Sesimin yankıları caddelere uzanıyor,
Bir ucu diğer ucuna kadar uzanan duygularımı sokak ortasında vurdular.
Bir araba altında kaldı hayallerim.

-
-
Yaşama sevincim saçlarımı okşuyor,
Sesi titrek bir çocuğun ilk çığlığıyım ben.
-
Şimdi sabahlarım bir ölü.
Bulutlar değiyor gözlerime.
Sağanak yağıyorum bu gece.
Hıçkırıklarım vücudumu sarsıyor



Çığ düşür sesime.
Hangi yıldızsan kay içime.
Yüreğin yüreğime çarpsın,
Gözlerim karanlığa değil sana karışsın.
Yalnızlık vurmasın.
-

Anlayacağın sessizliğe alışamam.

Ölüm kokar tenim,
Nefessiz kalırım.
Kalbimde dağılır acılar.
Ölümlerden ölümler beğenirim.

Tutsesimi!Yoksa bu çığlıklar bu şehri yerle bir edecek

Sustuğum anda ayaz asılan benim soğuk yalnızlığımdır...
Ve senin terkedilmişliğin aslında beni terketmekten duyduğum hüzündür...

Sen sanıyor musun ki her zaman terkedilen yalnız kalır?
Ve tüm dünya kimin umurunda söylesene sen olmadıktan sonra?
En son gözlerindeki ışıklara benzemiş ayparçasıydın. Şimdi güneş bile soğuk kalıyor varlığın karşısında.
Ellerimi tut. Ne olur üşüme.
Ben sustuğumda nefes al benim için.
Sessizliğin içinde yol alırken düşün.
Seni ne çok hayal ettim ben.
Kuşlar, arabalar, evren sessiz ağlıyor... Bensiz sensizliğe ne çok hayal ettim ben.
Ve ben gittiğimden beri bu şehirde en çok senin yokluğun hissediliyor.
En bilinmez kuyulardan seslendiğin kelimelerinde ruhumda yankılanıyorsun. Başkasının duymuyor olması kimin umurunda! Ben senin varlığın için nefes alıyorum. Ben yoksam sen var olmam için nefes almalısın.
Çünkü ben hâlâ senin için yazıyorum.
Ve aslında benim gidişim senin yoksulluğundur, iliklerime kadar çektiğim.
Ve inanıyorum ki terkeden de edilen kadar yalnız kalır...
Küsmesin kelimelerin... kızmasın bana
n'olurben yeterince kızıyorum, yoksulluğuma...

Sen ve ben yani biz olduğumuz bu hayatta,hiçbir zaman sevgiye,aşka uzaklardan bakan olmadık.
Tam tersi içindeydik, içimizdeydi her yanımızı sarmıştı "aşk"!
Öylesine kenetlenmişti ki ellerimiz,bütün olumsuzluklara rağmen "Aşk" kazanacaktı biliyorduk.
Biz bir ömrü paylaşmalı ve bu hayatın her anında aşkla yoğrulmalı, "aşk"la yeniden var olmalıydık.Kim engel olabilirdi ki buna?Sahip olduğumuz onca şeyin arasında en üstün olan "Aşk"ımızdı. Hayallerimiz vardı birlikteliğe, "Aşk"a dair. Ve hayaller gerçek olmalıydı kararlıydık. Aldanmadık söylenen sözlere,"aşk"ımıza söz söyletmedik. Bu "aşk" iki kişinindi kim karışabilirdi ki? Koruduk "aşk"ımızı,sevdamızı "aşk"tan anlamayan yüreksizlere karşı, "aşk" için kenetlenmiş elleri ayırmaya kimin gücü yeterdi ki. Bırakmadık birbirimizi sımsıkı sarıldık "Aşk"ın sıcaklığıyla güç bulan yüreklerimize sığındık. Farklı iki insandık ama biz farklılıklarımızı kabullenmiştik ve bu yüzden sen ve ben değil biz olmuştuk.
Bizi karşılaştırdığı için Tanrı\'ya şükrediyorduk. Sevgimiz, "aşk"ımız hep yetti bize zaten asıl yoksullukta bu değilmiydi bizim için sevgiden "aşk"tan yoksun kalmak.Zamana yenilen "aşk"lardan değildi bizim "aşk"ımız. Zamanla büyüdü zamanla daha sıkı sardı "aşk"ımız bizi ve biz yaşadıkça "Aşk"ımız daha da büyüyecek!


Benim gözleri umut,gülüşleri mutlulukla dolu sevgilim!


Sana söz bu dünyada olduğumuz sürece asla ayrılmayacağız ve sana söz "aşk"ım iyi ve kötü ne varsa herşeyi birlikte yaşayacağız, son nefesimizde yine birbirimizin adını anacağız.


İçinde dünyanın bütün renklerinin var olduğu yuvamızda sonsuza dek mutlu yaşayacağız "AŞK"ım..

Melekler duymuyor sesimi.. KaranLık işte...



Melekler duymuyor sesimi.. KaranLık işte..
Yine heryerde sessiz gözyaşLarım.. KeşkeLeri yok edemiyor korkuyorum !!!
İnancım kaLmadı benim...



ve sessizLik hakim geceme..
ve sensizLik..
ve ben ağLıyorum hergeceki gibi.. sessiz sessiz..



gözyaşLarım akıyor içime.. damarLarımda doLaşıyor sen'Li sensizLikLer..
ve yüreğim bitik...
içime akıtıyorum ben gözyaşLarımı.. kimse görmesin,,kimse farketmesin diye..
ve sen yoksun yanımda yine...




bak !!
hayır yanakLarımda arama yaşLarı,
gözLerime bak...




yüreğime bak usuL usuL..
ve uzat eLini bir boşLuğa
yokLa biraz etrafı..
ne hissediyorsun..
hayır gördüğünü değiL hissettiğini anLat bana...
ve hissedemedikLerini...




bir deniz göz rengin..
sonbahardaki yaprak saçLarın...
yağan yağmurda bakışLarın..
ve eLLerin.. donmuş bi kaLıp buz parçası...
hayır gördükLerini değiL,hissettikLerini öğrenmek istiyorum ben...


bu ve bunun gibiLer...


oysa ne çok söyLeyecekLerim vardı sana
ne çok isyanLarım ve ne çok sawaşLarım vardı yarıda bırakıp kaçtığın...
rövanşını yapacağımız turnuwaLar vardı binLerce..
ve en büyüğü benim yüreğimdeki senin yüreğindeydi...
topLamı sıfır veren biz'in çıkanından ben kaLıyordum..
ve yüreğim bitik..
kaç gece indirdim yıLdızLarı yeryüzüne
ve kaçgece sakLambaç oynadık senLe ...
ben hep eb'e oLuyordum ... sen karanLıktan korktuğumu biLe biLe en kuytu köşeye sakLanıveriyordun..
ve sobe yapıp gidiyordun bir eLweda biLe demeden !
ne ben görebiLiyordum seni nede sen beni...



oysa..
oysa ne çok oyunLar biLiyordumda korkuyordum söyLemeye...
beLki bunLarda çekip gidersin diye..



ve ne çok sessiz gözyaşLarı biriktirdim içimde..
deniz oLdu şiştim,,şiştim ...
sen beni beyenmez oLdun ben daha çok şiştim...
bi sen sağLam kaLdın içimde.. bi sen sağLam yüreğimde...


ve gittin...



oysa neçok ağLadım yokLuğunda..
sana farkettirmeden...
ve sensizLiğin daLgasına inat bir damLa gözyaşı dökmeden

Biliyorum uzaksin bana...
Aslinda, aslinda cok yakinsin ama göremiyecek kadar uzaksin...
Ben sana yakin olsamda sen bana hep uzaksin biliyorum..

Icimde anlatmak istedigim, seninde bilmeni istedigim cok sey var..
Gel görki alismisim bir kere susmaya..
Susacagim zamani, susmam gereken yerleri secemez olmusum...

Yinede sinirlarindayim sessizligimin...

Konusmaktan cekiniyorum...
Konussam icimde hicbirsey kalmiyacak herseye ögreneceksin..
Belki biraz daha uzaklasacaksin belkide, belkide hepten gideceksin..
Yada bir mucize olacak ve sen beni göreceksin..

Olsun ben yinede susmayi tercih ediyorum...
Herseyin sonundan kacar oldum...
Alacagim cevaplardan cekinir oldum....
Susuyorum bu yüzden icimde sakliyorum herbiseyim(n)i..

Yinede sinirlarindayim sessizligimin..


Korkutuğum başımdan gitmedi , Aşk dedin aşk beni dinlemedi ,
Ayrılık peşinde gölge gibi , Sabrım hep sabırdan öteydi ,
Aşkımsa aşklardan yüceydi ,
Aşk beni sevmedi..

Oysa ben aski ne cok sevmistim,Seni bileli aski daha cok sever oldum...
Verdigi acilarini bile görmezden geliyorum umursamiyorum,
Hep güzelliklerinin pesindeydim askin sevginin...

SEN
bilmesende..
görmesende..
duymasanda..
hissetmesende..
Susuyorum iste konusmaktan kaciyorum..

Yüregim hazir ol !
Yine bir imkansizin pesindesin ! ....

Sen artık benken,ben daha çok sen;sen olduğumu unuttuğum anda, kendimi orada unutuşumu fark etmemişim o an, o kapıyı son kapatışımda...

Şimdi gecenin karanlığında içimdeki rahatsızlığa alışma çabasındayım. Tüm alışma çabalarımda olduğu gibi, bunda da zorlanıyorum. Ama çaresizliğin ne olduğunu öyle iyi öğrendim ki bunlar eskisi gibi şaşırtmıyor beni..

Yağmurun soğuk nefesini içimde hissediyorum artık ve hayatın her renginde zor bir yol görüyorum.

Yaşadığım şehirde senin nefesin, yürüdüğüm her sokakta senle yaşananlardan bir parça var sensizlik şehrinin sessiz sokaklarındaki soğuk kaldırımlarında..

Unutuluyorsun,bırakıyorum sensizliği ve sana olan sensizlik hasretini anlayacağın artık senle olmaktan korkuyorum.

Bu korkuyla çekiliyorum ağır kokan ve karanlık odama.
Bu akşamüstü yine gidiyorum geçmişimin sonsuz açıklarına.
Senin yokluğuna alıştığım,tekrar tekrar ağ atarak seni arayacağım sonu olmayan zifiri bir karanlığa...

Benim şiddetim artsa da günden güne, dilim konuşmaz oldu sustum sadece..

Benim için kaçınılmaz yollara, senin içinse yarınsız uzaklıklara bir adım daha yaklaştırdı hayat beni...

Masal bitti. Bıraktım artık bu şehri... Bilinmezlik oyununun içinde saklı aslında atılacağını hep bildiğim o son adımı attım. Dönüşü olmayan bir yola girdim..

Sen uzakta kal...

Artık sana bağlanmak ardımdaki çığlıklarımın dipsiz uçurumlarında kaldı..

İçimdeki bu hissi azaltamayacağımı, içimden çıkaramayacağımı biliyorum. Biliyorum sessiz çığlıklarım içimde kalacak ve asla dışarı çıkmayacak çıkamayacak..

İçimde kırılan bir ben kaldı sadece. Geceler çok sessiz, gündüzlerse çok soğuk...

Avaz avaz susuyorum, sessiz sessiz çığlıklar atıyorum bu gece kendi kendime. Her şey ters dönüyor ama ben yırtıp atıyorum bir sevdaya yazdığım seni, tükenircesine kapatıyorum tüm benliğimi sana...


Sakla yamalarımı kalbim ve yürü.. Arkana bakma...