Ya Rab , bu uğursuz gecenin yok mu sabahı ?
Mahşerde mi biçarelerin yoksa felahı !
Nur istiyoruz .. Sen bize yangın veriyorsun !
” Yandık ! ” diyoruz … Boğmaya kan gönderiyorsun !
Esmezse eğer bir ezeli nevha , yakında
Ya Rab ,o cehennemle bu tufan arasında ,
Toprak kesilip , kum kesilip Alem-i İslam ;
Hep fışkıracak yerlerin altındaki esnam .
Bizar edecek , korkuyorum ,Cedd-i Hüseyn’i
En sonra , salib ormanı görmek Harameyn’i !…
Bin üç yüz otuzbeş senedir , arz-ı Hicaz’ ın
Ateşli muhitindeki suzişli niyazın
Emvacı huruş-aver olurken melekuta ;
Çan sesleri boğsun da gömülsün mü sükuta ?
Sönsün de , İlahi , şu yanan meş’ ali vahdet *,
Teslis * ile çöksün mü bütün aleme zulmet ?
Üçyüz bu kadar milyonu canlandıran iman
Olsun mu beş on sersemin ilhadına* kurban ?
Enfas-ı habisiyle * beş on ruh-u leimin * ,
Solsun mu o parlak yüzü Kur’an-ı Hakim’ in ?

İslam ayak altında sürünsün mü nihayet ?
Ya Rab , bu ne hüsrandır , İlahi , bu ne zillet ?
Mazlumu nedir ezmede , ezdirmede mana ?
Zalimleri adlin hani öldürmedi hala !
Cani geziyor dipdiri …Can vermede masum !
Suç başkasınındır da niçin başkası mahkum ?
La yüs’ ele * binlerce sual olsa da kurban ;
İnsan bu muammalara dehşetle nigeh-ban !

Eyvah ! Beş on kafirin imanına kandık ;
Bir uykuya daldık ki cehennemde uyandık !
Madamki,ey adl-i İlahi yakacaktın …
Yaksaydın o melunları …Tuttun bizi yaktın !
Küfrün o sefil elleri ayatını sildi :
Binlerce cevami * yıkılıp hake serildi !
Kalmışsa eğer bir iki mabed , o da mürted
Göğsündeki haç , küfrüne fetva-yı müeyyed
Dul kaldı kadınlar , babasız kaldı çocuklar ,
Bir giryede bin ailenin matemi çağlar !
En kanlı şenaatle kovulmuş vatanından ,
Milyonla hayatın yüreğinden gidiyor kan !
İslam’ ı elinden tutacak kaldıracak yok …
Na-hak yere feryad ediyor : acize hak yok !
Yetmez mi musab olduğumuz bunca devahi
Ağzım kurusun … Yok musun ey adl-i İlahi !

(M. Akif Ersoy)

eyvallah sağolasın paylaşım için emeğine sağlık