İnsanın memleketim dediği yer, kimsesiz sokağı, soğuk kaldırımları, silik mimarisiyle yine insanın kendisidir. Taşı oyledir, toprağı öyledir. Yani biraz "ben" kokar. Şehirlerde veya iklimlerde bu duyguyu yaşayamıyorsanız orası yabandır gurbettir insan için. İnsan çünkü yaşadığı anı olduğu gibi değil algıladığı gibi zanneden bir varlıktır. Antalya şehrinde ve hatta genel itibariyle memleketim haricinde ki her cennet bahçesinde bu yabancılık duygusunu yaşıyorumdur. Anadoluluk olsun. bidon kafalılık, göbeğimi kaşıyıp çobanlık yapmak gerekirse; "Gavur" çok hocam orada
