Bahçeli’nin doğrusu Ağar’ın yanlışı
DEHAP’IN hile karıştırdığı, defolu 3 Kasım 2002 seçimleri sonunda MHP yüzde 8.4, DYP ise yüzde 9.6 oy alarak barajı aşamadılar ve TBMM’ye giremediler.
Bahçeli’nin doğrusu Ağar’ın yanlışı

DEHAP’IN hile karıştırdığı, defolu 3 Kasım 2002 seçimleri sonunda MHP yüzde 8.4, DYP ise yüzde 9.6 oy alarak barajı aşamadılar ve TBMM’ye giremediler.
DYP’de bunun üzerine derhal kongre kararı alındı ve mevcut yönetim ağır bir biçimde eleştirilerek, Genel Başkan değişikliği istenildi.
Geçmişte, 53’üncü ve 54’üncü Cumhuriyet hükümetlerinde bakan olarak beraber görev yaptığımız Bağımsız Milletvekili Mehmet Ağar, bu kongre sonunda DYP Genel Başkanı oldu.
Sayın Mehmet Ağar Genel Başkan olduktan sonra, DYP’nin önde gelen, kamuoyunda tanınan, bilinen, parti tabanında sevilen, partiye emek ve hizmet vermiş bir çok yetişmiş siyaset ve devlet adamını, yönetim kadrolarından tasfiyeye yöneldi.
2005 kongresinde ahbap-çavuş ilişkilerinin ağır bastığı, partiye ve söylemine yabancı isimlerle bir Genel İdare Kurulu ve parti yönetimi oluşturdu.
Ağır yenilgi aldı

SAYIN Mehmet Ağar ve ekibi bunlarla da yetinmeyerek partinin geleneksel çizgisini, milli duruşunu tartışmaya açacak politika değişikliklerini gündeme getirdi.

“Düz ovada siyaset” olarak zihinlerde kalan, DYP’nin özüne, geçmişine, yapısına tamamıyla ters düşen açılımları ortaya koydu. AKP’nin yedek lastiği olmaya yönelik bir duruş sergilemeye başladı.

Medyadaki 2. Cumhuriyetçi liboş takımının coşkulu desteklerine rağmen, tabanda ve kamuoyunda bu söylem büyük tepki aldı.

Sayın Ağar bununla da yetinmeyerek partinin adını da değiştirdi ve DP yaptı.
ANAP’la malum sonla biten nafile birleşememe fiyaskosu da olanlara tuz-biber ekti.
Partinin milletvekili listelerine kimsenin tanımadığı görmediği isimleri koydu.
Gelinen noktada, geçen seçimlerde DEHAP’ın hilesine rağmen yüzde 9.6’lık oy oranı ile kıl payı TBMM’ye giremeyen DYP, bu kez Hazine yardımı dahi alamayacak bir seviyeye, yüzde 5.5’e düşerek, ağır bir seçim yenilgisi aldı.

Tüm demokratları derinden üzen, ülkenin merkez siyasetinin çökmesi görüntüsü veren, bu hüzün verici sonuçlardan ben de büyük üzüntü duydum.

Neyse ki, Sayın Ağar, siyasi etiğe uygun davranarak vakit geçirmeden istifa etti.

MHP’nin başarısı
BU hikayenin tersi ise MHP’de gerçekleşti.

2002’de baraj altında kalan MHP, lideri Devlet Bahçeli ile devam kararı aldı. Seçim kaybı sonunda parti yönetimi ve kadrolarında tasfiyeye yönelmedi ve değişiklik yapmadı. En önemlisi AKP’ye karşı milli duruş göstererek kararlı, bir muhalefet yaptı. Yani MHP’nin söylemlerini ve çizgisini de değiştirmedi.

22 Temmuz 2007 seçimleri sonunda yüzde 8.4’den yüzde 14.3’e çıkarak 71 milletvekili ile TBMM’ye girmeyi başardı.

Bir yanda, liderini-yönetimini kadrolarını-çizgisini-söylemlerini milletvekili listelerini hatta adını değiştiren bir parti. Diğer yanda ise liderini-yönetimini-kadrolarını-çizgisini-duruşunu söylemlerini değiştirmeyerek dik ve tutarlı durarak, seçimlere giren başka bir parti.
“Ağar’ın değişimi mi, Bahçeli’nin duruşu mu doğru ve haklıydı?” diye sorulacak bir sorunun cevabı da açık değil mi?

Duruşunu, hafızasını, yönetimini, kamuoyuna mal olmuş kadrolarını, çizgisini, söylemlerini geliştirerek muhafaza eden ilkeli davranan etkili muhalefet yapan Bahçeli kazandı. Ağar ise maalesef istifa ve hüsranla yüzleşmek zorunda kaldı.

Herkesin, bu dramatik hikayeden kendine göre çıkarması gereken dersler yok mu dersiniz?

26.07.2007
UFUK SÖYLEMEZ
Akşam