Açıklanan işsiz sayısına 2.6 milyon olarak tanımlanan açık işsizin eklenmesiyle işsiz sayısı 6 milyona yükseliyor. Bu rakamlarla birlikte işsizlik oranı yüzde 10’dan yüzde 22’ye yükseliyor.

İktisatçı Mustafa Sönmez’in hazırladığı rapora göre, Tarımdan tarım dışına yoğun işgücü akıyor. Mülksüz sınıf yüzde 68’i bulurken, İstanbul’da ücretli oranı yüzde 80’e ulaştı. Gerçek işsizlik ise yüzde 22 oranında kaldı. Her 3 ücretliden 1’i kaçak çalıştırılıyor. İmalat sanayinde büyüme olduğu halde istihdam artışı yaşanmadı.

Tarımdaki küçük üreticiye verilen desteklerin IMF’nin istemi ile kaldırılması ve tarım girdilerinin artması sonrasında kentlerdeki işsizlik oranında da hızlı artış gözlendi. Tarımdaki ücretsiz aile işçisinin, 2000 yılında toplam istihdamda yüzde 21.2 olan payı, 2006’da yüzde 14.3’e düştü. Aynı dönemde, ücretli sayısı ise 10.4 milyondan, 12.6 milyona çıktı.

Raporda, 2006 sonu itibariyle Türkiye’nin sivil nüfusunun 73 milyon 600 bin dolayında olduğuna dikkat çekilirken, işgücü olarak saptanan nüfusun ise 24.7 milyon seviyelerinde olduğu vurgulandı. İşgücü nüfusunun 2.6 milyonunun işsiz olduğu ifade edilirken, “Ücretli nüfus, yani işçi sınıfı 12.7 milyon. Ücretlilerin, toplam çalışanların yüzde 57.4’üne yaklaştığını görülüyor” denildi.

İŞ BULMA UMUDUNU KAYBETMİŞ İNSANLAR SAYILMIYOR

Raporda, Türkiye İstatistik Kurumu'nun 3.3 milyonluk bir nüfusu “işgücü” hesabına katmadığı belirtilirken, iş bulma umudunu kaybetmiş kişilerin sayılmadığı kaydedildi.

3.3 milyon işsize, 2.6 milyon olarak tanımlanan açık işsizin eklenmesiyle işçi sayısının 6 milyona yükseldiğine dikkat çekilirken, gerçek işgücünün de 24.7 milyondan 27.3 milyona çıktığı belirtildi. Bu hesaplamalar sonrasında işsizlik oranın da yüzde 10’dan yüzde 22’ye yaklaştığına işaret edildi.

ÇALIŞANLARIN YÜZDE 4’Ü TARIMDA

İşgücüne katılım oranının İstanbul’da yüzde 79, Ankara’da yüzde 75, Bursa-Eskişehir-Bilecik’te yüzde 70, İzmir’de yüzde 68 dolayında olduğu belirtilirken, 12.7 milyona ulaşan iş sahibi ücretlilerin sadece yüzde 4’ünün tarım kesiminde olduğu ifade edildi. Ücretlilerden 3 milyonunun “işçi” ve “memur” sıfatlarıyla kamu kuruluşlarında çalıştığı kaydedilirken, her 3 ücretliden 2’sinin özel sektörde çalıştığı ifade edildi. Raporda, şöyle denildi:

“Son yıllarda derinleştirilerek uygulanan sıcak paraya dayalı büyümenin olmazsa olmaz koşulu olan düşük kur politikası, sermayeyi emek aleyhine geliştirdi. Düşük kurla yapılan ithalat emeğe tercih edildi. Sadece imalat sanayine bakıldığında reel ücretlerde son 4 yılda yüzde 25’e varan düşüşler yaşandı. İmalat sanayi üretiminin son dört yılda yüzde 33 gibi oldukça yüksek bir artış kaydettiği görülüyor. Buna karşılık, üretimde çalışan sayısındaki artış yüzde 2.5'te kaldı. Yani üretim artışı istihdam yaratamadı.”

İşgücü yerine makine kullanılarak gerçekleşen üretim artışı sonrasında verimliliğin hızla artığı vurgulanan raporda, sektörde çalışanların reel ücretlerinin ise yüzde 2.4 oranında düştüğüne dikkat çekildi. Raporda, imalat sanayinde bir birimlik üretim için gereken ücret giderinin reel olarak yüzde 25 oranında düştüğü vurgulanırken, ayrıca reel sektörde karların da artmadığı belirtildi.