| Bir Domaniç şiiri DOMANİÇ Yüce yaylaların başında durmuş Başını göklere salmış Domaniç Dedem yıllar önce çadırın kurmuş Derin bir hülyaya dalmış Domaniç Ben bir yörük oğluyum, Domaniçliyim Ben Hasan’ım, Hüseyin’im, Ali’yim Yüce Allah’ımın garip kuluyum Dumanlar içinde kalmış Domaniç Hayme Ana’mızın gözleri bizde At sürüyor küçük Osman şu düzde Fatih’in İstanbul’u aldığı hızda Tarihlerden kopup gelmiş Domaniç Yörük yurdu,göçmen yurdu,Türk yurdu Yiğitlik öğrenmiş aslanı, kurdu Şu gördüğün çamda dedem uyurdu Bu koca çınarda dalmış Domaniç Daha ne anlatayım Domaniç’ime Benliğimi koydu başka biçime Bir gariplik çöktü şimdi içime Yılların ardında kalmış Domaniç HHİLMİK |