payidar.net/uyeler/kurban88-62785.html
Blog
kurban88: Bloğu´na gitYeni Başlıklar
En Son Blog Mesajı
Ekleme: Kategorisiz
Ya Sev, Ya Terk Et!
Türkiye’de ne zaman birileri bazı şeylerden şikayet etse, bazı konulara eleştiri getirse, insanların burunlarının ucuna “ya sev, ya terk et”i soktular.Cümleyi sürekli söyleyenler de işitenler de yılmıştır.
Sevginin altında vazgeçiş yatar,.Bunu bilmezler.Birini severken önce kendimizden vazgeçeriz.Severken dik yürünmez.
Kendimizi yıkarak kat ettiğimiz yolda sevdiğimize, yani bizi tekrar birleştirecek olana koşarız.Bu anlamda “ya sev, ya terk et” diyenler, bizlere her ne kadar sev ve kal vizesi veriyor görünseler de, aslında “Ya terk et, ya terk et” demek istiyorlar.
Sevmek kendinden geçmektir.Sarhoşluk anıdır.Vatan, vatan aşkıyla sarhoş ettirmedikçe ayık kafayla sevilmez.Sarhoşluğun ve aşkın içinde duygusallık, şiddet, küskünlük acizlik, cesaret duyguları da barınır.Aşığı hoş görmek gerek…
Bir yerde doğmuş olmak seçim değildir.Ne aşağılanacak, ne de gurur meselesi yapılacak bir konudur.O, bir durumdur.Bir yerde doğar ve ölürsün....
Türkiye’de ne zaman birileri bazı şeylerden şikayet etse, bazı konulara eleştiri getirse, insanların burunlarının ucuna “ya sev, ya terk et”i soktular.Cümleyi sürekli söyleyenler de işitenler de yılmıştır.
Sevginin altında vazgeçiş yatar,.Bunu bilmezler.Birini severken önce kendimizden vazgeçeriz.Severken dik yürünmez.
Kendimizi yıkarak kat ettiğimiz yolda sevdiğimize, yani bizi tekrar birleştirecek olana koşarız.Bu anlamda “ya sev, ya terk et” diyenler, bizlere her ne kadar sev ve kal vizesi veriyor görünseler de, aslında “Ya terk et, ya terk et” demek istiyorlar.
Sevmek kendinden geçmektir.Sarhoşluk anıdır.Vatan, vatan aşkıyla sarhoş ettirmedikçe ayık kafayla sevilmez.Sarhoşluğun ve aşkın içinde duygusallık, şiddet, küskünlük acizlik, cesaret duyguları da barınır.Aşığı hoş görmek gerek…
Bir yerde doğmuş olmak seçim değildir.Ne aşağılanacak, ne de gurur meselesi yapılacak bir konudur.O, bir durumdur.Bir yerde doğar ve ölürsün....
Ekleme: Kategorisiz
Anahtar sözcük: Sevgi...
Artık bütün albenisini yitirmiş, bayağılaşmış ve aşınmış bir sözcük: Sevgi...
Her yerde aynı bıktırıcı sözcük yineleniyor; her yerde o sevgi mağdurları, sevgi kırgınları, sevgi yorgunları ve o mağduriyetlerin, kırgınlıkların, yorgunlukların enkazından beslenen sevgi tüccarları, sevgi ihraççıları!
Sevgisiz hayatların sahtekâr sevgileri, her gün -sevgi adına- yeni bir mevziyi daha yağmalıyorlar... Sevgi adına ıslah ediyorlar, sevgi adına ifşa ediyorlar…
“Öteki”lerin farklılıklarını da “toplum sevgisi” adına, “ahlâk” adına rötuşlayıp, toplumdaki inanç farklılıklarını homojenleştiriyorlar.
Bu toplumun sevgiye dair fütûrsuz cesareti, benimse korkularım şimdi... Artık her rezilliğin üstünü sevgiden söz ederek örtüyorlar. Artık her kötülüğün ibresinde sevgiyi de vurgulayan bir yan var...
Yıllar önce izlediğim “14 Numara” adlı filmin finalinde, aktristin âşığını bıçaklayan psikomanyak, elindeki kanlı bıçakla genelev sokağında...
Artık bütün albenisini yitirmiş, bayağılaşmış ve aşınmış bir sözcük: Sevgi...
Her yerde aynı bıktırıcı sözcük yineleniyor; her yerde o sevgi mağdurları, sevgi kırgınları, sevgi yorgunları ve o mağduriyetlerin, kırgınlıkların, yorgunlukların enkazından beslenen sevgi tüccarları, sevgi ihraççıları!
Sevgisiz hayatların sahtekâr sevgileri, her gün -sevgi adına- yeni bir mevziyi daha yağmalıyorlar... Sevgi adına ıslah ediyorlar, sevgi adına ifşa ediyorlar…
“Öteki”lerin farklılıklarını da “toplum sevgisi” adına, “ahlâk” adına rötuşlayıp, toplumdaki inanç farklılıklarını homojenleştiriyorlar.
Bu toplumun sevgiye dair fütûrsuz cesareti, benimse korkularım şimdi... Artık her rezilliğin üstünü sevgiden söz ederek örtüyorlar. Artık her kötülüğün ibresinde sevgiyi de vurgulayan bir yan var...
Yıllar önce izlediğim “14 Numara” adlı filmin finalinde, aktristin âşığını bıçaklayan psikomanyak, elindeki kanlı bıçakla genelev sokağında...
