*spiderman* kullanıcısından alıntı

1980 öncesinin "Ülkücüler" adı verilen faşist milis örgütlenmesinin "Başbuğ"ları Türkeş'in ve MHP'nin talimatlarıyla gerçekleştirdikleri kitle katliamları ve cinayetlerde 5.000'i aşkın devrimci, demokrat ve ilerici yaşamını yitirmiştir. Oligarşinin kendi iktidarını sürdürebilmek amacıyla devrimci mücadeleye karşı finanse ettiği bu faşist milis örgütlenmesinin yer yer "ölüm mangaları" olarak da faaliyet gösterdikleri hemen hemen herkes tarafından bilinmektedir.
Bu hareket, sınıfsal desteğini küçük-burjuvaziden almaktaydı. MHP, ırkçılık ideolojisi ile, Türk'lerin "tarihi üstünlüklerinin" propagandasını yaparak, kitleleri etki altına almaya çalışmıştır. Emperyalist üretim ilişkilerinin -yukardan aşağıya kapitalizmin- gelişmesine paralel olarak mülksüzleşen ya da mülksüzleşmeye yönelen küçük-burjuvazinin tepkilerini anti-komünizm propagandasıyla oligarşiye yedekleyen MHP, aynı zamanda bu kesimlerin mülksüzleşmesinin nedenini devrimci mücadeleye, özel olarak da işçi sınıfının sendikal faaliyetine bağlayarak etkili olmaya çalışmıştır.
MHP'nin 1980 öncesindeki durumunu "Mevcut Durum ve Devrimci Taktiğimiz-I" yazısında şöyle ortaya konulmuştur:

"... MHP, kitlelerin gerek ideolojik etkiler altına alınması, gerekse pasifleştirilmesi için önemli bir görev üstlenmiştir. Başka bir ifadeyle, oligarşi, kitleleri pasifleştirmede milis güçlerini kullanmaktadır.
Hükümetler, bu saldırı ve sindirme eylemlerini 'adi vakalar' olarak lanse etmekte ve devletin araçları ile bazı durumlarda fiilen pasifikasyonu yürütmektedir. Bu işleyiş, oligarşik yönetimin normal bir işleyişidir ve mutlaka tavır alınması gereklidir. MHP'nin militanlarına karşı alınacak tavır, tek başına ele alınamaz. MHP, oligarşinin yaşattığı bir güçtür. Bugünkü görevi, kitleleri pasifleştirmek ve şovenist sloganlarla kitleleri ideolojik etki altına almak olduğu halde, devrimci hareketi saptırma görevini de üstlenmiştir. Hedef, devrimcileri sınıf mücadelelerinden saptırmak ve kısa bir 'vuruşma'ya indirgemektir. Dünya tarihinde bunun örnekleri vardır. En son örnek, Lübnan'da yaşanmaktadır."
Bu işlevleriyle MHP, 1980 öncesinde küçük-burjuva kesimleri içinde etkili olmuştur. 1980'e doğru orta-sermaye kesimlerinin finans desteğini büyük ölçüde sağlayan faşist hareket, bu yolla kırdan kente göçen yeni unsurlar arasında örgütlenmesini genişletmeye yönelebilmiştir. Kırsal niteliğini koruyan, dolayısıyla feodal-ticari ilişkilerin egemen olduğu Anadolu kasabalarında güçlenen MHP, ırkçılık ideolojisi ile sürekli bir ilişkiler ağı oluşturabilmiştir.
Kayseri, Yozgat, Erzurum gibi eski dönemin ticari merkezlerinde etkinlik sağlayan faşist hareket, bu bölgelerin emperyalist üretim ilişkilerinin genişlemesine paralel olarak önemlerini yitirmelerinin yarattığı sosyo-ekonomik ilişkilerden büyük ölçüde yararlanmıştır.
1980 sonrasında faşist milis hareketin bir süre merkezi bir denetime sahip olmaması, milis kadrolarının "kendi başlarına" toplumun her kesimine yayılmasını getirmekle birlikte, emperyalist üretim ilişkilerinin gelişmesinden etkilenen, dolayısıyla eski geleneksel ilişkileri belli oranda koruyan kasaba ve kentlerde kitlesel gücünü korumuştur. 1989 yerel seçimleri ve 1991 genel seçimleri, MHP'nin 1980 öncesi etki alanının daralmış olmasıyla birlikte, varlığını sürdürdüğünü göstermiştir.
Ancak faşist milis hareketin 1980 sonrasında gösterdiği en önemli farklılaşma örgütlenme alanında görülmüştür. Oligarşinin T. Özal aracılığıyla yürüttüğü "transformasyon" politikaları "boşta kalan" faşist milislerin devlet içinde ve politik ilişkilerde istihdam edilmesini getirmiştir. "Başbuğ"un "siyaset yasağı" bulunması kadrolarını "serbest bırakma" tutumunu zorunlu kılması bu gelişmeyi güçlendirmiştir. ANAP, DYP ve hatta RP saflarında "eski ülkücülerin" varlığı günlük olaylar haline gelmiştir.
MHP'nin 1980 öncesindeki ilişkilerinin bugünkü durumu çek-senet mafyasından "Türk" devletlere, ANAP içinden DYP'ye(dp), Kıbrıs'tan Almanya'ya kadar uzanan boyuttadır.