Eski çiftlik evini restore etmek için tuttuğum marangoz, işteki ilk gününü
>zorlukla tamamlamıştı. Arabasının patlayan lastiği onun işe bir saat geç
>gelmesine neden olmuş, elektrikli testeresi iflas etmiş ve şimdi de eski
>püskü pikabı çalışmayı reddetmişti.
>Onu evine götürürken yanımda adeta birtaş gibi oturuyordu. Evine
>ulaştığımızda beni, ailesiyle tanışmam için davet etti. Eve doğru yürürken
>küçük bir ağacın önünde kısa bir süre durdu, dalların uçlarına her iki
>eliyle dokundu. Kapı açıldığında ; adam şaşırtıcı bir şekilde değişti.
>Yanık yüzü tebessümle kaplandı, iki küçük çocuğunu kucakladı ve eşine
>kocaman biröpücük verdi. Daha sonra beni arabaya yolcu etmeye geldiğinde ;
>ağacın yanından geçerken merakım daha da arttı ve ona eve giderken gördüğüm
>olayı sordum.
>"O,benim dert ağacım," dedi. "Elimde olmadan işimde bazı sorunlar çıkıyor,
>ama şundan eminim ki o sorunlar, evime, eşime ve çocuklarıma ait değil.
>Bunun için bu sorunları her akşam eve girerken o ağaca asıyorum. Sabahları
>tekrar onları oradan alıyorum. Ama komik olan ne biliyor musunuz? Ertesi
>sabah onları almaya gittiğimde, astığım kadar çok olmadıklarını görüyorum.
>
>"Öfkeyle geçen her dakikanız, mutluluğunuzdan çalınmış 60 saniyedir."

saolasın emeğine sağlık

saolasın kardeş