Bir gün bilge bir kral, huzuru en güzel resmedecek sanatciya büyük bir ödül verecegini duyurdu.Yarismaya cok sayida sanatci katildı. Günlerce calistilar birbirinden güzel
resimler yaptilar.Sonunda resimlerini saraya teslim ettiler.Kral tablolari bir bir inceledi.
Yalnizca iki tablodan cok hoslandi.Ama birinciyi secmesi icin karar vermesi gerekiyordu.Resimlerden birisinde, sükunetli bir göl vardi.Göl bir ayna gibi etrafinda yükselen daglarin huzurlu görüntüsünü yansitiyordu.Üst tarafta pamuk beyazi bulutlar gökyüzünü süslüyordu.Resme kim baktiysa, onun mükemmel bir huzur resmi oldugunu düsünüyordu.Diger resimde de daglar vardi.Ama engebeli ve ciplak daglar üst tarafta öfkeli gökyüzünden yagmur bosaliyor ve simsek cakiyordu.Dagin eteklerinde ise köpüklü bir selale cagildiyordu. Kisacasi resim hic de huzur dolu görünmüyordu.Fakat, kral resme bakinca selalenin ardinda kayaliklardaki bir
catlaktan cikan mini minnacik bir calilik gördü.Çaliligin icerinde ise anne bir kusun ördügü bir kus yuvasi görünüyordu sertce akan suyun orta yerinde anne kus yuvasini kuruyor...Harika bir huzur ve sükun.Peki ödülü kim kazandi dersiniz?

Kral ikinci resmi secti. "Cünkü" dedi, "Huzur hicbir gürültünün, sıkıntının ya da zorlugun bulunmadigi yer demek degildir.Huzur;sıkıntıların, dertlerin, sorunların icinde bile yüreginizin sükun bulabilmesidir.Huzurun gercek anlami budur."

__________________

rahat ve rehavetin oldugu yerde muhakkak bir bozukluk vardir.
o yüzden huzuru o yerde yakalamak da mümkün degildir,
ben yakaladim diyenler ise ancak kendilerini kandiranlardir..

güzel bir yazi saolun...

__________________

Arkadaşım yorumun için teşekkür ederim, tesbitlerin çok doğru.

__________________

Çok güzel bir hikaye.Bence huzur insanın içinde olmalı.İnsanın içinde huzur olmadığı sürece hiçbir güzellik fayda etmez ona.

__________________
''Her ağızda ,her telde,fanilik dırıltısı.
Sonunda tek bir şarkı,tabutun gıcırtısı.'' Necip Fazıl Kısakürek