Hakkımda
- 44Üsküdarlı Hakkında
- Şehir
- İstanbul- Üsküdar
- İlgi Alanları
- Fotoğraf, yazı,edebiyat
- Cinsiyet
- Erkek
- Meslek
- hukukçu
- Medeni Durum
- Evli
- Kan Grubu
- A Rh(+)
- Yemek Zevki
- Patlıcanla ilgili her türlü yemek
- Ülke
- Türkiye
-
İmza
- Sevgiyi sevip, yüreklerimizde herkese bir yer açabilmeli;
Eğer düşmanlık duyacaksak çirkinliğe ve kötülüğe düşman
olmalıyız...
- Sevgiyi sevip, yüreklerimizde herkese bir yer açabilmeli;
Blog
44Üsküdarlı: Bloğu´na gitYeni Başlıklar
Latest Entry
Ekleme: Yazılarım
Kime kırgınsın çocuk?
Döktüğün gözyaşları yoksa bana mı?
Bahane istemem, diyorsundur belki de..
Kabul etmem uzaktaydım, bilmiyordum, göremedim
Yalanlarını ve bahanelerini….
Her biri inci tanesi değerli gözyaşlarını boşaltırken
Bakışların saplanıverir nadanların ciğerine bir ok gibi…
Unutulmuşluğun, terkedilmişliğin
Hüznünü yaşarsın dünyanın öbür ucunda….
Mesafeler engel olmamalı sana el uzatılmasına,
Yıllarca bekledin belki de karşılıksız hediye veren bir eli
Siyah beyaz ayrımı yapmayan renk körü gönüllüleri…
Her ne kadar beyaz adam seni gizlese de dünyanın gündeminden
Boyun büküşün ve iniltilerin bir Yüce Dergahı
Harekete geçirir… Geçirir de artık önünde durulur mu
Bilmem O Gücün ve Kudretin?
Vay o zaman yeryüzünün sakinlerine…..
Ekleme: Yazılarım
Kahraman kimdir bilir misin?
Kahraman, sahip olduklarının tümünü
İdeali uğruna bir çırpıda arkasına atabilendir…
Kahraman, mutluluğu başkalarının mutlu
Olmasında yakalayabilendir…
Kahraman, gerçek gücün pazuda değil,
Yüreğinin derinliklerinde olduğunu görebilendir….
Kahraman,sevdası uğruna canı, cananı
Bir ömür boyu terk edebilendir….
Kahraman, vazifesini yerine getirince
Halkın içine karışabilendir….
Kahraman, yaptıkları alkışlandığı zaman
Çevresinde kahraman arayıp alkışlayabilendir…
Sana gelince kahramansın diyenlere
Dudak bükebildiğin zaman kahramanlaştığın andır….
Kahraman, sahip olduklarının tümünü
İdeali uğruna bir çırpıda arkasına atabilendir…
Kahraman, mutluluğu başkalarının mutlu
Olmasında yakalayabilendir…
Kahraman, gerçek gücün pazuda değil,
Yüreğinin derinliklerinde olduğunu görebilendir….
Kahraman,sevdası uğruna canı, cananı
Bir ömür boyu terk edebilendir….
Kahraman, vazifesini yerine getirince
Halkın içine karışabilendir….
Kahraman, yaptıkları alkışlandığı zaman
Çevresinde kahraman arayıp alkışlayabilendir…
Sana gelince kahramansın diyenlere
Dudak bükebildiğin zaman kahramanlaştığın andır….
Ekleme: Yazılarım
Sonunda insan hayatını tehdit eden bir silah olduğun cümle alem
Tarafından kabul edildi…
Bakalım bundan sonra rahatça at oynatabilecek misin?
En sinsi şekillerde odalarımıza kadar girebilecek misin?
Gül yüzlü yavrularımızı soldurabilecek misin?
Ne kadar tehlikeli bir silah olduğunu bile bile hala
Seni eline alanlar var ise artık bu da onların sorumluluğu…
Zarara rızasıyla girene acınmaz der atalarımız…
Tarafından kabul edildi…
Bakalım bundan sonra rahatça at oynatabilecek misin?
En sinsi şekillerde odalarımıza kadar girebilecek misin?
Gül yüzlü yavrularımızı soldurabilecek misin?
Ne kadar tehlikeli bir silah olduğunu bile bile hala
Seni eline alanlar var ise artık bu da onların sorumluluğu…
Zarara rızasıyla girene acınmaz der atalarımız…
Ekleme: Yazılarım
Farkında mısın bilmem?
Kalbin hain bir tuzağın içinde…
En temiz duygulara sahip olması gerekirken
Haset, kin ve nefret kazanının içine düşmüş….
Et parçası deyip de geçme sakın…
O iyi olursa bütün vücut ta iyi olur…
O kötü olursa kötülük bütün vücudu kaplar…
Güzel ve iyi olan şeyler mâkes bulursa kalbinde
Genişlerden daha geniş olur bütün insanlık sığar gönlüne…
Eğer kötülükler ram eylerse kalbinin ortasına, bir kıl bile
Ağır gelir, taşıyamaz yüreğin onu….
Zaten yalan ve doğrunun aynı yerde olması mümkün olmadığı gibi
Sevgi ve nefret de mutlak manalarıyla bulunamaz kalbinde…
Eğer sevgi gelirse nefret kaçacak köşe, sığınacak delik arar
Kötülük denizinde,kıskançlığın pençesinde….
Nefret sararsa kalbini sevgi cılızlaşır, son nefesini verir kollarında
Yalan ve dolan hilebazının….
Aç sineni sevgiye, içsin kana kana, dolsun taşsın kıyıda köşede
Kalmasın bekleyen bir mahzun gönül…....
Kalbin hain bir tuzağın içinde…
En temiz duygulara sahip olması gerekirken
Haset, kin ve nefret kazanının içine düşmüş….
Et parçası deyip de geçme sakın…
O iyi olursa bütün vücut ta iyi olur…
O kötü olursa kötülük bütün vücudu kaplar…
Güzel ve iyi olan şeyler mâkes bulursa kalbinde
Genişlerden daha geniş olur bütün insanlık sığar gönlüne…
Eğer kötülükler ram eylerse kalbinin ortasına, bir kıl bile
Ağır gelir, taşıyamaz yüreğin onu….
Zaten yalan ve doğrunun aynı yerde olması mümkün olmadığı gibi
Sevgi ve nefret de mutlak manalarıyla bulunamaz kalbinde…
Eğer sevgi gelirse nefret kaçacak köşe, sığınacak delik arar
Kötülük denizinde,kıskançlığın pençesinde….
Nefret sararsa kalbini sevgi cılızlaşır, son nefesini verir kollarında
Yalan ve dolan hilebazının….
Aç sineni sevgiye, içsin kana kana, dolsun taşsın kıyıda köşede
Kalmasın bekleyen bir mahzun gönül…....
Ekleme: Yazılarım
Vazgeçmediler elbette.
Vazgeçemezdiler zaten…
Kendi insanına sahip çıkmaktan el uzatmaktan…
Yaşama ve yaşatma ülküsüyle dolu gönüller vazgeçemezdiler ki…
Vazgeçselerdi vazgeçenler bugün hayatta olamazlardı..
Ne bu hayatta ne de milletin tertemiz gönlünde…
Vazgeçemezdiler mücadeleden nefret ve düşmanlıklarla
Sevginin diriltici nefesini herkesin sinesine üflemeden
Vazgeçemezdiler tek bir sine kalmayıncaya kadar koşmaktan…
İnsanlığa saygının gereğiydi o , insan olmanın gerektirdiği….
Vazgeçenler oldu tabii..Küçük bir taşa, bir göze ve öldüren
Şöhrete takılıp yolda kalanlar oldu….
Bu dahi vazgeçiremedi onları yollarından , ulaşmak istedikleri
Zirvelerden…
Ne zirvelerin karı, boranı ne de dostlarının vefasızlığı vazgeçirebildi
Onları maksatlarına ulaşma arzusundan….
Şimdi neredeler mi ?
Tabii ki içimizdeler….
Vazgeçemezdiler zaten…
Kendi insanına sahip çıkmaktan el uzatmaktan…
Yaşama ve yaşatma ülküsüyle dolu gönüller vazgeçemezdiler ki…
Vazgeçselerdi vazgeçenler bugün hayatta olamazlardı..
Ne bu hayatta ne de milletin tertemiz gönlünde…
Vazgeçemezdiler mücadeleden nefret ve düşmanlıklarla
Sevginin diriltici nefesini herkesin sinesine üflemeden
Vazgeçemezdiler tek bir sine kalmayıncaya kadar koşmaktan…
İnsanlığa saygının gereğiydi o , insan olmanın gerektirdiği….
Vazgeçenler oldu tabii..Küçük bir taşa, bir göze ve öldüren
Şöhrete takılıp yolda kalanlar oldu….
Bu dahi vazgeçiremedi onları yollarından , ulaşmak istedikleri
Zirvelerden…
Ne zirvelerin karı, boranı ne de dostlarının vefasızlığı vazgeçirebildi
Onları maksatlarına ulaşma arzusundan….
Şimdi neredeler mi ?
Tabii ki içimizdeler….
