Okyanusların en_derin noktası, Pasifik Okyanusu'nda, Guamadasının güney batı
tarafındaki Mariana Çukurudur. Derinliği tam 11033 metredir ve suyun içinde
bir kilogram ağırlığındaki bir cismin Mariana Çukuru'na ulaşması tam bir
saat sürer.
Dünyanın Yaklaşık Olarak % 70.5'ini Okyanuslar Kaplamaktadır. Denizlerin
Toplam Yüzölçümü 360.800.000 Km2'dir.

Okyanuslarımız Büyüklüğüne Göre Sırasıyla;
Büyük (Pasifik) Okyanus : 179.700.000 Km2
Atlas (Atlantik)Okyanusu : 104.500.000 Km2
Hint Okyanusu : 74.900.000 Km2

Okyanuslarımızın Derinliklerine Göre Sırasıyla;
Büyük (Pasifik) Okyanus : 4.028 M.
Atlas (Atlantik)Okyanusu : 3.323 M.
Hint Okyanusu : 897m.

Dünya, Güneş Sistemi oluştuğunda kızgın bir gaz kütlesi halindeydi. Zamanla
ekseni çevresindeki dönüşünün etkisiyle, dıştan içe doğru soğumuş, böylece
iç içe geçmiş kabuk, manto ve çekirdekten oluşan farklı sıcaklıktaki
katmanlar oluşmuş ve sıcak bir eriyik halindeki bu karışım zaman içerisinde
ayrışmaya başlamıştır . Önce en ağır olan demir merkeze doğru çökelerek
çekirdeği , sonra yine erimiş halindeki silikat kayaçları kristalleşerek
mantoyu meydana getirmiş , daha sonra mantonun bir kısmı tekrar eriyerek
sıvı hale gelmiş ve yüzeye doğru yükselirken soğuyup yoğunlaşarak bugünkü
kabuğu meydana getirmiştir. Dünyamızın çevresini ince bir zar gibi saran yer
kabuğu bugün üzerinde yaşadığımız karaları ve okyanus tabanını içerir. Yer
kabuğunun kalınlığı ; okyanus tabanlarında 5 - 6 km karalarda 30 - 50 km
dağlık alanlarda ise 70 km ye kadar uzanır. Litosfer adı verilen taşküre,
yerkabuğu ve manto'nun en üst kısımlarından oluşmaktadır Litosferin
kalınlığı ortalama 70-100 km. arasındadır.

Litosfer üst manto'nun katı bölümüdür. Litosfer'in altında ise üst manto'nun
akışkan bölgesi alan Magma yer alır. Astenosfer ise üst manto'nun eriyik
halde bulunduğu kısımdır. Magma olarak bilinen eriyik, volkanlar sayesinde
yeryüzüne ulaşır.

Uzaydan dünyamıza bakıldığında dikkat çeken iki özelliği yuvarlak oluşu ve
geniş su örtüleridir. Geniş su örtüleri okyanus, okyanusları bölen kara
parçaları ise hem coğrafik hem jeolojik manada kıta adını alır ve üzerinde
akarsular ve göller bulunur.

Peki bu kıtalar okyanuslar ve göller nasıl oluşmuştur? Önce kıtaların sonra
okyanusların oluştuğunu biliyoruz. Çünkü okyanuslar için hem çukur alanlar,
hem de su gerekir. Manto üzerinde yüzer durumdaki yer kabuğu parçaları
birbirleriyle çarpıştıklarında manto içerisine daha çok batarak alçak ve
geniş çukur alanlar oluştururlar. İşte bu çukur alanlar müstakbel okyanus
yataklarıdır. Zamanla manto içerisindeki volkanik etkinlikler sonucu yer
kabuğu içindeki kırık ve çatlaklardan yer yüzüne ulaşan sıcak gazlar,
bugünkü atmosferi oluşturdu.
Yer yuvarı bir milyar yaşına gelmeden önce yeterince soğuyarak, su buharının
atmosferde sıvı su olarak yoğunlaşmasını sağladı.
Bunu milyonlarca yıl süren yağmurlar izledi. Okyanus yağmurları dediğimiz bu
yağmurlar bugünkü okyanusları oluşturdu ki okyanusların az da olsa bir
bölümünün Dünya' ya düşen buz kristalli milyonlarca meteorun erimesiyle
oluştuğu da düşünülmektedir. Güneşin etkisiyle okyanus yüzeylerinden
buharlaşan sular, atmosferde yoğunlaşarak yağış şeklinde tekrar yer yüzüne
düşer.
Bunların bir bölümü yer kabuğu içerisine süzülerek "yeraltı sularını", diğer
bir bölümü de yüzey akışları halinde akarsuları ve yer kabuğunun çukur
alanlarındaki küçük su birikintileri olan gölleri meydana getirir.
Böylece dünyamız, eriyik halindeki bir kütleden karaları denizleri ve
okyanusları olan bir gezegene dönüştü.

Yapılan jeolojik çalışmalar, dünyanın oluşum yaşının 4,5 Milyar yıl geriye
gideceğini göstermiştir. Bu dönem içerisinde dünya birkaç kere levha
hareketlerine bağlı olarak bir bütün halinde dağılmış yada tekrar
toplanmışlardır. Bundan 250 milyon yıl kadar önce, Dünya'nın üzerindeki
bütün kara parçaları pangea adı verilen bir tek süper kıtayı oluşturmak
üzere birleşik durumdaydılar. Bu, bir kutuptan diğer kutba uzanan uzun ve
dar bir kıtaydı. Bu kıtayı saran ve pantalos adı verilen tek okyanus,
şimdiki Pasifik'in (Büyük Okyanus), daha geniş olan bir versiyonuydu ve
yeryüzünün yüzde 75'ini kaplıyordu. Modern dağlar olan Ant Dağları,
Himalayalar henüz yoktu 150 milyon yıl önce dünya 2 ana kıtaya ayrıldı.
Kuzeyde kalan kısmına LAVRASYA güneydekine de GONDVANA adı verilmekteydi.

okyanuslar hakkında bilgiler

Daha sonra 100 milyon yıl önce levhalar hareket etmeye başladı.
Yaklaşık 94 Milyon yıl öncesine geldiğimizde, Artık Afrika Güney Amerika'dan
ayrılmış, Kuzey Amerika Avrupa' dan ayrılmış, Atlantik Okyanusu' nun
açılması ile Afrika kıtası ve ona bağlantılı olan Arabistan kuzeye doğru
hareket etmiştir. Yaklaşık 50 milyon yıl önceki dönemde artık dünyamız ve
Türkiye'nin içinde bulunduğu alan bugünkü görünümüne oldukça yaklaşmıştır.

şayet kıtaları eskiden oldukları gibi tekrar birleştirmemiz mümkün olsaydı,
Kuzey ve Güney Amerika kıtaları, Afrika ve Avrupa kıtaları ile kesin bir
şekilde uyuşacaklardı. Kuzey Amerika'nın Apalaşlar (Appalachian) Dağları ve
Avrupa'nın İskoya Dağları, sıra dağlar oluşturacak şekilde tam olarak denk
gelmektedir. Günümüzde ayrı olmalarına rağmen, bu iki dağ oluşumunun aynı
kıvrım yapıları olan, aynı aralıklardaki aynı kaya katmanlarına sahip
olmalarının, ve aynı döneme ait aynı fosil kalıntılarının bulunmasının
sebebi budur.

Günümüzdeki kıtalar, bundan 200 milyon yıl kadar önce ayrılmaya başlayan
Pangeanın birer parçalarıdır ve bu parçalar hareketlerine devam etmekte ve
kıtalar birbirlerinden yılda 7.5 cm.'ye varan bir hızla ayrılmaktadırlar.
Arabistan levhası kuzey-kuzeydoğu doğrultusunda yılda 4.5 cm hızla
ilerleyerek, Anadolu levhasını devamlı sıkıştırmaktadır.. Türkiye'de meydana
gelen depremlerin esas nedeni de, Arabistan levhasının bilinen bu
hareketidir.

Halihazırda yeryüzünün üst bölümü kara parçalarından ve su kütlelerinden
oluşmuş olup Kuzey Yarım Küre'de karalar, Güney Yarım Küre'den daha geniş
yer kaplar. Karaların Kuzey Yarım Küre'de daha fazla yer kaplaması
nedeniyle, Kuzey Yarım Küre'de; Yıllık sıcaklık ortalaması daha yüksek olup
sıcaklık farkları daha belirgindir. Asya, Avrupa, Kuzey Amerika'nın tamamı
ve Afrika'nın büyük bir bölümü Kuzey Yarım Küre'de yer alır. Güney
Amerika'nın ve Afrika'nın büyük bir bölümü, Avustralya ve çevresindeki
adalarla Antartika kıtası Güney Yarım Küre'de bulunur. Kıtaların birbirinden
ayıran büyük su kütleleri okyanuslardır

__________________

emeğine sağlık.................

Okyanusların en derin noktası, Pasifik Okyanusu'nda, Guamadasının güney batı tarafındaki Mariana Çukurudur. Derinliği tam 11033 metredir ve suyun içinde bir kilogram ağırlığındaki bir cismin Mariana Çukuru'na ulaşması tam bir saat sürer.


Dünyanın Yaklaşık Olarak % 70.5’ini Okyanuslar Kaplamaktadır. Denizlerin Toplam Yüzölçümü 360.800.000 Km2‘dir.

Okyanuslarımız Büyüklüğüne Göre Sırasıyla;
Büyük (Pasifik) Okyanus : 179.700.000 Km2
Atlas (Atlantik)Okyanusu : 104.500.000 Km2
Hint Okyanusu : 74.900.000 Km2

Okyanuslarımızın Derinliklerine Göre Sırasıyla;
Büyük (Pasifik) Okyanus : 4.028 M.
Atlas (Atlantik)Okyanusu : 3.323 M.
Hint Okyanusu : 897m.


Dünya, Güneş Sistemi oluştuğunda kızgın bir gaz kütlesi halindeydi. Zamanla ekseni çevresindeki dönüşünün etkisiyle, dıştan içe doğru soğumuş, böylece iç içe geçmiş kabuk, manto ve çekirdekten oluşan farklı sıcaklıktaki katmanlar oluşmuş ve sıcak bir eriyik halindeki bu karışım zaman içerisinde ayrışmaya başlamıştır . Önce en ağır olan demir merkeze doğru çökelerek çekirdeği , sonra yine erimiş halindeki silikat kayaçları kristalleşerek mantoyu meydana getirmiş , daha sonra mantonun bir kısmı tekrar eriyerek sıvı hale gelmiş ve yüzeye doğru yükselirken soğuyup yoğunlaşarak bugünkü kabuğu meydana getirmiştir. Dünyamızın çevresini ince bir zar gibi saran yer kabuğu bugün üzerinde yaşadığımız karaları ve okyanus tabanını içerir. Yer kabuğunun kalınlığı ; okyanus tabanlarında 5 - 6 km karalarda 30 - 50 km dağlık alanlarda ise 70 km ye kadar uzanır. Litosfer adı verilen taşküre, yerkabuğu ve manto'nun en üst kısımlarından oluşmaktadır Litosferin kalınlığı ortalama 70-100 km. arasındadır.

Litosfer üst manto'nun katı bölümüdür. Litosfer'in altında ise üst manto'nun akışkan bölgesi alan Magma yer alır. Astenosfer ise üst manto'nun eriyik halde bulunduğu kısımdır. Magma olarak bilinen eriyik, volkanlar sayesinde yeryüzüne ulaşır.


Uzaydan dünyamıza bakıldığında dikkat çeken iki özelliği yuvarlak oluşu ve geniş su örtüleridir. Geniş su örtüleri okyanus, okyanusları bölen kara parçaları ise hem coğrafik hem jeolojik manada kıta adını alır ve üzerinde akarsular ve göller bulunur.

Peki bu kıtalar okyanuslar ve göller nasıl oluşmuştur? Önce kıtaların sonra okyanusların oluştuğunu biliyoruz. Çünkü okyanuslar için hem çukur alanlar, hem de su gerekir. Manto üzerinde yüzer durumdaki yer kabuğu parçaları birbirleriyle çarpıştıklarında manto içerisine daha çok batarak alçak ve geniş çukur alanlar oluştururlar. İşte bu çukur alanlar müstakbel okyanus yataklarıdır. Zamanla manto içerisindeki volkanik etkinlikler sonucu yer kabuğu içindeki kırık ve çatlaklardan yer yüzüne ulaşan sıcak gazlar, bugünkü atmosferi oluşturdu.
Yer yuvarı bir milyar yaşına gelmeden önce yeterince soğuyarak, su buharının atmosferde sıvı su olarak yoğunlaşmasını sağladı.
Bunu milyonlarca yıl süren yağmurlar izledi. Okyanus yağmurları dediğimiz bu yağmurlar bugünkü okyanusları oluşturdu ki okyanusların az da olsa bir bölümünün Dünya' ya düşen buz kristalli milyonlarca meteorun erimesiyle oluştuğu da düşünülmektedir. Güneşin etkisiyle okyanus yüzeylerinden buharlaşan sular, atmosferde yoğunlaşarak yağış şeklinde tekrar yer yüzüne düşer.
Bunların bir bölümü yer kabuğu içerisine süzülerek "yeraltı sularını", diğer bir bölümü de yüzey akışları halinde akarsuları ve yer kabuğunun çukur alanlarındaki küçük su birikintileri olan gölleri meydana getirir.
Böylece dünyamız, eriyik halindeki bir kütleden karaları denizleri ve okyanusları olan bir gezegene dönüştü.


Yapılan jeolojik çalışmalar, dünyanın oluşum yaşının 4,5 Milyar yıl geriye gideceğini göstermiştir. Bu dönem içerisinde dünya birkaç kere levha hareketlerine bağlı olarak bir bütün halinde dağılmış yada tekrar toplanmışlardır. Bundan 250 milyon yıl kadar önce, Dünya'nın üzerindeki bütün kara parçaları pangea adı verilen bir tek süper kıtayı oluşturmak üzere birleşik durumdaydılar. Bu, bir kutuptan diğer kutba uzanan uzun ve dar bir kıtaydı. Bu kıtayı saran ve pantalos adı verilen tek okyanus, şimdiki Pasifik'in (Büyük Okyanus), daha geniş olan bir versiyonuydu ve yeryüzünün yüzde 75'ini kaplıyordu. Modern dağlar olan Ant Dağları, Himalayalar henüz yoktu 150 milyon yıl önce dünya 2 ana kıtaya ayrıldı. Kuzeyde kalan kısmına LAVRASYA güneydekine de GONDVANA adı verilmekteydi.



Daha sonra 100 milyon yıl önce levhalar hareket etmeye başladı.
Yaklaşık 94 Milyon yıl öncesine geldiğimizde, Artık Afrika Güney Amerika'dan ayrılmış, Kuzey Amerika Avrupa' dan ayrılmış, Atlantik Okyanusu' nun açılması ile Afrika kıtası ve ona bağlantılı olan Arabistan kuzeye doğru hareket etmiştir. Yaklaşık 50 milyon yıl önceki dönemde artık dünyamız ve Türkiye'nin içinde bulunduğu alan bugünkü görünümüne oldukça yaklaşmıştır.


şayet kıtaları eskiden oldukları gibi tekrar birleştirmemiz mümkün olsaydı, Kuzey ve Güney Amerika kıtaları, Afrika ve Avrupa kıtaları ile kesin bir şekilde uyuşacaklardı. Kuzey Amerika'nın Apalaşlar (Appalachian) Dağları ve Avrupa'nın İskoya Dağları, sıra dağlar oluşturacak şekilde tam olarak denk gelmektedir. Günümüzde ayrı olmalarına rağmen, bu iki dağ oluşumunun aynı kıvrım yapıları olan, aynı aralıklardaki aynı kaya katmanlarına sahip olmalarının, ve aynı döneme ait aynı fosil kalıntılarının bulunmasının sebebi budur.

Günümüzdeki kıtalar, bundan 200 milyon yıl kadar önce ayrılmaya başlayan Pangeanın birer parçalarıdır ve bu parçalar hareketlerine devam etmekte ve kıtalar birbirlerinden yılda 7.5 cm.'ye varan bir hızla ayrılmaktadırlar. Arabistan levhası kuzey-kuzeydoğu doğrultusunda yılda 4.5 cm hızla ilerleyerek, Anadolu levhasını devamlı sıkıştırmaktadır.. Türkiye'de meydana gelen depremlerin esas nedeni de, Arabistan levhasının bilinen bu hareketidir.




Halihazırda yeryüzünün üst bölümü kara parçalarından ve su kütlelerinden oluşmuş olup Kuzey Yarım Küre’de karalar, Güney Yarım Küre’den daha geniş yer kaplar. Karaların Kuzey Yarım Küre’de daha fazla yer kaplaması nedeniyle, Kuzey Yarım Küre’de; Yıllık sıcaklık ortalaması daha yüksek olup sıcaklık farkları daha belirgindir. Asya, Avrupa, Kuzey Amerika’nın tamamı ve Afrika’nın büyük bir bölümü Kuzey Yarım Küre’de yer alır. Güney Amerika’nın ve Afrika’nın büyük bir bölümü, Avustralya ve çevresindeki adalarla Antartika kıtası Güney Yarım Küre’de bulunur. Kıtaların birbirinden ayıran büyük su kütleleri okyanuslardır.

[ALINTIDIR - AsilKAN]

__________________
Zincir soğuk..Zindan yaş..Belki biraz üşürüz..Hele başım zindandan çıksında görüşürüz!..

Bizi bilgilendirdiğin için tesekkur ederim arkadaşım Saolasın...

__________________




Mazluma umut Zalime Korku !....

güzel olmuş teşekkürler..

__________________

konuyla bilmiyorum alakasi varmi ama bir yerde okmustum...gelecekte insanlar Hz Suleyman gibi cinlerden faydalanarak denizlerin ve okyanuslarin derinliklerindeki hazinelere ve esrarlara ulasacakmis...ilginc diye yazdim...

bizi bilgi sahibi yaptıın için saol kardeş

__________________
aşk ölümüne sponsor aramatır.