Takvimdeki Deniz


Geriye dönüp baktığımızda Baykal'ın şarkı repertuarının tek bir tane olduğunu söyleyebiliriz. Öyle bir bitmeyen şarkı ki, Menderes'ten Özal'a, Demirel'den Erdoğan'a kadar hemen herkese aynı repertuar...

"Hangi öfkeyle yüzün, böyle karıştı yer yer,
Sana yan mı baktılar, bir şey mi söylediler?
Bir şey dinleme artık, artık bir şey dinleme!
Çağır, bütün günahkâr ruhları cehenneme!"

Kendisi gibi olmayanı, kendi partisinden bile olsa (Bkz. Sarıgül olayı) siyasi cehenneme yollayabilecek bir hırs ve kulak tıkamışlık. Öyle bir hırs ki, sol partiyi sağın da sağına, tutuculuğun da gerisine attığının farkında olamayacak kadar büyük! Ve yine aynı hırs değil midir, kendinden başka herkesi kör, alemi sağır zannettiren:

"Karşına, sahil, kaya, insan kim çıkarsa vur!
Vur başına, âlemde, kör, sağır, ne varsa vur!"

Vurmak, çarpışmak, çatışma ve kriz günümüz CHP'sinin tek politikası adeta. Bir tek görüş, aklı başında bir tek fikir yok ne acı ki. Ve bir siyasi parti düşünün ki, halktan korkuyor. Halkın cumhurbaşkanı seçmesini 'Felaket olur' cümlesiyle özetliyor. Ve şair, muazzam bir hissi kablelvuku ile geleceği görürcesine, hem Deniz'in, hem de başını çektiği siyasi hareketin geleceğini de söylüyor anlayanlara:

"Sal her taraftan, dağdan, gökten, pencereden sal!
Nihayet kala kala dünyada tek kişi kal!"

Sonu yalnızlık, halktan kopuş ve tükeniş olan bu zihniyetin, bugünlerde öfke dolu bir zafer havasında olduğunu görmek şaşırtıcı değil elbette. Zira insanoğlu gibi toplumların da kasları ilânihaye sıkılı duramaz. Yumruklar hep sıkılı şekilde boşluğa savrulamaz. Gevşer toplumun tüm sinirleri ve bir gün aklıselim galip çıkar. İşte o zaman acıyarak hatırlanır geçmiş. 'Vay be şöyle biri vardı' diye üzüntüyle hatırlanır ülke tarihinde. Demokrasinin önünde yumrukları sıkılı, yüzü öfkeyle kırışmış, ağzından hep nefret sözcükleri dökülen ve kendi toplumunun kahir ekseriyetini düşman olarak gören bir bahtsız.

Merhum Necip Fazıl tamı tamına 80 yıl önce kalem oynatmış iyi mi?

Şiirin adı mı?

Merhum sanki bugünü görerek yazmış efendim: Azgın Deniz!

__________________
Geldiğin zaman boşluk dolduran değil,

Gittiğin zaman yeri doldurulamayan ol.