'Merdüm-i dideme bilmem ne füsûn etti felek
Giryemi kıldı hûn ekşimi füzûn etti felek
Şîrler pençe-i kahrımdan olurken lerzân
Beni bir gözleri âhûya zebûn etti felek '

(Bilmem ki gözlerime felek nasıl bir büyü yaptı ki
Gözümü kan içinde bıraktı, aşkımı artırdı
Benim pençemin (gücümün) korkusundan arslanlar (bile) titrerken
Felek beni bir ahu gözlüye esir etti.)

__________________
Alemden çekinme bir zarar gelmez,
Sen kendi kendine ihanet etme.

Sana şu dörtlüğü ile cevap veriyorum Yavuz Sultan Selimin;

"Senden ey âfet-i cân gerçi ki her cân ağlar
Hasret-i lâl-i lebinle dahi sultân ağlar
Çün gördü derd-i dîl-i zârımı rahmetli tabîb
Didü "Ey haste-i hicrân sana dermân ağlar"

Manası dilimiz döndüğünce; Senden ki ey canlara afet olan senin dillere destan olan güzelliğinden ki biliyorum herkez ağlıyor, Meğer ki kan kırmızısı dudaklarının hasreti ile sultan olsa bile oda ağlıyor. benim içimdeki gönlümü ağlatan sızlatan derdimi bir merhametli doktor gördüğünde bana şöyle sesleniyor; "Ne çare ki ey çaresiz hicran bir derdine tutulan, senin bu içe dokunan hastalıklı haline hastalığının dermanı bile oturmuş ağlıyor

Deli bunların hepsi.

__________________
Varlikla yokluk arası bir dengede seyyâl olur hikâyet-i ömrümüz, kâh meşgâlemiz bir kuru kavga kâh bir hikmete râmî olur gönül, an gelir zümrüd-ü anka ile söyleşir, devrân değişir bir bûm ile hem-hâl olur gönül, ne şekvâ berkarâr eyler bizi ne iltifâta tabîyiz, bir meygedenin azm-i râhına revân olmuş hayrân-ı didebâniyiz, eyyâm keder-ü mihnetle zâyi olsa ne çıkar, tek bir itâb-ı müjgân-ı yâr ile sâcid-i bî-ihtiyariyiz, kâniyiz naçâr derde düşmüşüz, bâdî bâde elde bende-yi bermurâdiyiz, ârâyiş-i rûzigâra aldanmadık, aşk ile meşhûd-i hüsn-i yâra derkenâriyiz, ne bir söyleyen olur râz-ı derûnumuzdan, ne dinleyen olur zahirâ malayâniyiz, boş geçme müslüman bir nazar et, gûya ki gülistân-ı zamânenin mehtâb-ı gerher-feşâniyiz, yârdan geçtik, serden geçtik, cândan geçtik, terk-i terk ile olduk âgâh, meskun-u makâm-ı fenâfillâh-ı âlîyiz...

...Nahçıvan, hasretinle alevlenen bir çerâğ
Seninle firarını unutuyor Karabağ.
Göğsünde kıskandığım bir rüyadır kırmızı
Nerdesin ey masallar ülkesinin son kızı...

çok güzel paylaşım için tşkler.............

böyle delilere can kurban

__________________
MEDENİYET DEDİĞİN TEK DİŞİ KALMIŞ CANAVAAAAAAAAAARRRRR!!!!!!

ALLAH VE İNSAN

Seni aramam için uzağa attın !
Âlemi benim , beni kendin için yarattın !

Seni daima anarım,benimle olmasan bile;
Kalbim her dem seni bulur,gözümden kaybolsan bile


Ne duruyorum, ne, yürüyorum,
Üzengideki ayak gibi...
Ne susuyorum, ne konuşuyorum,
Kitaptaki yazı gibi...
Ne varım, ne yokum,,
Gülsuyundaki koku gibi..

ben bensiz geleyim,
sen sensiz gel
şu ırmağa bir dalalım
çünkü bu dünyada ölümden kederden başka bir şey yok

paylaşım için teşekkürler arkadaşlar...

paylaşımm için teşekkür elinine ve yüreğine sağlık ağam

ee bi yavuzda bize düşer

sanma şahım, herkesi sen, sadıkane, yar olur
herkesi sen, dost mu sandın, belki ol, ağyar olur
sadıkane, belki ol, alemde bir, serdar olur
yar olur, ağyar olur, serdar olur, didar olur

satranç diye nitelendirlen nazım şekillerinde biriyle yazılmuş yavuz tarafından.ilk satır ve ilk sütün aynı ikinci satır ve ikinci sütün aynı üçüncü satır ve sütun aynı dördüncü satır ve sütün aynı....işte sanat bu
yar: sevgili
ağyar: yabancı, eller
serdar:komutan,lider
didar: görünme göz