Kötü karakterli bir genç varmış. Bir gün babası ona çivilerle
dolu bi torba vermis. " arkadasların ile tartısıp kavga ettigin zaman her sefer bu tahtaperdeye bir çivi çak" demis.Genç, birinci (ilk) günde
tahtaperdeye 37 çivi çakmıs. sonraki haftalarda kendi kendine kontrol etmeye çalısmıs ve geçen her günde daha az çivi çakmıs. Nihayet bir gün gelmis ki hiç çivi çakmamıs.Babasına gidip söylemis. Babası onu yeniden tahtaperdenin önüne götürmüs.Gence "bugünden baslayarak tartısmayıp kavga etmedigin her gün için tahtaperdelerden bir çivi çıkart (sök)" demis. Günler
geçmis.
>Birgün gelmis ki her çivi çıkarılmıs.Babası ona "aferin iyi davrandın ama bu
tahtaperdeye dikkatli bak. Artık çok delik var.Artık geçmisteki gibi
güzel olmayacak" demis. Arkadaslarla tartısıp kavga edildigi
zaman kötü kelimeler söylenilir. Her kötü kelime bir yara(delik)bırakır.
Arkadasına bin defa kendisini affettigini söyleyebilirsin ama bu delik
aynen kalacak(kapanmayacak). Bir arkadas ender bir mücehver gibidir.
Seni güldürür yüreklendirir sen ihtiyaç duydugunda
yardımcı olur seni dinler sana yüregini açar" demis.Bari Bundan sonra ona göre düşün ona göre hayatı yaşa, Arkadaş candır.