güneş yavaşça batarken diger arkadaşlarımla beraber tüm hazırlıgımızı yapmış gelecek emri bekliyorduk..bu güneydoguya geldigimden itibaren ilk operosyana katılışımdı çok heyecanlıydım..gerçi bulundugumuz bölgeye geleli yaklaşık 4 ay olmuştu bu 4 ay içerisinde asker kıyafetinden başka hiç sivil görmemiştim..
nihayet gerçek bir operasyona çıkıyorduk burda olmamın anlamını şimdi hissedecektim..
karakoldan önce bilindik patika yoldan geçtik ve hep uzaktan izledigim o meşhur karadagın zirvesine tırmanmaya başladık..4 timden oluşuyorduk bizim tim konutanımız artvinli bir astegmendi bölük komutanımız en öndeki timin komutanı olup gözü pek bit türk subayıdır..
saat gece yarısı 3...yorgunluktan dizlerim titriyor elimdeki g-3 bu kadar agır oldugunu bilmiyordum aramızda bırakın konuşmayı çıt yok...
bir noktada mola verdik sabahı burda beklicez...Allahım şükürler olsun dedim içimden bu daglara çıkmak ne kadar zormuş...
ama daha hiç bir şey görmemiştim...
hayatımızın nasıl kurtulacagını asla tahmin edemezsiniz..Allah ın yardımı bizler orda gördük
(sonra devamını anlatıcam)

__________________

BENİ SADECE TANRI YARGILAR

Kan uykusu belgeselini andırıyor Anlatmakla yaşamak arasında çok büyük fark vardır. Hani derler ya "anlatamam görmen lazım" işte tam öyle bir olay yaşadıkların.. Ama her ne olursa olsun insanı heyecana sokuyor. Devamını en kısa zamanda bekliyoruz arkadaşım.
(NOT: Bu konu altına devam edersen üyelerimizin bulması-okuması kolaylaşır.)

__________________

bölüm...2
bulundugumuz noktaya gelinceye kadar kanter içinde kalmıştık...ama sabah ın 3 de daglarda öyle inceden bir soguk esinti oluyorki yürümeyi bıraktıgınız andan itibaren başlıyorsunuz titremeye...
nihayet mevzilerimize ikişerli olarak yerleştik hemen karşımızda terorsitlerin bulundugu 1529 tepesi..gözümüzü ordan hiç ayırmamamız emredildi..sigara içmek ve konuşmak kesinlikle yasak..zifiri karanlıkta beklemeye başladık ama soguk hava nedeniyle tir tir titriyorduk..bir müddet sonra o agır uyku istegi öyle baskı yapmaya başladıki gözümü artık parmaklarımın yardımıyla açıyordum.ama güneş ışıklarının hafif dogmasıyla uykuya yenik düştüm..ne kadar uyumuşum bilmiyorum kalktıgımda ortalık hala çok sessizdi.ama vucudumda tuhaf ve rahatsız edici gıdıklanmalar hissediyordum.birden kalktım ve üzerime baktım..her yerim karınca dolmuştu sinirli ve küfrderek karıncaları üzerimden atıyor bir yandanda öldürebildigimi öldürüyordum....
ama nerden bilecektimki o karıncaların hayatımızı kurtaracagını?(o günden sonra asla bir tek karınca öldürmedim)
devamı gelecek.

__________________

BENİ SADECE TANRI YARGILAR

son bölüm.....

mevzilerde birer asker bırakarak gelen emirle toplanmaya başladık..önce kumanyalarımızdan çıkarıp kahvaltı yaptık(kahvaltımız balık konservesi)..iki tim oluşturup o meşhur 1529 tepesine dogru yürüyüşe geçtik yol boyunca en az on ar metre arayla yürüyorduk...etrafımız genelde bodur agaçlar ve sarp kayalıklardan oluşuyordu..yol boyunca bir çok sırt çantası bulduk daha önce buraya operasyon düzenleyen birliklerimizin ani ateş sonrası bırakıp son hızla burayı terk ettiklerinin belirtisiydi...heycenımız gittikçe artmaya başlamıştı..içimizde en ufak korku yoktu nihayet o şerefsizlere çok yaklaşmıştık..eminimki hepimizde biran önce onların üzerine bütün şarşörü boşalmak istegi sahipti..ama biz onları göremiyoruz onlar bizi görüyordu
1529 tepesinin eteklerine geldigimizde öncü tim zirveye dogru ilerlemeye başladı ben ikinci timde orta sıralardaydım..ne olduysa o an oldu birden bir çatırtı çöktü yatın diye keskin bir ses geldi kulagımıza..o an hemen yere yatıp şaşkınlıgımızı üstümüzden atmaya çalıştık...
bulundugum yerden karşı tepelere dogru bakıyordum..işte o zaman bir pkk lı teroristi canlı gördüm aramızda yaklaşık 500 metre vardı bir kayalıgın arkasından kalkıp rpg-10 roketini üzerimize dogru ateşledi..roket üzerimizden vızıldayarak geçti arkamıza düştü ve o noktaya ateş etmeye başladık...ama nerden geldigini bilmedigimiz kurşunlar kah önümüze düşüyor yada vızıldayarak geçiyordu..
hala olayın şoku içinde afallamış bir şekilde hedef belirlemeye çalışıyorduk..bizlere bütün cephanemizin harcanmaması gerektigi bazı çatışmaların çok uzun sürdügü belirtilmişti..
nihayet ateş sesleri kesildi ve bizim telsizden destek istedigimiz karakoldan havan atışları başladı...havan mermisi düştügünde karşı tepeden en ufak bir hareket kalmamamıştı..saatlerce orda elimiz tetikte bekledik ama en ufak bir hareket olmadı...
ögleden sonra saat 3 gibi toparlanıp bıraktıgımız birliklerinin yanına dön emri geldi yine aynı sırayla aramızda 5 kilometre uzakta olan arkadaşlarımızın yanına dogru yürümeye başladık...
en önde mayın dedöktörü olan devrem maraşlı osman vardı...yine buraya geldigimiz aynı patikadan geri dönüyorduk..osman yaklaşık 1 km yürüdükten sonra elindeki mayın dedöktörü bir karınca yuvasının üzerinde ötünce durup üstegmenine sesleniyor..üstegmenimiz onun yanına gelerek karınca yuvasını görünce devam etmesini söylüyor...haliyle osmanda karıncalara basmayarak görevine devam ediyor...diger bütün timlerde aynı şekilde karıncalara basmayarak ilerliyor
taki önümde bulunun uzman çavuş hepimizin durmasını isteyene kadar...
hemen telsizle üstegmenimizi yanına çagırıp mayına rastladıgını söyleyene kadar hiç bir şey anlamamıştık...
bulundugumuz konumda çökmüş vaziyette olayları izliyordum...uzaman çavuşla ve aramızda en fazla on metre vardı her şeyi çok yakından görüyordum
üstegmen hızla yanımıza geldi ve mayın nerde diye sordu...
işte burası gerçek bir mucizedir...
Allah ın türk evladına yardımına şahid oldugum yerdir....
uzman çavuş karınca yuvasına çok dikkatli bir şekile bakmış topragın ve karıncaların duruş şekli dikkatini çekmiş...karıncalar hiç hareket etmeden o noktada bekliyorlarmış..
uzaman çavuşumuz eline aldıgı komando bıcagıyla topragı hafifçe eşelemiş ve bıçagın ucu sert bir cisime çarpmış..biraz daha etrafını açınca yerdeki anti tank mayınını görmüş...
sanırım sizlere yaşadıgım bir mucizeyi anlatabildim...o karıncalar en az 10 mehmetçigin hayatını kurtardı..aceba hangi kudret onlara o mayının üstünde yuva yapma emrini verdi...
Allah bizlere orda yardım etti..bu olay günlerce konuşuldu ne ben nede diger arkadaşlarım bu olayı asla unutmadık..hatta askerlikten sonra görüştügüm bir kaç arkadaşımla beraber hemen o günü hatırlar vatana bir can borcumuz var dedik...
umarım bu yazdıklarımı arkadaşlar okur ve bazı anlamlar çıkarır...

dip not=bu olay 1994 yılının temmuz ayında şırnak ili güçlükonak ilçesi yagızoymak karakolu 1529 isimli tepenin yakınlarında olmuştur

__________________

BENİ SADECE TANRI YARGILAR

hikaylerin çok güzel!

Allah cihat uğrunda vatan uğrunda sehitlerimize rahmet eylesin!

__________________
HZ.MUHAMMED İZİNDEYİZ.


"YEMİN OLSUN!SİZİN İÇİN ALLAH'I VE AHİRET GÜNÜNÜ ARZU EDENLER VE ALLAH'I ÇOK ANANLAR İÇİN,ALLAH'IN PEYGAMERLERİNDE PEK GÜZEL BİR ÖRNEK VARDIR.




Türk-İslam Birliği grubu isteyen herkes üye olabilir.