| Zirveye Yolculuk
Delikanlı, çocukluğundan beri köye uzaktan bakan, ulaşılamayan şeylerin etrafına yaydığı cazibeye sahip, dünyanın en yüksek yeri sandığı, dağın zirvesine çıkacağı günün hayalini kurardı. Günler geçtikçe dağın heybetli duruşu karşısında sabırsızlanır, heyecanlanırdı. Her geçen gün kendisini biraz daha hazırlar, büyük günün, zorlu görevin geleceği anı beklerdi...
Sonunda, artık zamanıdır deyip, zirveye çıkmaya karar verdi. Dağın zirvesine son kez uzaktan gözlerini hafif kısarak baktı. Derin bir nefes aldı ve düştü yola...
Yorucu bir yolculuktan sonra dağın eteklerine geldiğinde, dağın uzaktan göründüğü gibi olmadığını daha yüksek olduğunu, uzaktan görkemli ve çekici gelen bu kaya yığınının korkunç ve ürpertici azametini gördü. Üstelik yanında kendisine yardımcı olacak araç gereçler de yoktu. Belki biraz daha beklemesi gerekirdi. Ancak ne olursa olsun zirveye çıkmaya kararlıydı. Geri dönemezdi. “Sen büyüksün belki ama benim azmim senden daha büyük” diyordu. Başına geleceklerden habersiz dağın eteklerinden yavaş yavaş ilerlemeye başladı. Bir müddet tırmandıktan sonra epeyce yorulduğunu hissedip, yola devam etmek için biraz dinlenmesi gerektiğinin farkına vardı. Hem de çok susamıştı. Bir kayanın üzerine oturup, çantasından suyunu çıkardı. Hem susuzluğunu gidermenin hem de bu zorlu yolda azda olsa mesafe kat etmenin verdiği rahatlık ve huzurla etrafına bakınıyordu. Şimdiden geride kalan herşey gözünde küçücük kalmıştı. Burası böyleyse zirve kimbilir nasıldır diye tahminler yürütürken ürperti veren bir sesle irkildi. Zehirli olduğu uzaktan anlaşılan bir yılanın çıngırağından çıkardığı korkunç sesle kendisine doğru yaklaştığını gördü. Hemen kayanın üzerinden kendisini yere attı. Tozlara bulanarak düşmüş, ellerine taşlar batmış, ve hafifçe kanatmıştı. Yılan kayanın üzerine kıvrılıp hiç kıpırdamadan durdu. Zaman kaybettiğini anlayan delikanlı, suyunu ve yiyeceğini kayanın üzerinde bırakıp tırmanmaya devam etti.
Hergün bu dağın arkasından usulca doğan güneş, bugün uzaklarda kendini gizliyor, akşam oluyordu. Delikanlı geceyi dışarda geçirmenin güvensiz olduğunu düşünerek kendisine bir mağara buldu. Fakat mağaranın içine girdiğinde karşısında bir kurdun uyuduğunu gördü. Kurdu uyandırmadan hemen çıkmak istedi. Fakat korkudan bilinçsizce attığı adımlar, yerdeki taşlardan gürültüler çıkarmaya yetmiş, kurdu uykusundan uyandırmıştı. Delikanlının donup kalan vücuduna nazaran, kurdun üzerine atılmada gecikmeyen çevikliği hayret vericiydi. Işığın neredeyse kaybolmaya yüz tuttuğu bu mağarada yaşanan boğuşma, delikanlının büyük bir maharetle bıçağını belinden çekip, kurda saplamasıyla son buldu. Fakat kolundan büyük bir yara almıştı. Geri dönmek için artık çok geçti. Zirveye çıkmak şart olmuştu. Geceyi o mağarada geçirip sabah olduğunda kolundaki yaraya aldırmadan yoluna devam etti. Uzun süre hiç ara vermeden tırmandı. Zirveye epeyce yaklaşmıştı. Ama suyu ve yiyeceği yoktu. Daha ne kadar dayanabileceğini hesap etmeden tırmanmaya devam ediyordu. Birden havada görkemli ve çok güzel bir kuş gördü. Kuşun muhteşem ötüşleri ve havada çizdiği kıvrak danslar başını döndürmüştü. Bu güzelliği seyretmeye doyamıyordu. Derken ayağı bastığı taştan kayıp, yuvarlanmaya başladı. İrili ufaklı kayalar üzerinde tozlu bir yuvarlanmanın sonunda sert bir kayaya çarparak durabildi. Düştüğü yerden kalkmaya çalıştı. Fakat kalkamıyordu. Her tarafı acıyordu. Bir anlık gaflet ona pahalıya mâl olmuştu. Çünkü bu yuvarlanmada ayağı kırılmıştı. Zirveye ise çok az kalmıştı. Ancak, delikanlı yinede pes etmedi. Sürünerek yoluna devam etti. Adeta içindeki duygularla savaşıyor, “Öleceksem de burada ölürüm” diyordu. Uzun bir sarmaşık üzerinde, yavaş adımlarla ilerleyen karıncayı andırıyordu...
Çekilen çilelerden sonra zorlu yolculuk sona ermiş, sonunda zirveye varmıştı. Delikanlı yorgun bedeninin etkisiyle kapanmaya çalışan göz kapaklarını, büyük bir arzuyla açıp, şöyle bir etrafına bakındı. Herşey sanki ayaklarının altındaydı. Zirvede olmak onu hem gururlandırmış, hem de bütün yorgunluğunu, yıpranmışlığını unutturacak kadar hoşuna gitmişti. Ömrünün sonuna kadar orada kalmak istiyordu. Bir daha hiç inmemek üzere... Fakat zirvede kalması için zirveye gelene kadar çektiği eziyetlerin iki katını çekmesi gerekiyordu. Çünkü, zirve hem çok soğuk, hem de nefes almakta güçlük çekiliyordu...
ALINTIDIR.
__________________ Bu Aralar Durgunum... Taki Düzelene Kadar... Tadilat Nedeniyle Kapalıdır... | 
05.10.06, 11:16
Benzer Konular 
Normal
