İş yerinde bir meydancının (yük taşıma elemanı) başına gelen bir olay değinmek istediğm. Yazıp, paylaşmak istedim, belki üzüntüm biraz hafifler diye.

Bizim fabrikamızda 4 adet meydancı çalışıyordu. Bir tanesi de hikayemizin konusu olan Erkut. Meydancı Erkut ileri derece görme özürlü, iki çocuk babası, karısı çalışmayan, vasıfsız bir eleman. Bir gün meydancı Erkut' un kardeşinin düğünü olacağı için ve ailesindeki tek erkek birey kendisi olduğu için iş yerinden (fabrika müdüründen) izin almak ister. Fakat; ne kadar dil dökse de, müdür izin vermez. Nihayetinde düğün günü geldiğinde, Erkut o gün işe gitmez. Çünkü dünya üzerinde bir tane erkek kardeşinin, bir tanecik düğünü için gerekli hazırlıkları yapabilecek, tek kişidir ailesinde. Ertesi günü Meydancı Erkut işe gittiğinde, artık gidecek bir işinin olmadığını öğrenir. Sebep; müdürün kendi sözünü dinlemeyen işçiyle artık çalışmak istememesi.

İyi de iki çocuk babası, eşi çalışmayan, üstelik özürlü Erkut' un ailesine kim bakacak? Müdür yağlı, koca poposunu patronun altına çekmiş olduğu arabanın koltuğuna oturuken, Erkut' un evinde bir tas yemek nasıl kaynayacak? Erkut iş disiplinine uymayacak kadar cahil, peki müdür? Erkut görme özürlü, müdür insanlık özürlü. Peki bu olayı bilip de ses çıkarmayan patron? Onun özrü, kabahatinden büyük bence.

Saygılarımla...