[Sadece kayıtlı Üyelerimiz Linkleri görebilir. ]
[Sadece kayıtlı Üyelerimiz Linkleri görebilir. ]

Cumhurbaşkanı seçimi 23 Temmuz sabahının konusu aslında. Yeni Meclis tablosunu, partilerin çıkaracağı milletvekili sayısını görmeden bugünden cumhurbaşkanlığı seçimi üzerine değerlendirmeler yapmak doğru değil.
Hem isimlendirme hem de izlenecek politikalar açısından. Çankaya sürecinde artık 367 gibi eşik söz konusu. Tek bir partinin bu rakamın üzerine çıkması kolay görünmüyor belki birkaç partili blok bu eşiği aşabilir.
Peki yeni dönemin siyasi yapısı nasıl oluşacak? Bu sorunun cevabı yüzde 10'luk barajı kaç partinin geçeceğiyle yakından ilgili. Anketler ve yorumlar, 2 partiden 5 partiye kadar ihtimal veriyor. 22 Temmuz sonrası AK Parti ve CHP'nin yine siyaset sahnesinin güçlü aktörleri olacakları kesin gibi. Onun için AK Parti ve CHP liderlerinin bugünden cumhurbaşkanlığı seçimi üzerine söylediklerini dikkate almak ve kayda geçirmek lazım.
AK Parti yeni oluşan şartlara göre stratejisini değiştireceğinin işaretlerini verdi. Başbakan Erdoğan 'Uzlaşırım' dedi. Ve birkaç kişilik isim listesiyle muhalefet partilerin kapısını çalacağını söyledi. Erdoğan bu açıklamayla Abdullah Gül dışındaki isimlere de kapıyı açık tuttu. Aynı yöntemi daha önce niye uygulamadı diye sorulabilir. Anayasa Mahkemesi'nin 367 kararı cumhurbaşkanı seçimlerinde bir milat oluşturdu. Kabul etmek lazım ki öncesinin şartlarıyla sonrasının şartları tamamen değişti. Erdoğan'ı politika değiştirmeye iten neden, bu yeni durum. CHP lideri Deniz Baykal 'birden çok seçenekli isim listesini' uzlaşma için yeterli bulmadığını açıkladı. Hatta bir adım öteye giderek 'seçenekli dayatma' diye niteledi. Ve 'Meclis dışından seçilmesi daha doğru olur' dedi. Siyasetin dışından birisinin olması uzlaşma yolunda atılacak ilk adım, CHP'ye göre. Bir milletvekilinin cumhurbaşkanlığı adaylığına soğuk ve mesafeli...
Bu yaklaşım biraz sol siyasetin siyasetteki gücüyle ilgili. Nice zamandır sol partiler Meclis'te çoğunluğu elde edecek sayıda milletvekili çıkaramıyor. Çok partili dönemde 1950'den bu yana sağ eksenin ezici üstünlüğü var. Sol sürekli gerileme içinde. Ahmet Necdet Sezer'i dışarıdan öneren 5 partili Meclis'te tek sol parti olan DSP idi. Baykal'ın sözleri yeni dönemde CHP'nin de benzer yolu izleyeceğini gösteriyor. Cumhurbaşkanını isimlendirirken siyaset dışı, partiler üstü gibi özellikler ilk bakışta insana sıcak geliyor ancak geniş yetkilerle donatılmış Çankaya'nın siyasi boyutu da var. İç politik gelişmelerde hakem rolü üstlenebilecek, dış politika da Türkiye'nin ufkunu açacak bir ismi dışarıdan bulmak kolay değil. Donanımın yanında aktif politikada tecrübe kazanmış deneyimli siyasetçilerin Çankaya'da daha başarılı olduğu örnekler ortada.
Siyasetin dışından gelen cumhurbaşkanı deneyimini hali hazırda yaşıyoruz. İdeolojik gözle bakan küçük çevrenin dışında Ahmet Necdet Sezer'in Çankaya'da başarılı olduğunu kim söyleyebilir? Hangi temel sorunun çözümüne katkı yaptı, hangi uluslararası problemin aşılması için çaba harcadı? Yedi yıllık süre içinde halkın büyük bölümüne Çankaya'yı kapatan kamusal alan, irtica ve laiklik gibi ideolojik çıkışları dışında hatırda kalan icraatı var mı? Siyasetin dışından gelen Sezer en başarısız cumhurbaşkanı... Aksini düşünenler elle tutulur icraatlarını değil siyasi çizgisiyle katı ideolojisini kutsuyor. Ülkeyi uçuruma sürükleyen 2002 ekonomik krizinin mimarı. Cumhurbaşkanını halkın seçmesini öngören değişiklik paketini oyalama yöntemleriyle çıkmaza sürükleyerek siyasi krize davetiye çıkardı. Sezer, dışarıdan bir ismin Çankaya'ya çıkma şansını kapattı. Meclis'in dışından sağ görüşlü birisi olacağına içeriden Deniz Baykal veya soldan bir milletvekilinin olması çok daha iyidir. Bugünden başlayan uzlaşma tartışması 22 Temmuz sandığının önemi ve anlamını açıkça ortaya koyuyor. Bir sandıktan hem başbakan hem cumhurbaşkanı çıkacak, değerini çok iyi bilmek lazım.

11 Temmuz 2007, Çarşamba

__________________