25 Haziran 1950’de Kuzey Kore, Güney Kore askerlerinin 38’inci paralel boyundaki sınırı geçtiklerini ileri sürerek Kore Cumhuriyeti’ne harp ilan etmiştir. Güney Kore Hükûmetinin acil yardım çağrıları üzerine Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi olağanüstü toplanmış ve Güney Kore’ye yardım edilmesi kararı alınmıştır. Bu karar üzerine Türkiye, Amerika’dan sonra Kore’ye asker göndermeyi kabul eden ikinci devlet olmuştur. Kore’ye gönderilecek Türk silahlı kuvvetlerinin çekirdeğini teşkil etmek üzere Ayaş’ta bulunan 241’inci Piyade Alayının mevcudu 5090 kişiye çıkarılmıştır. Tercihen gönüllülerden kurulmuş olan Tugayın Komutanlığına Tuğgeneral Tahsin Yazıcı, Alay Komutanlığına Piyade Albay Celal Dora getirilmiştir.
İskenderun’dan 25 Eylül 1950’de törenlerle uğurlanan ilk kafile 21 gün süren bir deniz yolculuğundan sonra Kore’nin Pusan Limanı’na ulaşmıştır. 7 Kasım 1950 günü 1’inci Kore Türk Tugayına Seul’un 46 km kuzey batısındaki Munson bölgesinin emniyetini sağlamak görevi verilmiştir.
Tugayın vazifesi; sorumluluk bölgesindeki yol ve kö
prüleri, kritik yerleri Kuzey Koreli milislere karşı korumak ve arama - tarama yaparak milisleri etkisiz hale getirmekti. Çin’in mütarekeye yanaşmayan katı tutumunu kırmak üzere Birleşmiş Milletler Ordusu 22 Ocak 1951’den itibaren taarruzi keşif hareketlerine girişmiştir. Türk Tugayının vurucu gücünün de bu yıpratıcı taarruzlarda görev alması öngörülüyordu.
Taarruzun istikameti Kumyanjang-ni kasabası ve çevresi idi. Yapılan plana göre, Türk Tugayının 2’nci Taburunun Kumyangjang-ni kasabasını aşması isteniyor, Alay taarruz grubunun da öncelikle 185, ardından da 156 rakımlı tepeyi alması bekleniyordu.
25 Ocak 1951 sabahı planlandığı şekilde taarruz başladı. Hedef 185 rakımlı tepe ve bu tepeden batıya doğru vadiye inen sırtlardı.
Çinliler mevzilerden gayet planlı ve etkili bir şekilde ateş yağdırıyordu. Önceden mevzilendirilmiş olan 1’inci Takım, fundalık ve engebeli arazide görünmeden hücum mesafesine yaklaştı. Açıkta veya hendeklerde bulunan Çinlileri süngü ve bomba ile imha etti.