2 ağustos hatırası: İçten-1



Nasıl bir düzen

Görünüş olamaz, ne tipleri kimlerle gördü bu gözler..
İnsanlık da olmaz, gördüklerim.. gördüklerim..

Peki neydi
Neydi beni yalnız
Onları dertsiz bırakan

Bir “şey” var, ama çözemiyorum

Yaşlı
Kanlı
Sert
Soğuk gözler mi

Görmediler mi bir gülümsememi
Belki gülmek de yakışmıyor..

Ama o kadar sırıtan arasında
Bir tane de somurtan olsa..?


Onlar gibi havalı
Onlar gibi … mi olmak gerek

Ne olmuş konuşmayı bilmiyorsam
insanların yüzüne bakamıyorsam
biraz ses, biraz cesaret yoksa...

Hani her şey boştu:
İnsan olmak vardı?


Yani bu mu?

Hayatın özeti
Ve günün dersi:

Ben insan değil miyim?



-içten-

__________________
YAVUZ demiş ki:

İhtilaf u tefrika endişesi
Kûşe-i kabrimde hattâ bîkarar eyler beni.
İttihadken savlet-i a’dayı def’e çaremiz
İttihad etmezse millet, dağıdar eyler beni

(Yavuz Sultan Selim Han)

"Şöyle demek istiyordu:
Milletimin ihtilaf ve iftiraka düşebileceği endişesini ölüp gittikten sonra dahi zihnimden atamayacağım. Hatta bu endişe kabrimde bile beni rahatsız edecek. Düşmanlara karşı yegane çaremiz bir ve beraber olmak iken, millet fertleri gönül birliğiyle ittifak etmezlerse, işte bu beni derinden yaralar ve çok rencide eder"