Düşünmeye başladığım andan itibaren bir şeylerin ters gittiğinin farkındaydım."Neden" sorusunu sormadan edemedim ve "neden" sorusunu sorduğum o günden hep nefret ettim.Düzene karşı ilk başkaldırışım,okul defterlerimin arkasına yazdığım sessiz sloganlar oldu.
Dünya çok büyüktü...Öyle ya milyarlarca insan ve binlerce düşünce vardı.Ancak gençlik kural tanımaz ki...İçimdeki o idealist ruh,neticesini benim dahi göremeyeceğim bir saadet zincirinin ilk halkası olmam için beni zorluyordu.Ama nasıl?Ne zaman?Nerede?
Birden bir umutsuzluk çöktü.Daha başlamadan üzerime çöken yorgunluk,bezginlik beni dünyayı değiştirme serüvenimden vazgeçirmişti.
Arşimetin heyecanı ile "evreka" dedim içimden.Evet bulmuştum.Dünya belki şu an için değiştirmeye gücümün yetmeyeceği kadar büyüktü ama hedeflerimi küçültüp önce ülkemi değiştirirsem,dünyayı da değiştirebilirdim.
Bunun için "cumhurbaşkanı" olmalıydım.Bu hayalimi lisenin ilk sınıfında yüksek sesle söyledğimde insanların bana o kadar güleceklerini bilseydim sanırım hiç teşebbüs etmezdim.Ama ben kararlıydım.Çalışacak,iyi bir üniversite kazanacak ve bir gün cumhurbaşkanı olacaktım.
Çocukluğu ve ilk gençliği geride bırakırken,hayaller yerini hakikatlere bırakmaya başlamıştı.Cumhurbaşkanı olma hayalimi unutmuş,hedefimi sadece iyi bir üniversite kazanmak olarak değiştirmiştim.Çankaya köşkünde oturma sevdamı bırakmış,"acaba bir kooperatife mi yazılsam" diye düşünmeye başlamıştım.
Fakat ben bir şeyleri değiştirmeliydim.En azından ailemi değiştirmeliydim.Bu düşüncelerim babamın ensemde patlayan yumruğu ile sonlandığında,evdeki mutlak otoritenin ona ait olduğunu,ve bunun karşı çıkamayacağım kadar büyük bir güç olduğunu farketmiştim.
Üniversite yıllarımda ideallerim bir derginin köşesinde sıkışmış titrek yazılar ile sınırlı kaldı hep.Ve ben daha ne olup bittiğini anlayamadan iş hayatına atılmış,evlenmiş ve hatta 2 çocuk babası olmuştum.
Ve artık düşünmüyorum.O işi çocuklarıma bıraktım!
Ben kim miyim?Ben,köşedeki manavdan domates salatalık alan adamım.Ben,sabahın ilk ışıkları ile durağa çıkıp otobüs bekleyen memurum.Ben elinde birası ve pijamaları televizyonda maç izleyen adamım.Ben her köşe başında rastlayabileceğiniz o adamım şimdi...
Elveda idaeallerim.Bir başka baharda görüşmek üzere...
alıntıdır........
26.09.08, 11:45
Benzer Konular 
Normal
