
11.03.07, 18:53
|
 | Kıdemli Üye | | Üyelik Tarihi: 19.07.06 Şehir: ''''SaMsUn'''' Yaş: 18
Mesajlar: 1.036
Karizma Puanı: 194 | |
Film Klasikleri ::::::d FILM KLASIKLERI 
-Güzel oldugunuz kadar küstahsiniz da.
-Annecigim, ben bu amcayi çok sevdim. Ona baba diyebilirmiyim?
-Bana annemi tekrar anlatir misin babacigim?
Senin annen bir melekti yavrum.
-Neden agliyorsun annecigim?
-Hayir yavrum aglamiyorum. Gözume toz kaçti.
-Benim de senin ya?larinda bir oglum vardi evladim.
-Seni sevmiyorum, seninle oyun oynadim, bunu anlamadin mi hala.
-Annen sen dogarken öldü yavrum.
-N'olur gerçegi söyleyin doktor yasayacak miyim?
-O kizla evlenirsen, seni mirasimdan mahrum, evlatliktan men ederim.
-Nayir Necla, nolamaz.
-Hayir siz kovmuyorsunuz, ben vazifemden istifa ediyorum.
-Tanrim, bu resim... bu resim...
-Ben fakir bir gencim, sen ise zengin bir fabrikatörün kizisin.
-Biz ayri dünyalarin insaniniz.
-Aman tanrim, göremiyorum... Göremiyorum.. Kör oldum.
-Göruyorum... Göruyorum..
-Evlenince pembe pancurlu bir evimiz olacak.
-Aman Allahim, ne kadar mesudum.
-Hayir.. Durun..! Kemal suçsuzdur.. Aradiginiz suçlu benim !
-Bizim bu dünyada yasamaya hakkymyz yok mu be hakim bey abicim. Ha?
-Bu ses.. Bu ses.. Olamaz, git.. Git buradan..
-Vücuduma sahip olabilirsin ama ruhuma asla.
-Üstlendigin vazife çok mühim Kemal, bu görevi layikiyla yapacagindan eminim.
-Ben kör bir gencim, hayatimi keman çalarak kazanirim. Rica ederim duygularimla oynamayin.
-Sen arkadasimin askisin.
-Sizi ebediyete kadar bekleyece?im.
-Lütfen haddinizi biliniz.
-Metanetinizi muhafaza ediniz. Tanridan ümit kesilmez.
-Tanrim ne kadar bedbahtim.
-Bana yillar önce çilgincasina sevdigim bir kadini hatirlattiniz...
-Babanin kanini yerde koma ogul.
-iste bana yazmis oldu?un ask dolu mektuplar. Meger hepsi yalanmis. Al bunlari.
-Hayir Yusuf... Olaylar sandigin gibi degil.
-Fakirsin sen.. Fakir.. Fakir..
-Beni paranla satin alabilecegini mi sandin?
-Bu resimdeki amca kim anne?
-Sen kaç yigidim, ben onlari oyalarim.
-Hayir.. Hayir.. Tertemiz hislerimle oynadin benim.
-Biliyordum.. Ölmedigini biliyordum Rifat.
-Oh ne saadet.
-Yaa Justinyanus, iste buna Osmanli tokadi derler.
-Yettim yigidim.
-Yavrum istanbul sana neler etmis?
-Saadet dolu yuvamiza kara bir gölge düsürdün.
-Bizim gibi insanlar serefleri için yasarlar, namuslari için ölürler. Ama sen bunu anlayamazsin.
-Ben artik yarim bir insanim.
-Çocugumun ameliyat parasi için yaptim herseyi.
-Aglamak istiyorum.
-Demek ikimizde ayni, kadini sevdik.
-Olmadi Neriman, yapamadym.. Seni unutamadim.
-Ben sirtimda tas tasir, yine seni okuturum yavrum.
-Söyleyemedim anne, babamin simitçi oldugunu yine söyleyemedim !
-Son nefesimde herseyi itiraf etmek istiyorum. Katil benim.
-Demek askimiz bir yalandi.
-Parayla saadet olmaz evladim, bunu sakin unutma.
-Tanrim neden, neden ben!
-Nallahim...sen sen ...bu ses nolamaz...
__________________ |