| Danalar (Kızgın Şiir) Bu şiiri "Aşıklar Diyarı - Şiirler" bölümüne kaydetmemein sebebi, aşk şiir değil, kızgınlık şiiri olmasıdır. Mod arkadaşlardan, burada kalmasını ricâ ediyorum.
Bu şiir; kendini, yaşadığı toprağı, insanlarını, değerlerini, kültürünü ve Rabblerini gücendiren DANALAR'a yazılmış bir şiirdir. 2004 yılında yazma ihtiyâcı hissettiğim bu şiir, 2006 yılında da hislerime tercümân olma özelliği gösterebilen bir sembolizme sâhip olduğu için, yeniden paylaşıyorum. Lâfım; İslâm'a fitne sokan İslâmsızlara, vatana fitne sokan vatansızlara ve sevgiye fitne sokan sevgisizleredir...
Sevgilerimle... DANALAR Sanır ki ayaklar çamurda yürür
Çıkılmaz batağa giren danalar
Allâh'tan bir lîder isteyip durur
Öküze sadâret veren danalar Yüceltir göklere kendi nâmını
Esirger muhtaçtan bir selâmını
Saptırır keyfince Hak kelâmını
Kur'ân'ı hıfzedip eren danalar Diklenir efeye, bakmaz boyuna
Bu hâlle kaç defâ düştü oyuna
Ben Türküm deyip de gâvur soyuna
Kırmızı halılar seren danalar Şaşırır kimlere tapacağını
Akletmez çıkmaza sapacağını
Bilmeden ne zaman kopacağını
İpleri gerdikçe geren danalar Ne varsa geçmişte kendinden kalan
Yarısı iftirâ, yarısı yalan
Bir metre ardını bırakır talan
Yüz metre öteyi gören danalar Ayhan'ım ağına düşme tilkinin
Ardından meyletme boş bir ülkünün
Cennetten uzaktır kendi halkının
Başına çoraplar ören danalar (istanbul - 2004) |