SEVMEDİN!!!..sustum cıglıklarımı icime gömdüm baska tenin kokusunu icine cektigin halde SEVDİM...
nasıl bir sevgi bu sen beni hic sevmemisken...bi kere olsun yüregimi yüregine degdirmemisken sadece
yuzeyselligiyle kaynastıgın bu aska ragmen ben seni sevdim..SEN BENİ HİC SEVMEDİN

Hiç sevmedin mi beni?
Sevmedin…
Sevsen bırakıp gidermiydin…?
Diyelim ki gittin…
Bir kez olsun aramazmıydın..?özlemezmiydin..?sesimi duymak istemezmiydin..?
Sevseydin isterdin ama sen sevmedin ki..!

''yürek dayanmıyor bu gidişe sonsuz bir ucurumdayım sanki..ama dön desen de dönemem artık..''


Gidişinin yeri var yüreğimde ama dönüşünün olmayacak bilesin.
Sen gittin,ve gittiğin gün bittin…
Sen o gün beni de bitirdin…


''derin bir mavi var orada içinde kaybolmak gerek boğulmak gerek yüreğine akmak gerek [/b]''


Engin bir okyanusu aşardım hep o gözlerde..çoğu zaman kaybolur hatta boğulurdum….
sonra…
bir baktım dipteyim…ne o güzellik var etrafımda ne de kurtulabılecegım bır fırsat…


''allahım tutsun ellerimden bırakmasın beni deniz gözlüm ağlatmasın gözlerimi ''


Ardından gittiğin geldi aklıma…


Gittin ve bittin…


Kurtulsam bile faydasız artık…


Bundan sonrasında her yaşanmışlığın ardında kalan korkulardan biri olacak o gözler…


Yüreğimi acıtcak…


Anılarımı hatırlatcak….


…..


Derin gözlerin artık çok derin gelmekte ve bana korku vermekte bilesin…


Ne bir daha dalarım,nede bir daha korkumu yenmeye çalışırım…..


Ben hala yeni umut bekliyorum sevgili…


Seni değil…


Artık gitmişsin dönmüşsün kimin umrunda…?


Benim olmadığı kesin

Çocuk olsam şaşırsam,azıcık şeyden mutlu olsam...
şımarıp, herkese küssem; şeker alınca barışsam...
hiç ağlamayıp, mahzun durmasam
herkes sevimli yüzüme baksa, başımı okşayıp sevse...
"sen, kimin kızısın"diye sorunca:
"annemle babamın kızıyım" desem hınzırca bir tebessümle...
etrafıma bakınca hep mutlu edecek, yaramazlık yapacak ve
her davranışımı çocukluğuma verecek nedenler olsa...
hiç büyümesem;
anne babamın kanatları altında korunsam hayattan...
Yoruldum büyük olmaktan ve hatta; sıkıldım da bu halimden...
hayatın bana hiç hoş süprizi olmayacak mı acaba...?
bir yerlere mi saklansam...? birileri bana:
"hadi ENNA mutlu olacağın bir şeyler oldu.
Nereye saklandıysan çabu çık!.."
Der mi, acaba...?

sen bana git demedin..ben sana tutunamadım...en tuhaf uzakta kalışım oldun..."hoşçakal " bile değildi son sözüm..mesafeler hep büyüdü. o onu dedi..bu bunu dedi..şuydu..buydu..ve de..
ve de bitti..
bitti..
bitti işte..
vedasız, acısız, ağrısız bir ayrılık oldu..
sen orada kaldın..ben burada
şimdi de oturmuş yazıyorum..sadece sana değil..
ona, buna, şuna, herkese..
en güzeli de bu ..yazmak..
kimbilir hangi eve girdim şu an
hangi otobüs yolculuğunun cam kenarındayım..
tut ki ekmek kırıntıları yere dökülmesin diye açılmış bir sayfayım..
bir bakkal tezgahında ucuz şarap sarmak için hazır tutuluyor da olabilirim..
bir yatağın başucunda da..
peki sen..
belki hayali bir sevgilisin bir okur için..
ama olsun..düşlerken sınırsız olmanın bir mahkumiyeti varmı ki?..
kime ne..
kara tahtaya tebeşirle yazılmış kelimeleri silmenin ne güç olduğunu hatırlıyormusun...
evet silinirdi..ama mutlaka kalırdı izi..
ben de seni siliyorum yar..
hem de iz kalmamacasına..bastıra bastıra silgiyi..
ama ne gam..kara tahta iz tutuyor..
..
senden sonra yemek yemedim..
senden sonra dışarı çıkarken hep şemsiyemi aldım..ilk defa saçlarım ıslanırsa başımın ağrayabileceği ihtimalini göze aldım...
senden sonra daha sıkı giyindim..
hiç üşümedim senden sonra..
senden sonra hep saatin ziliyle uyandım sabahlara
senden sonra televizyon kumandasının 6 aydır ihtiyaç duyduğu pilleri aldım..
kahvaltıda gazete okumuyorum senden sonra..ev yapımı çilek reçelinin içine dalan ekonomi sayfaları artık şerbetsiz pür'u pak...
senden sonra kokulu mum aydınlığını satın almadım mağazadan...
ayraç yoksunluğundan"okunan yer kolay bulunsun" diye yüzüstü yatırılmış, yarım kalmış kitaplarımın hepsini bitirdim senden sonra..
hiç kar yağmadı senden sonra bu gri kente..
senden sonra ben sarıyer'i sevdim..istinye'yi..yeniköy'ü..
emek kafe'de sabah kahvaltılarında buldum defalarca..
istiklal caddesi, taksim..bu kadar kalabalıkmıydı o zamanlar..
..

ben senden sonra yatarken anahtarı kapının üzerinden almadım...
sıkı sıkı da kilitledim...ve beni uyandıran kapı zilin de yoktu artık..
senden sonra
senden sonra..
senden
sonra..
..

ben de yoktum aslında..
ben senden sonra düş oldum..
HOŞÇAKAL...

Gidiyorsun diye küstü saatler
İçimde sebebsiz bir acı
Gönlümde boşa çırpınışlar.

Gidiyorsun diye dargın bana günler,
Duyamadığın haykırışlar,
Gözlerimde ise ‘’gitme kal ‘’ diyen yalvarışlar

Sana "Yar" Diyorum Yaralarım Kanıyor .. Sana "Yara" Diyorum Tüm Sözlerimin Öznesi Oluyor
"Yar"a" ..

Yalnızlık ve suç

Yalnızlık merdivenlerinde oturmuş bir aşk öksüzüyüm
Ne gidecek yerim var, ne tutunacak bir dalım
Hangi gönül kapısını çaldıysam yüzüme kapandı
Hangi sevda diyarına göçtüysem hep kovuldum
Peki suçum nedir benim siz söylermisiniz
Yada durun ben söyleyeyim, suçum sadece sevmekti sadece sevmek...

Gidersen sevgili;
Beni de götür yanında,
Yük olmam söz sana,
Sadece kalbimi al yanına,
Beraber kaçalım hayallerimizle uzaklara,
Kırlarda çocuklar gibi koşup oynayaım,
El ele tutuşup 3 günlük dünyayı unutalım.
Eğer almazsan yanına sevgili;
Gitme o bildiğin uzaklara,
Girme ikimizin olan hayallere
Koşma sakın benden başkasıyla el ele
Bu koca dünya zehir olur kederle. Gitme