CEM SULTAN VE HAÇLI İSTİSMÂRI

Fâtih Sultan Mehmed’in küçük oğlu olan Cem Sultan, ağabeyi İkinci Bâyezid Han’a karşı mücâdeleyi kaybedince Rodos Şövalyeleri’ne sığınmıştı. Ancak bu karar, Hıristiyan dünyâsında onun 12 yıl 7 ay bir nevi esâret çekmesine sebep oldu. Şövalyeler ve Avrupa Devletleri, kendisini Osmanlılara karşı siyâsî bir koz olarak ellerinde tuttular. Papa vâsıtasıyla onu Hıristiyan yapmak ve böylece bir Haçlı seferi gerçekleştirmek istediler.

Ancak Cem Sultan, kedisine değil Osmanlı pâdişâhlığı, bütün dünyânın hükümdârlığı verilse, dininden dönmeyeceğini sertçe bildirdi.

Cem Sultan, bu güç şartlar altında, dâimâ “Yâ Rabbi, eğer bu kâfirler beni bahâne edip müslümanlar üzerine yürümeye kalkarlarsa, beni o günlere eriştirme, canımı al” diye duâ ediyordu. Nihâyet 25 Şubat 1495 çarşamba sabahı, şehâdet getire getire rûhunu teslim etti. O sırada 35 yaşında bulunuyordu.

Cem Sultan’ın hastalık veyâ zehirlenme netîcesinde öldüğüne dâir muhtelif rivâyetler vardır. Osmanlı müelliflerinin çoğu Papa tarafından gönderilen bir berberin zehirli ustura ile Cem Sultan’ı tıraş ettiğini ve ölümüne sebep olduğunu bildirmektedir.

Haberin İstanbul’a ulaşmasından sonra, Sultan Bâyezid’in emriyle dükkânlar, çarşılar kapatıldı, fakirlere para dağıtıldı. Ülkedeki bütün câmilerde gâib cenâze namazı kılındı. Cenâzesi getirilip Bursa’ya götürülerek Fâtih Sultan Mehmed’in büyük oğlu Mustafa’nın yanına gömüldü.

Cem Sultan, şâir ve edip ruhlu bir zât olup, dîvânı vardır. Avrupa’da bulunduğu müddetçe Fâtih Sultan Mehmed’in oğluna yakışır sûrette hareket etti. Herkesin gıpta ve sevgisini kazandı.