Payidar.NET - Bilgi ve Paylaşım Forumu - Blogs http://www.payidar.net/blog/ Türkiye ve Dünya gündemine dair her türlü bilimsel, siyasi ve toplumsal gelişmeyi sıcağı sıcağına takip edip, üzerinde özgürce tartışabileceğiniz geniş bir paylaşım sitesi. Bilgisayar teknolojileri, sanal âlem, dijital dünyaya ait sınırsız faydalı veriyi de bulabileceğiniz; toplumun her kesiminden bireylerin, kendilerine yardımcı olabilecek konulara kolaylıkla ulaşabilecekleri devasa bir arena. tr Sat, 05 Jul 2008 03:18:00 GMT vBulletin 60 http://www.payidar.net/images/satellite/misc/rss.jpg Payidar.NET - Bilgi ve Paylaşım Forumu - Blogs http://www.payidar.net/blog/ Abimsin tayyib! http://www.payidar.net/blog/a-i-ve-m-i/501-abimsin-tayyib.html Sat, 05 Jul 2008 03:09:38 GMT ABİMSİN TAYYİB! Seni bu memlekete Allah gönderdi Ümmetsiz sünnetsize dersini verdi Laikler... ABİMSİN TAYYİB!

Seni bu memlekete Allah gönderdi
Ümmetsiz sünnetsize dersini verdi
Laikler de ortamı gerdikçe gerdi
Taş-haklı lidersin aslanım Tayyib.

Bülent Arınç bey meclis bülbülü
Allah göndermiş sana Abdullah Gül'ü
Tüzmen piyasalar yüzün güldürdü
İşini bilen devlet adamı, süpersin Tayyib.

O gün şöferlerini dövesim geldi
Arabada kalışında içim cız etti
İmdada yetişen balyozu öpesim geldi
Mübarek balyozuna sap olam Tayyib.

Hazineyi Unakıtan abi paraya boğdu
Dersin ki anasından ekonomis doğdu
Çuvalla döviz yurdu doldurdu
Sırtın yere gelmez Pehlivan Tayyib..

Amerika İsrafil, herkesi kolladın
Kindar AB'yi bile yıkayıp yağladın
Merkel gibi Türk düşmanın bağladın
Büyük bağlamacı cambazısın Tayyib.

Tüm Türkiye senlen gurur duyuyor
Gısganc layikler kendin yollara vuruyor
Kışlası karakolu selam duruyor
Siyasette Özal'dan feriştah Tayyib.

Sana gıcık olan bir gıcık muhalefet
Baykal, Mumcu ise eğer siyaset
Korkma sönmez ampulün ilelebet
Yürrü bee kim tutar seni, padişah Tayyib.

Bu arada evladın kosteri hayırlı olsun
İşleri coşsun, Allah paraya boğsun
Öyle evlatlara helaller kısmetler olsun
Miçoluğa bile talibim, abimsin Tayyib.

Su gısganc insanlar seni karikoter yapıyor
Kah kedi, kahi ördek yılan kene çiziyor
Bu şerefsizler madem kimseden korkmuyor
Göster kendini şunlara kaplansın Tayyib.
(Pardon abi kaplansın dedim ağzımdan kaçtı, dava açma.)

Farkındayım herkes küpünü doldurdu
Cemaatten olan hâsılata elini daldırdı
Bir işaretin ile kimler, kimler kalkındı
İşaret parmaana denk gelem, babamsın Tayyib.

Diyorlar ki milyarlarca eurosu dolarları var
Çalışıp onlar da kazansın, emme büzükleri dar
Daha da çok versin önünde zamanların var
Sen bence gonlunle Karun'sun Tayyib.

Propogandanı her gün bedavaya yapıyom
Takside günde en az yüz müşteri bağlıyom
Taksi plakasına ininki fitim söylüyom
Annadın sen onu kankamsin Tayyib

Muridin taksici şair Kozzi

Leman-Yazan: Mehmet Cağcağ ]]> http://www.payidar.net/blog/a-i-ve-m-i/501-abimsin-tayyib.html Rocky Balboa (film) http://www.payidar.net/blog/kartal-ugur/500-rocky-balboa-film.html Thu, 03 Jul 2008 12:30:16 GMT *Rocky Balboa* 2006 (http://tr.wikipedia.org/wiki/2006) yapımı, senaryosunu, yapımcılığını,... Rocky Balboa 2006 yapımı, senaryosunu, yapımcılığını, yönetmenliğini ve baş rol oyunculuğunu Sylvester Stallone'nin yaptığı film. Eski Rocky filmlerinden sonra nostaljik bir tadla ama yorgun bir görüntüyle karşımıza çıkan yeni bir boks eksenli film.
Rocky Balboa ringlere veda edeli çok olmuştur. Artık eski günlerin hayali ile yaşamaktadır. Eski günlerden hayali ise vefat etmiş olan eşi Adrian Balboa'dır. Düzenli olarak mezarına gitmekte ve onun yanında oturmaktadır. Hatta oturmak için mezarlıkta bir ağaca sıkıştırdığı bir sandalyesi bile vardır. Artık hayat ona anlamsız ve gereksiz gözükmektedir. Eski dostu Paulie (Burt Young) "bırak bu işleri Rocky, bu günü yaşa" dese de Rocky bildiğini okur. Zaten Paulie'de öyle söylemesine karşın alkol müptelası olmuş ve o da belli etmese de o günlerde kalmış bir adamdır. Eski boksör yeni lokanta sahibi Rocky'nin oğlu ile de sıkıntılı bir yaşamı vardır. Onun gölgesinde ve isminin altında ezilen genç Rocky (Milo Ventimiglia) sürekli Rocky'den uzak durmaya çalışmaktadır. Böyle karmaşık bir psikoljik yapı içindeki kahramanımız günün birinde eskiden eve bıraktığı ve nasihatler verdiği bir kadınla tesadüfen karşılaşır yani Marie ile(Geraldine Hughes). Her ne kadar film sürecinde çok birliktelikleri olmasa da o andan sonra Rocky hayata yeniden dönme ihtiyacı hisseder. Bölge kuruluna yeniden boks lisansı için başvurur ki bunu filmde neden yaptığı çok da belli değildir. Bu arada televizyonlar da o an ki ağır siklet şampiyonu (Mason The Line Dixon) (Antonio Tarver) Rocky ile dövüşse ne olurdu tarzı bilgisayar oyunu destekli görüntüleri yayınlanmaktadır. Bu esnada lokantasına gelen yeni şampiyonun menajerleri de Rocky'e bir gösteri maçı teklif ederler. Teklif tabi ki komiktir ama Rocky kabul eder ve çalışmalarına klasik Rocky filmlerinin müziği eşliğinde başlar. Bu esnada olayları gören oğlu da birden babasının yanında olma ihtiyacı hisseder ve istifayı bile göze alarak Rockyle kucaklaşarak bir nevi "ben ettim sen etme" olayına girer ve aradaki buzlar erir. Rocky artık mutludur. Oğlu ile barış sağlanmış, müstakbel bir sevgili bulunmuş ve eski özlemi boksa dönmüştür. Sıra maçtadır. Las Vegas'da maç başlar. Rocky tabi ki 20 yaş civarı genç rakibine göre favori değildir. Ama heyecanlı ve Rocky açısından geçmişi hatırlamalarla dolu bir maç beklendiği gibi Rocky'nin yıkılıp kalması ile sonuçlanmaz. Nihayetinde olay juri puanlarına kalır ve Rocky halkın sevgilisi olmasına karşın juri gerçekleri değerlendirmeyi tercih eder.

Karakterler [değiştir]
Rocky 1 puanla kaybeder ama halk Rocky'nin unutulmayacak oldugunu anlar. ]]> kartal-ugur http://www.payidar.net/blog/kartal-ugur/500-rocky-balboa-film.html Ressam Haklı. http://www.payidar.net/blog/thesephiroth/499-ressam-hakli.html Wed, 02 Jul 2008 10:03:01 GMT *RESSAM HAKLI!* Bir zaman vardı yâ tarîh-i mukaddes modası... Yeni yaptırdığı köşkün... RESSAM HAKLI!


Bir zaman vardı yâ tarîh-i mukaddes modası...
Yeni yaptırdığı köşkün büyücek bir odası,
Mutlakaa eski tesavîr ile ziynetlensin,
Diye, ressam aratır hayli zaman bir zengin.
Biri peyda olarak, ben yaparım, der, kolunu
Sıvayıp akşama varmaz, sekiz arşın salonu
Sıvar amma ne sıvar! Sahibi der:
– Usta bu ne?
Kıpkızıl bir boya çektin odanın her yerine!
– Bu resim, askeri basmakta iken Fir'avn'ın,
Bahr-i Ahmer yarılıp geçmesidir Musa'nın.
Hani Musa be adam?
– Çıkmış efendim karaya.
– Fir'avun nerde?
– Boğulmuş
– Ya bu kan rengi boya?

– Bahr-i Ahmer a efendim, yeşil olmaz ya bu da!
– Çok güzel levha imiş! Doğrusu şenlendi oda! ]]> Thesephiroth http://www.payidar.net/blog/thesephiroth/499-ressam-hakli.html Bazen kendisini cok iyi anlayacak birisine ihtyac duyuluyor ! http://www.payidar.net/blog/princ3/498-bazen-kendisini-cok-iyi-anlayacak-birisine-ihtyac-duyuluyor.html Tue, 01 Jul 2008 03:10:25 GMT Satılık Köpek Yavruları" ilanının altında küçücük bir çocuğun kafası gözüktü.

Çocuk dükkan sahibine sordu;
"Köpek yavrularını kaça satıyorsunuz?"

Dükkan sahibi;
"30 dolarla 50 dolar arasında değişiyor fiyatları" dedi.

"Benim 2 dolar 37 sentim var" dedi çocuk, "Bir bakabilir miyim yavrulara?" Dükkan sahibi gülümsedikten sonra bir ıslık çaldı ve kulübeden beş tane yumak halinde yavru çıktı. Yavrulardan biri arkadan geliyordu.

Küçük çocuk yürümekte zorluk çeken sakat yavruyu işaret edip sordu; "Bunun nesi var?"

Dükkan sahibi onun kalça çıkığı olduğunu ve hep sakat kalacağını açıkladı.

Küçük çocuk heyecanlanmıştı. "Ben bu yavruyu satın almak istiyorum."

Dükkan sahibi;
"Hayır, o yavruyu satın alman gerekmiyor. Eğer gerçekten istiyorsan, o yavruyu sana bedava veririm."

Küçük çocuk birden sinirleniverdi.

Dükkan sahibinin gözlerinin içine dik dik bakarak; "Onu bana vermenizi istemiyorum. O da diğer yavrular kadar değerli ve ben fiyatını tam olarak ödeyeceğim. Aslında, size şimdi 2 dolar 37 sent vereceğim ve geri kalan borcumu da her ay 50 sent olarak tamamlayacağım."

Dükkan sahibi çocuğu ikna etmeye çalıştı; "Bu köpeği gerçekten satın almak istediğini sanmıyorum. Bu yavru hiç bir zaman diğer yavrular gibi koşup, zıplayamayacak ve seninle oynayamayacak.

Bunun üzerine küçük çocuk eğildi, pantolonunu sıvadı ve büyük bir metal parçasının desteklediği sakat bacağını dükkan sahibine gösterip tatlı bir sesle,

"Ben de çok iyi koşamıyorum ve bu yavrunun kendisini çok iyi anlayacak bir sahibe gereksinimi var" dedi. ]]> PrinC3 http://www.payidar.net/blog/princ3/498-bazen-kendisini-cok-iyi-anlayacak-birisine-ihtyac-duyuluyor.html Işte Cumhuriyetten Beklediğimiz Netice http://www.payidar.net/blog/princ3/497-iste-cumhuriyetten-bekledigimiz-netice.html Tue, 01 Jul 2008 02:52:40 GMT Atatürk, Mudanya yolu ile Bursa'ya gidiyordu. Kalabalik bir halk kitlesi iskelede etrafini çevirmis bulunmakta idi. Bir kadinin, elinde bir kagitla Atatürk'e yaklastigi görüldü. Ihtiyar, zayif bir kadindi. Ata'nin yolunu keserek titrek bir sesle:
- beni tanidin mi ogul? Dedi. Ben sizin Selanik'te komsunuzdum. Bir oglum var; devlet demiryollarina girmek istiyor. Siz onu alsinlar dediniz. Fakat müdür dinlemedi. Oglumu yine ise almamis..ne olur bir kere de siz söyleseniz.
Atatürk'ün çelik bakisli gözleri samimiyetle parladi... Elleriyle genis jestler yaparak ve yüksek sesle :
- oglunu almadilar mi? Dedi. Ben tavsiye ettigim halde mi almalidar? Ne kadar iyi olmus... Çok iyi yapmislar... Iste Cumhuriyet böyle anlasilacak...
Kadin kalabaligin içinde kaybolmustu. Ve Atatürk adeta vecd (çosku) dolu bir sesle:
- iste Cumhuriyetten bekledigimiz netice... Diyordu.

peki ya şimdi nasıl olurdu arkdaşlar başkan tayyip tcdd müdürüne bunu işe alın dicek o da almıcak ! artık cumhuriyet halkın kendi kendini diye bişi kalmadı bence ülkemizde.....
 ]]> PrinC3 http://www.payidar.net/blog/princ3/497-iste-cumhuriyetten-bekledigimiz-netice.html YAŞ http://www.payidar.net/blog/princ3/496-yas.html Tue, 01 Jul 2008 02:30:04 GMT *YAŞ 5 Anne ve babamın birbirlerine bağırmalarının beni ne kadar korkuttuğunu öğrendim. YAŞ 7... YAŞ 5 Anne ve babamın birbirlerine bağırmalarının beni ne kadar korkuttuğunu öğrendim.

YAŞ 7 Meşrubat içerken gülersem içtiğimin burnumdan geleceğini öğrendim.

YAŞ 12 Bir şeyin değerini anlamanın en iyi yolunun bir süre ondan yoksun kalmak olduğunu öğrendim.

YAŞ 13 Annemle babamın elele tutusmalarının ve öpüşmelerinin beni daima mutlu ettiğini öğrendim.

YAŞ 15 Bazan hayvanların kalbimi insanlardan daha fazla ısıttığını öğrendim.

YAŞ 18 İlk gençlik yıllarımın keder, şaşkınlık, ıstırap ve aşktan ibaret olduğunu öğrendim.

YAŞ 24 Aşkın kalbimi kırabileceğini ama buna değer olduğunu öğrendim.

YAŞ 33 Bir arkadaşı kaybetmenin en kestirme yolunun ona ödünç para vermek olduğunu öğrendim.

YAŞ 36 Önemli olanın başkalarının benim için ne düşündükleri değil benim kendi hakkımda ne düşündüğüm olduğunu öğrendim.

YAŞ 38 Eşimin beni hala sevdiğini, tabakta iki elma kaldığında küçüğünü almasından anlayabileceğimi öğrendim.

YAŞ 41 Bir insanın kendine olan güveninin, başarısını büyük oranda belirlediğini öğrendim.

YAŞ 44 Annemin beni görmekten her seferinde sonsuz mutluluk duyduğunu öğrendim..

YAŞ 46 Yalnızca minik bir kart göndererek bile birinin gönlünü aydınlatabileceğimi öğrendim.

YAŞ 49 Herhangi bir işi yaptığımdan daha iyi yapmaya çalıştığımda, o işin yaratıcılığa dönüştüğünü öğrendim.

YAŞ 50 Sevgi, evde üretilmemişse, başka yerde öğrenmenin çok güç olabileceğini öğrendim.

YAŞ 53 İnsanların bana, izin verdiğim biçimde davrandıklarını öğrendim.

YAŞ 55 Küçük kararları aklımla, büyük kararları ise kalbimle almam gerektiğini öğrendim.

YAŞ 64 Mutluluğun parfum gibi olduğunu, kendime bulaştırmadan başkalarına veremeyeceğimi öğrendim.

YAŞ 70 İyi kalpli ve sevecen olmanın, mükemmel olmaktan daha iyi olduğunu öğrendim.

YAŞ 82 Sancılar içinde kıvransam bile başkalarına basağrısı olmamam gerektiğini öğrendim.

YAŞ 90 Kiminle evleneceğin kararının hayatta verilen en önemli karar olduğunu öğrendim.

YAŞ 95 Öğrenmem gereken daha pek çok şeyler olduğunu öğrendim.

"Dün sabaha karşı kendimle konuştum.Ben hep kendime çıkan bir yokuştum.
Yokuşun başında bir düşman vardı.Onu vurmaya gittim kendimle vuruştum" ]]> PrinC3 http://www.payidar.net/blog/princ3/496-yas.html Çok duygulandım yaaa http://www.payidar.net/blog/princ3/495-cok-duygulandim-yaaa.html Tue, 01 Jul 2008 02:02:41 GMT *5 Ekim: Bugün var edildim. Buradayım. Varım. Müthiş bir duygu bu. Var olduğumu henüz annem ve... 5 Ekim: Bugün var edildim. Buradayım. Varım. Müthiş bir duygu bu. Var olduğumu henüz annem ve babam bilmiyor.
Bir elma çekirdeğinden bile küçüğüm. Ama ne de olsa, ben benim. Varım ya! Bu bana yetiyor. Henüz bedenim belli belirsiz, yüzüm yok ama, varlığımı ve benliğimi hissedebiliyorum. Bir kız olacağım ve baharda çiçekleri seveceğim.

19 Ekim: Biraz büyüdüm. Kımıldamam mümkün değil. Annem henüz farkında değil ama onun kanıyla besleniyorum. Kalbini dolaşıp gelen sımsıcak kan bana geliyor. Beni sevecek bir kalbin kıpırtılarını şimdiden hissediyorum. Annem beni çok sevecek. Annem için güzel bir sürpriz olacağım.

23 Ekim: Hiç göremediğim bir el ağzımı biçimlendirmeye başladı. Dudaklarımda onun dokunuşunu hissediyorum. Bu "el"in dokunduğu yerler dudağım damağım oluyor. Düşünün bir yıl sonra bu elin dokunduğu yerde tebessümler açacak, güleceğim. Dudağımdan ve dilimden sözler dökülecek. Herhalde önce "Anne!" diyeceğim. Anne duyuyor musun beni? Seninle konuşacağım. Sana güleceğim. Kimilerine göre hâlâ daha var değilmişim Nasıl olur? Varım ve gülücükler sunacak dudaklarım da olmak üzere ya Hem sonra bir ekmek kırıntısı ne kadar küçük olursa olsun yine ekmektir. Öyle değil mi anneciğim? Ah bir konuşabilsem!

27 Ekim: Bugün pek mutluyum. İçimde tatlı bir kıpırtı başladı. Artık bir kalbim var. Kalbim atmaya başladı. Hayatım boyunca böyle atıp duracak. Sevgilerle dolduracağım kalbimi. Tıpkı anneminki gibi... Annem bedeninde iki kalbin birden atmaya başladığını bilseydi ne kadar sevinirdi! Duyuyor musun anne?

2 Kasım: Her gün biraz daha büyüyorum. Kollarım ve bacaklarım da biçimlenmeye başladı. Hele bir büyüsün kollarım bak nasıl kucaklayacağım seni anneciğim. Şu ayaklarım da tamamlansın da, beraber çiçekli bahçemizde yürürüz. Belki birlikte okula gideriz.

12 Kasım: Ah evet Bunlar, bunlar ne kadar sevimli ve küçük şeyler. Aman Allah'ım parmaklarım da çıkmaya başladı. Bunlarla çiçek toplayacağım, annemin elini tutacağım, kalem tutacağım. Belki de güzel bir şiir yazacağım. Anneciğim, orada mısın? Ellerimi ellerinin arasına koymak için sabırsızlanıyorum.

20 Kasım: Oh, nihayet.. Annem doktora gitti. Burada olduğumu öğrendi.. Yaşasın! Doktor teyze özel bir cihazla gördü beni. Ultrason diyorlarmış. Resmimi bile çekti. Sevinmiyor musun anneciğim? Seneye kalmaz kollarının arasında olacağım

25 Kasım: Artık babam da burada olduğumu biliyor. Fakat henüz kız olduğumun farkında değiller. Onlara sürpriz yapacağım..

10 Aralık: Bugün yüzüm tamamlandı. Artık iki güzel gözüm, bir küçük burnum, dudaklarım ve yanağım var Anneme benziyorum galiba

13 Aralık: Artık çevreme bakabiliyorum. Etrafım çok karanlık ama olsun. Yine de mutluyum. Yaşıyorum ve varım. Kısa bir süre sonra gün ışığını görebileceğim, renkleri ve çiçekleri tanıyacağım. Rüyamda gördüm. Dünyada gökkuşağı diye bir şey varmış.. Onu çok merak ediyorum.. Anneciğim, babacığım sizin yüzünüzü de göreceğim. Tanışacağız. Mutlu olacağız. Gülüşeceğiz..

24 Aralık: Kulaklarım daha iyi duyuyor artık. Anneciğim, senin kalbinin seslerini duyuyorum. Benim kalbimin atışlarını da sen duyabiliyor musun? Hatta sesini bile tanıyabiliyorum. Sesin ne kadar tatlı Hiç duymadığım bir şey bu Güzel ve sağlıklı bir kız olacağım. Kollarında uyuyacağım, yüzüne bakacağım, o tatlı sesini dinleyeceğim. Benim için ninni de söyleyecek misin anneciğim? Sen de beni özlüyorsundur mutlaka Beni koklayacaksın.. Çok seveceksin, değil mi?

28 Aralık: Anne burada bir şeyler oluyor. Doktor abla neden mutsuz bakıyor böyle... Sen acı çekiyor gibisin. Kalp seslerin değişti... Sustun. Benimle niye konuşmuyorsun anne? Anne Anne Anneciğim Yüzümde soğuk bir şey hissediyorum. Anne, yüzümü parçalıyorlar... Anne bir şeyler yap Anne Kolumu çekiyorlar anne Canım yanıyor anne... Anne Ayaklarımı parçalıyor bu şey anne... Beni sana bağlayan damarı kopardılar anne Anne kalbimi parçalıyorlar Anneciğim Anne Anne Anne..

Ah! Kürtajınız tamamlandı hanımefendi. Geçmiş olsun !.. ]]> PrinC3 http://www.payidar.net/blog/princ3/495-cok-duygulandim-yaaa.html hayat bu gibi sınavlarla dolu ! http://www.payidar.net/blog/princ3/494-hayat-bu-gibi-sinavlarla-dolu.html Tue, 01 Jul 2008 01:56:46 GMT *Oturduğu banktan kalktı, üzerindeki denizci üniformasını düzeltti ve şehrin büyük tren... Oturduğu banktan kalktı, üzerindeki denizci üniformasını düzeltti ve şehrin büyük tren istasyonundaki insanları incelemeye koyuldu. Gözleri o kızı arıyordu, kalbini çok iyi bildiği, ama yüzünü hiç görmediği, yakasında gül olan o kızı. Ona olan ilgisi bundan on üç ay önce Florida'da bir kütüphanede başlamıştı. Raflardan aldığı bir kitabın içindeki yazıdan çok etkilenmişti. Kitaptan değil, sayfalardan birinin kenarında kurşun kalemle yazılmış minik notlardan.. Yumuşak el yazısı düşünceli bir ruhu ve insanın içine işleyen bir karakteri yansıtıyordu. Kitabın baş sayfasında, o kitabı en son okuyan kişinin ismini gördü: Bayan Hollis Maynell. Biraz zaman ve çaba sonunda adresini buldu. Bayan Maynell New York'ta yaşıyordu. Blanchard ona kendisini tanıtan ve mektup arkadaşı olmayı teklif eden bir mektup yazdı. Ertesi gün de İkinci Dünya Savaşı'na katılmak için Avrupa'ya doğru yola çıktı. Daha sonraki bir yıl bir ay boyunca birbirlerini mektuplarla tanıdılar. Her mektup kalplerine düşen bir sevgi tohumuydu sanki. Bir romantizm başlıyordu. Blanchard kızdan bir resmini istemişti, ama kız reddetti. Kendisini gerçekten önemsiyorsa nasıl göründüğünün ne önemi vardı?.Sonunda Blanchard'in Avrupa'dan dönüş günü geldi çattı. İlk buluşmalarını ayarladılar.. New York Tren İstasyonu'nda akşam saat tam 7'de."Beni tanıman için" diye yazmıştı kız mektubunda, "Ceketimin yakasında kırmızı bir gül takılı olacak".İşte saat tam 7'ydi ve Blanchard yüzünü daha önce hiç görmediği, ama kalbini sevdiği o kırmızı güllü kızı arıyordu. Hikayenin gerisini Bay Blanchard'dan dinleyelim:" Birden genç bir kızın bana doğru yürüdüğünü farkettim. İnce ve uzun boylu,dalgalı sarı saçları o güzel kulaklarının önünden omuzlarına düşmüş.. Çiçek rengi mavi gözlü. Dudaklarının ve çenesinin muntazam kıvrımları ve açık yeşil giysisiyle insana sanki baharın geldiğini müjdeleyen bir kızdı. Ben de ona doğru yürümeye başladım. O kadar etkilenmiştim ki yakasında gül olup olmadığına bakmak aklıma bile gelmedi.Ona yaklaşınca, dudaklarında hafif ve tahrik edici bir gülümsemeyle bana 'Benimle aynı yöne mi gidiyorsun, denizci?' diye fısıldadı. Neredeyse kontrolsüz bir şekilde ona doğru bir adım daha atıyordumki, o anda Hollis Maynel'i gördüm. Kızın tam arkasında duruyordu. 40'ını çoktan geçmiş, grileşmeye başlamış saçlarını şapkasının altında toplamış.. Şişmana yakın, kısa boylu, kalın bilekli ayakları topuksuz ayakkabılara gömülmüş. Kafamı çevirdim, yeşil giysili kız hızla uzaklaşıyordu. Kendimi ikiye bölünmüş hissettim; arzularım kızı takip etmemi, ta içimden gelen bir istek ise ruhu bir yıldır bana eşlik eden kadınla kalmamı söylüyordu. İşte orada öylece duruyordu. Solgun, kırışık suratı kibar ve duygulu, gri gözleri sıcaktı. Çekinmedim. Beni tanımasını sağlayacak mavi deri ciltli kitabı ona doğru tuttum. Bu aşk olamazdı, ama, mutlaka değerli, belki aşktan da güzel, çoktan beri minnettar olduğum ve olacağım bir arkadaşlık gibi bir şey olabilirdi. Kadını selamladım, her ne kadar gizlemeye çalıştıysam da pek başaramadığım hayal kırıklığımı belli eden sesimle 'Ben Teğmen John Blanchard, siz de Bayan Maynell olmalısınız. Sizinle buluşabildiğim için çok mutluyum. Sizi yemeğe götürebilir miyim?' diye sordum. Kadının yüzüne bir gülümseme yayıldı: 'Neden bahsettiğini bilmiyorum delikanlı' dedi, ama şu az önce buradan geçen yeşil elbiseli kız bu kırmızı gülü yakama takmamı rica etti benden, ve eğer siz beni yemeğe davet edecek olursanız kendisinin sizi caddenin karşısındaki büyük restoranda beklediğini söylememi istedi. Dediğine göre bu bir çeşit sınavmış .." ]]> PrinC3 http://www.payidar.net/blog/princ3/494-hayat-bu-gibi-sinavlarla-dolu.html üç NokTa http://www.payidar.net/blog/princ3/493-uc-nokta.html Tue, 01 Jul 2008 01:47:45 GMT *Üç noktayla dolu seni sevmek, Sonsuzluğa uzanıyor seninle her cümlem... Duru... Üç noktayla dolu seni sevmek,
Sonsuzluğa uzanıyor seninle her cümlem...
Duru yok, durağı yok, ne nokta ne virgül,
Şüphe edemeyeceğim tek şeyken aşkım,
Tüm soru işaretleri anlamsız
Büyük harfle başlar adın
Ve öyle biter...
Özel isim olduğundan değil,
Bana özel olduğundan...
Hayatıma attığım en güzel başlıksın,
Bana her gelişin satır başı;
Gözüme her değişin değişin ünlem!
Bir benden gidişin nokta,
O da zaten son nokta...... ]]> PrinC3 http://www.payidar.net/blog/princ3/493-uc-nokta.html Bir Namaz Seyri... http://www.payidar.net/blog/omers/492-bir-namaz-seyri.html Sat, 28 Jun 2008 16:40:23 GMT *BİR NAMAZ SEYRİ Image: http://www.hanimlar.com/image/yazi_img/namaz1.jpg Kıyamınla kıyametini...
BİR NAMAZ SEYRİ

Kıyamınla kıyametini başlatıyorsun. Kalk ayağa. Kıbleye yönel. Tekbir getir. “Allahuekber..” Ayağına takılan, yolunu kesen, emellerini yok eden, hayallerini engelleyen ne varsa, hepsinden daha büyüktür O. Ayağına takılanı kaldıracak inceliği, emellerini gerçekleştirecek şefkati, seni hayallerine eriştirecek gücü O’nun büyüklüğünde bulacaksın. Bunu bilerek, teslim ol Rabbine, kaygılarını ve korkularını rahmetinin kucağına bırak usulca. Kaldır ellerini ve bir gün nasılsa huzurunda hareketsiz kalacak bu bedeni, bütün hücreleriyle O’na teslim et. Ayağa kalk ve “buradayım ey Rabbim” de. “Evinden kaçan kulun, yuvadan uçan kölen yine Sana geldi. Buradayım! Geldim! Huzurundayım!”

* * *

Elini bağlamakla kötülükten çekiliyorsun. Dünya telaşının nabızlarını ne kadar da kuvvetli alıyorsun. öyle bir rüya ki dünya, içinde uykunu da uyanıklığını da kaybetmişsin, uyanmaktan korkuyorsun. Rüyasında gördüğü rüyayı anlatan adam gibi, kendini uyanık sandığın yerde uykunun en derin yerindesin. Kendini burada kalmaya razı etmişsin, şimdiye razı olmuşsun. ötesine gönlün de gözün de kapalı. işte şimdi, dünya telaşını ellerinle geriye atıp tekbir getiriyorsun. Büyük bildiklerinden de büyük olanın huzurunda kaygılarını küçültüyorsun, telaşlarını durultuyorsun, korkularını dağıtıyorsun. Sağ elini sol elinin üzerine koyup şerden el çekip hayra uzanıyorsun, yokluktan yüz çevirip varlığın kalbine akıyorsun. Varlığın göğsünde cılız bir nefes kadar hafifliyor, sadeleşiyorsun. “Subhaneke” fısıltısında, sonsuz gürültüler ortasında, bitmez telaşlar arasında, meyvesiz koşturmalar sonrasında Seni işiten, en ince sızılarına, en gizli arzularına kulak veren Rabbinle tanışıyorsun

* * *

Eğilmekle doğrultuyorsun kendini. Rükûlarında koca bir dünyanın yükünü atıyorsun omuzlarından. Azîm olan Rabbinin huzurunda eğilip başkalarına izzetini ilan ediyorsun. “Subhane Rabbiye’l-Azîm.” Bedenin eğiliyor; ruhun doğruluyor. Başın alçalıyor; kalbin duruluyor. Yüzün yere dönüyor; alnına rahmet dokunuyor. Yalnızlaşıyorsun rükûda; telaşlarda unuttuğun, dünya çölünde kaybettiğin kendini yeniden buluyorsun. Tutup dizlerinden kendini kendine doğru çekiyorsun. Kendine gelmek için kendinden geçiyorsun.
Oturmakla hayatın kalbinde yer tutuyorsun. Tahiyyata otur şimdi ve gözlerini ellerine kilitle. Diri olan her şeyin selâmını söylerken dirileri diriltene, ölüleri diriltene dön, ellerini eline vereni bil. Ellerinin ne kadar da küçük kaldığını hatırla hırsların karşısında. Elinde kalanların seni avutamayacağını anla. Sahiplendiklerinin hepsi avuçlarının içinde ama avucun boş olacak bir gün. Biriktirdiklerinin hepsi şimdi yanında ama avucun boşalacak bir günün akşamında

* * *

Secde ederek başını göğe ağdırıyorsun. Yüzünü toprağa sür şimdi. Evine dön. Sılana koş. “Subhane Rabbiye’l-A’la.” Başını yere koyarak sıfırla kendini. Rabbine de ki: “Sen varsın. Sen a’lâsın. Eksiklikten uzaksın, noksanlıktan muallâsın, kusurdan mukaddessin. Kusur bende. Benden yana eksiklik. Bende saklı acizlik. Bende bekler fakirlik. Yalnız Sana muhtaç olma zenginliğimdir secdem. Yalnız Sana kul olma şerefimdir secdem.” Secdeler ruhunun saltanatıdır. Varlığını huzurunda hiçlediğin andır secden. Rabbinin şahdamarı yakınlığından kalbine yakınlıklar emdiğin yerdir secde. Ruhunun muştular bulduğu demdir. Miracının ‘kab-ı kavseyn’idir secde. Seni beni aradan çıkardığın yerdir secde. De ki: “Dediğini yapıyorum, secde edip yaklaşıyorum. Sana yaklaşıyorum. Tüm uzaklıkları uzaklara bırakıyorum. Tüm aldanışları tuzaklarda bırakıyorum.”

* * *

De ki: “Yüzümde secdelerimin izini bırak ey Rabbim. Alnıma rahmetinin nefhasını bırak ey Rabbim. Kalbime En Sevgili’nin aşkını bırak ey Rabbim. Secdemden dirilt beni. Secdemde öldür beni. Secdemde durult beni. Secdemde doğrult beni.”

* * *

Tenini kalbine bitiştiriyor her namaz. Ve sabah gelince yeniden, tenine dokunur ötelerin hülyası. Göğsüne değer bin isâ nefhâsı. Yûsuf kokulu gömlekler sarılır tenine. Mûsa gibi ellerini göğsünden çıkarırsın. Uzakta bir ateş görmüşsün gibi kıvılcımlanır gökler. Yeniden dirilir gibisin. Unuttuğunu da unuttuğunu hatırlarsın yastığının kuytusunda. Rüyâlardan dönersin. Yeniden yüklenirsin hicranları. Biriktirmeye başlarsın yeniden. çoğaltmaya ayarlarsın kendini yine. Lâkin, hâlâ yırtıktır hayatın cepleri. Ayaklarının ucuna dökülüyor zamanın parçaları. Bir secdenin pınarında söndürüyorsun kalbinin yangınlarını..
Haydi Namaza, Haydi Kurtuluşa...
]]> omers http://www.payidar.net/blog/omers/492-bir-namaz-seyri.html Asker Hayatı http://www.payidar.net/blog/general-r/491-asker-hayati.html Wed, 18 Jun 2008 22:36:18 GMT *Asker olmuş onun adı * *Bulamaz yemete tadı * *Ekmek ise taştan katı * *İşte asker hayatı bu *...
Asker olmuş onun adı
Bulamaz yemete tadı
Ekmek ise taştan katı
İşte asker hayatı bu

Dörtyüz altmış gün şafak sayar
Bir tabldot yemekle doyar
Hergün botlarını boyar
İşte asker hayatı bu

Hergün sabah sporunda
İki çavuş var kolunda
Bu genç ölecek sonunda
İşte asker hayatı bu

Hergün dertlerinle uğraş
Elbisesi hep kamuflaj
Her sabah olur traş
İşte asker hayatı bu

Hergün silahını siler
Allahdan hep sabır diler
Elinden düşmez dergiler
İşte asker hayatı bu

Hergün ictima isim isim
Kararmış beyaz nevresim
Bağırmaktan kısıldı sesim
İşte asker hayatı bu

Her zaman telefon eder
Her gün nöbetlere gider
Sabır Faruk buda biter
İşte asker hayatı bu

Memleket gözünde tüter
Maaş aldığı gün biter
Arka dersen zart zart öter
İşte asker hayatı bu
]]> GeNeRaL ® http://www.payidar.net/blog/general-r/491-asker-hayati.html kendi tekne yapımım http://www.payidar.net/blog/erdinc35/489-kendi-tekne-yapimim.html Sat, 14 Jun 2008 21:01:24 GMT selamlar herkese senelerdir deniz ve tekneler benim en büyük ideallerimdendir. bir gün beraber... selamlar herkese senelerdir deniz ve tekneler benim en büyük ideallerimdendir.
bir gün beraber tekne sahibi olduğumuz arkadaş
ben ortaklıktan ayrılacağım dedi ve ben de tamam diyerek abimle konuştum ve kendi başıma tekne yapmaya karar verdim.
nasıl yapalım edelim derken filika aramaya başladım restore edip gezi teknesine çevirecektim ama okadar yüksek fiyatlarla karşılaştımki aklım durdu,sonra bir akşam muhabbet ederken sıfırdan başlayalım dedim abime o da bana proje çizim filan dedi bende gerek yok sadece formu tutturalım gerisi kolay dedim ve gidip profil aldık ,profilleri teknenin üstünü andıracak şekle getirdik sonra söke taka bayağı bir tekne görümüne getirdik iskeleti sonra ağaç kaplamasını yapmaya başladım ağaç kaplamayıda bitirince epey bir tekneye benzediğini gördüm,ama sağlamlığı bir türlü beni tatmin etmiyordu herkes yeteri kadar sağlam diyor fakat ben inanamıyordum sonra üzerini polyester kaplamaya karar verdim ve başladım polyesterini yapmaya bitirdim neyse ve balyozu alıp sağlamlığını kontrol ettim balyozu vurunca deliniverdi bende yaptığım kadar daha polyester kapladım yeniden denediğimizde kimse delmeyi beceremedi,sağlamlığını onaylamış olduk bütün arkadaşlarımla,kamarasını yapıp tekneyi ters çevirdik kamarayı ve küpeşteleri yerleştirip polyesterlemesini tamamladımki kamaranın kapısı motoru sabitleyeceğimiz yere denk geldi yerini değiştirip mesafeye uygun bir motor ararken hurdaya ayırdığım eski bir ford taanus marka arabanın motoru yazıhanede duruyordu şanzumanlı vaziyette ben onu kullanalım deyince herkesler gülmeye başladı ve beni inada bindirdiler olur olmaz diye ve motoru sabitledikten sonra hepsi 4 ileri şanzuman denizde işe yaramaz dediler bende ona uygun pervane ve kovanları alıp taktım boyasını yapıp eksiklerini tamamlayıp suya indirmek için yola çıktım fakat aklım hep şanzumanda başka tekne su yaparmı diye düşünmüyorum sadece tek düşüncem o ve tekneyi yeşilköy marinadan suya indirince önce kenara bağladım ve başladım beklemeye tabiki benimle iddaya girenlerde öyle tekne su yapmadı sabah saat 5.30 olunca vira bismillah deyip marşa bastım motor tıkır tıkır sayıyor herkesin ağzı açık bekliyor şanzuman ne yapacak diye tabiki bende tırsmıyor değilim neyse taktım vitese sorunsuz başladım gitmeye ama ne gitmek denizciler bilir lodosa karşı hem gidiyorum hemde tırsmaya devam iddayı kazanayım diye yeni suuya inan tekneyle lodosa kaşı gitmek rüzgara karşı i....
gibi bir şey,bir kaç hareketten sonra marinaya geldimki kimse kalmamış benimle iddaya girenlerden artık işim iddaadan kazandıklarımla bu yazın keyfini sürmek
ne yakıt derdim var ne yemek ne içmek nede başka bir şey bu yaz bütün masraflarımı çıkarmış durumdayım...
kesinlikle herkese deniz tavsiye ederim... ]]> erdinç35 http://www.payidar.net/blog/erdinc35/489-kendi-tekne-yapimim.html <![CDATA[80'lerde çocuk olmak]]> http://www.payidar.net/blog/beyaz_kelebek/488-80lerde-cocuk-olmak.html Fri, 13 Jun 2008 18:58:33 GMT Eger dis fircalamanin onemini "tam iki dakika" adli klipten, karsidan

karsiya gecerken saga sola bakmayi trafik kurallari ogreten bir kaplumbaga

ve tavsandan ogrendiyseniz

fi isteme aliskanligini zeki ve metin in kdv fi kampanya

skeci sayesinde edindiyseniz- - "once alisveris sonra fis"

Michael Jackson'in Macaulay Culkin'li black or white klibini ezbere

biliyorsaniz Super Baba'nin Turkiye'de gelmis gecmis en iyi dizi olduguna

inaniyorsaniz Ipek'in Amerika'ya gittigi bolumde Fiko'yla beraber hungur

hungur agladiysaniz,

Fiko ve Ipek'ten once Sakir'in Perihan Abla'yla olan

iliskisine gipta ettiyseniz Geometriyi Kurbaga Kermit'den, arkadasligi

Voltran'dan ogrendiyseniz 'Cikolata renkli sanatci' lakabinin mucidinin

Sezen Cumhur Onal oldugunu

biliyorsaniz "Mujde mujde size" denildiginde gozunuzun onune Parizyen

reklami ve bir cift bacak geliyorsa

Cocuklugunuz mahallede iztop, birdirbir yada

saklanbac oynamakla,arkadasla rla lego yapip, bilye oynamakla-seksekle

gectiyse Ilkokul onluklerinin siyahtan maviye donususune sahit olduysaniz

Icten ice hep Adile Nasit ve Munir Ozkul keske evli olsa diye dilediyseniz

Cenk Koray'in "kutunuzu aciyorum"sozuyle heyecan kattigi,yarismacila rini

isikli kutular ustunde yuruttugu yarismasini hatirliyorsaniz Bay Merakli'nin

kim oldugunu biliyorsaniz ve konusmasina bayiliyorsaniz

Her pazar gununuz Linda Ronstadt ve Aaron Neville'in All my life sarkisi

esliginde-Parliamen t Sinema Klubu filminin baslamasiyla sona erdiyse

"Yakalayin yesil isigi-hesapli parlak bulasigi" sloganli, jel deterjan

mintaks reklamini hatirliyorsaniz

"mintaksla canim mintaksla"

Kara Simsek'te ki Kit cocuklugunuz boyunca ruya arabaniz olduysa

A Takimi denince akliniza Savas Ay yerine George Peppard ve Mr. T'nin muthis

dizisi geliyorsa

Zagor, Teksas, Tommiks ve Mandrake'nin kimler oldugunu

biliyorsaniz( onlara daha sonrasinda Asterix, Red-kit ve Tenten uclusude

eklendi tabii)

ilk bilgisayariniz commodore 64 ise

ve bilgisayarda oyun oynamak icin kaset sarmaniz gerektiyse

Uzaktan kumandasiz televizyon izlemenin nasil bir sey oldugunu ve sadece

beta kaset alan video calarlari hatirliyorsaniz

Kelebekli tokalarla saci yukardan toplamamayi Serpil Cakmakli'dan

ogrendiyseniz

Burak Kut'un Benimle Oynama'sini ve Yonca

Evcimik'in Aboneyim Abone kliplerini hatirliyorsaniz

Bir zamanlar sizin icin Basketbol demek Chicago Bulls ve Michael Jordan

demek idiyse

Turbo sakizdan cikan araba resimlerini

biriktirip arkadaslariniza "bende daha fazla var" diye hava attiysaniz

Tsubasa'nin kartal vurusu, Yakari'nin sevimli

yuzu, She-ra nin seksi kiyafeti, He-man'in "Guc Bende Artik" diye haykirisi

hala gozunuzun onundeyse

Beverly Hills cizgi filmindeki Bianca'dan hala nefret ediyorsaniz ve

gobeklerinden kalp cikan ayiciklari animsiyorsaniz

10 yuz bin milyon baloncuklu fruko reklamindaki kizin su anki halini merak

ediyorsaniz

Bugun hala kutupanede duran Temel Britannica'larin orada olma nedeni

haftalarca kestiginiz kuponlar ise

Politikayi Ozal ve Demirel'le ozdeslestirebiliyor saniz Kirk yillik

Panço'nun adini Doritos'a deistiren ve Panco'ya Doritos diyen insanlara kil

oluyorsaniz Hey George versene borc, olmaz Michael bendede yok sarkisini

soyleyen siyah deri ceketli Hakan Peker sacmaligina inanmakta hala gucluk

cekiyorsaniz Kartal marka bir arabanin bagajinda kardeslerinizle yada tek

basiniza uyuyarak yolculuk ettiyseniz Cuma geceleri yayinlanan "Alaca

Karanlik Kusagi" programi yuzunden yillarca kabus gorduyseniz Super

Mario'nun 12 bolumunu birden gectiyseniz ve bununla hala gurur duyuyorsaniz

Big in Japan, The Final Countdown ve Eye of the Tiger parcalarini ezbere

biliyorsaniz Babaneleriniz yada ananelerinize, henuz yesile donusmemis yada

cicek

desenleriyle suslenmemis halk otobuslerinde bankaya kadar eslik ettiyseniz

Onlarin Cesur ve Guzel, Dallas ve Yalan Ruzgari cilginligina sahit olmakla

kalmayip, katildiysaniz

Bir kumbaraniz olduysa, harclik biriktirmeye calisip hicbir zaman

beceremediyseniz Ilkokulda bakkaldan aldiginiz leblebi tozlariya olum

tehlikeleri atlattiysaniz, sari pembe ve acik yesil renklerde, ustunde ari

maya olan silgilerden kullandiysaniz Hisseli Harikalar Kumpanyasinin

buyusunu hatirliyorsaniz, Cem Yilmaz'dan once bir Metin Akpinar ve Zeki

Alasya klasigi oldugunun farkindaysaniz Yaklasik on sene boyunca her pazar

gunu Bizimkiler dizisini izlediyseniz

Zeki Muren'in vucudunun alt kisminin televizyonda hicbir zaman gorememis

olmak sizde yillarca merak uyandirdiysa. ..

Baris Manco'yu sarkilarindan cok 7'den 77'ye adli programi yuzunden

sevdiyseniz. .

80'li yillar Turkiye'sinde dogmus, 90'li yillarda buyumussunuz demektir.

80'lerin kusagindan olmak demek gecirdiginiz cocuklukla gurur duymak ve

zaman zaman bahcede bisiklete binmek, agaclara tirmanmak istemektir. Hem

eski hem yeni olmaktir. Hayatla 80'li yillarda merhabalasmak yeni neslin

dejenereligine uzulmek ve o gunleri hatirlarken gulumsemektir. )

Paça çorbası isteyen varmııı ?

]]> BeYaZ_KeLeBeK http://www.payidar.net/blog/beyaz_kelebek/488-80lerde-cocuk-olmak.html Kirkinci Oda http://www.payidar.net/blog/beyaz_kelebek/487-kirkinci-oda.html Fri, 13 Jun 2008 18:57:26 GMT *KIRKINCI ODA Ne kadarınız gerçek sizin, kırk odalı şatonuzun kırkıncı odasındaki kilitler... KIRKINCI ODA

Ne kadarınız gerçek sizin,
kırk odalı şatonuzun kırkıncı odasındaki
kilitler altında sakladığınız gerçek
duygularınızla,
gerçek düşüncelerinizin ne kadarı yansıyor
hayatınıza,
söylenmeyen neler var kuytularda,
hani kendinizden bile sakladığınız,
bir sinir kriziyle ya da büyük bir acıyla
yahut da muhteşem bir sevinçle kabuğunu çatlatıp da
ortalara dökülecek neler biriktiriyorsunuz
içinizde...? ? ?
Ne kadarınız kendi sahtekarlığınızın esiri?
Sevip de söyleyemediğiniz,
özleyip de açıklayamadığınız
ya da sevmeyip de sevginizin eksikliğini içinize
gömdüğünüz oluyor mu,
korkaklıklar var mı,
kalleşlikler var mı,
yoksa diplerde saklanan cesaretiniz bir işaret mi
bekliyor...? ? ?

Göründüğünüz insan mısınız siz,
yoksa bir define arayıcısı hazineler mi bulur
içinizde
ya da yıkılmış bir kentin harabelerini mi
taşıyorsunuz?
Derununuzda neler saklıyorsunuz?
Ne kadarınız gerçek sizin?

Ülkenizle ilgili düşüncelerinizi söylüyor musunuz,
yoksa başınızı belaya sokmayacak kadar akıllı mısınız,
gerçek düşüncelerinizi başbaşa konuşmalara mı
saklıyorsunuz,
açıkça konuşanları biraz aptal buluyor musunuz?

Günahlardan yapılmış hayaller var mı içinizde,
günahtan korktuğunuzdan bunları saklayıp
Tanrı'yı mı kandırmaya uğraşıyorsunuz?
Günahları sevmiyor musunuz, seviyor musunuz
yoksa...? ? ?

Uzun bir yolculuğa çıkar gibi
duygularınızla düşüncelerinizi denklere
sarıp da içlerinizde bir yerlere mi
yerleştirdiniz,
bir gün yolculuk bitince açmayı mı düşünüyorsunuz
aslında yolculuğun hiç bitmeyeceğini ve
denklerinizi
hiç açmayacağınızı bilerek...
Bir gün çıldırsanız da
bütün duygularınızla düşüncelerinizi açıkça
söyleseniz,
neler duyacağız sizlerden,
gizli palyaçolar mı çıkacak ortaya,
yoksa korkaklığın altında,
bir istiridyenin içinde büyüyen inciler gibi
büyümüş yiğitlikler mi?

Kızgınlıklarınız yok mu sizin,
öfkeleriniz, isyanlarınız?
Aşklarınız yok mu?
Kendi sahtekarlığınıza ne kadar esirsiniz?
Esaretten kurtulsanız da gerçekler dökülse ortaya,
kendinize şaşar mısınız,
hiç düşündüğünüz oluyor mu kırkıncı odada neler
var diye, hangi unutulmaya çalışılmış sevgililer,
dile getirilmeyen özlemler,
söylenmeye söylenmeye birikmiş öfkeler,
hangi boşvermişlikler,
hangi inkar edilmiş arzular yatıyor diplerde?

Ne kadarınız gerçek sizin?

Kimselerden korkmadığınız kadar korkuyor musunuz
kendinizden?
Şehrin ışıklarının bulutlara yansıdığı
turuncu pırıltılı külrengi bir gecede,
şimşeklerle boşanan yağmur başladığında
şatonuzun odalarında bir gezintiye çıkıyor musunuz,
ağır ağır yaklaşıp o kırkıncı odaya açıyor musunuz
kapıyı usulca, gördükleriniz ağlatıyor mu sizi,
bu kadar gerçeği o odada saklayıp,
hayatı yalandan yaşadığınızı farketmek nasıl bir
sarsıntı yaratıyor?
yoksa, ne gökyüzüne vuran ışıklar, ne yağmur, ne de
ıssız gece,
sizin kırkıncı odaya yaklaşmanızı sağlayamıyor mu,
korkuyor musunuz kendi gerçeklerinizden,
kırkıncı odanız size de mi kapalı,
kendi kendinize bile mahrem misiniz?

Ne kadarınız gerçek sizin?
Ne kadarınız kendi sahtekarlığına esir?
Bıktığınız olmuyor mu kendi yalanlarınızdan,
hiç kendinizden sıkıldığınız olmuyor mu,
kendinizi bir yerlerde terkedip de gitmek
istemiyor musunuz,
bütün yalanlarınızdan uzak bir yere?

Şöyle rahatça bütün duygularınızı,
bütün düşüncelerinizi söyleyebileceğiniz bir diyara,
kendinizi bile yanınıza almadan.

Ah aslında ben onu seviyordum diye ağlayacağınız
kimleri saklıyorsunuz koynunuzda,
yüksek sesle eleştirip de
içinizden hak verdiğiniz hangi düşünceler var,
kendinizi akıllı bulurken aslında gizlice kendi
korkaklığınızdan utandığınızın itirafını nerelerde
gizliyorsunuz?

Ne kadarınız gerçek sizin?
Ne kadarınız kendi sahtekarlığına esir?

Bunu hiç düşündüğünüz oluyor mu
yoksa bunu düşünmek bile yasak mı size?
Neler var kırkıncı odada?
Otuzdokuz odadan yapılmış hayatınızı,
kırkıncı odanın kapısını açmamak için yalandan mı
yaşıyorsunuz?
Niye yapıyorsunuz bunu?
Açsanıza kırkıncı odayı yağmurlu bir gecede
belki...
Belki de hiç açmazsınız,
kapalı bir odayla yaşarsınız bütün ömrünüzü,
kendinizden sıkılarak.. ]]> BeYaZ_KeLeBeK http://www.payidar.net/blog/beyaz_kelebek/487-kirkinci-oda.html Doğan Cüceloğlu http://www.payidar.net/blog/beyaz_kelebek/486-dogan-cuceloglu.html Fri, 13 Jun 2008 18:56:09 GMT >konuşma: >> >>Ben: Arkadaşlar,...]]> Doğan Cüceloğlu' nun eğitimdeki katılımcılarla aralarındaki
>>konuşma:
>>
>>Ben: Arkadaşlar, aranızda ölümcül hastalığı olan var mı?
>>Katılımcılardan Biri: Allah'a şükür, hocam, bildiğimiz kadarı ile
>>yok.
>>
>>B: Ne güzel! Peki, bana, istisnasız tüm insanların, yani altı
>>milyar
>>insanın da başına geleceği garanti bir şey söyler misiniz? Cevap
>>neredeyse otomatik olarak çıkar:
>>K: Ölüm.
>>
>>B: Gerçekten de ölüm tüm insanların başına geleceği kaçınılmaz olan
>>tek şeydir. Doğum da tüm insanların başına kesinlikle gelmiştir,
>>ama
>>bundan sonra gelmesi kesin olan tek şey ölümdür. Diğer hiç biri
>>insanların tümünün başına gelmeyecektir. Peki, madem öleceğimiz
>>garanti, bu benim ölümcül bir hastalığım olduğunu göstermez mi?
>>Katılımcılar burada sessizce, başlarıyla onaylamaya başlar.
>>Öleceğim
>>belli ise benim ölümcül bir hastalığım olduğu da açıktır. Şu
>>şekilde
>>devam ederim:
>>
>>Peki, ne zaman öleceğimizi biliyor muyuz?
>>
>>K:Hayır
>>
>>B:Şu saniye içinde olma olasılığı var mı?
>>K:Var.
>>
>>B:Yarın?
>>K:Evet.
>>
>>B: 30 yıl sonra?
>>K: Olabilir.
>>
>>B: Peki bunlardan hangisinin sizin başınıza geleceğini bili yor
>>musunuz? Mesela bu akşam eve sağ salim varacağınızı nereden
>>biliyorsunuz? Sınıf sessizce dinlemeye devam eder. Çünkü genellikle
>>yaşama böyle hiç bakmamışlardır. Sözümü sürdürürüm:
>>B: Peki bir de tersini düşünelim, bu akşam eve döndüğünüzde, bu
>>sabah
>>evden çıkarken sağ salim bıraktıklarınızı sağ bulma garantiniz
>>nedir?
>>Var mıdır böyle bir garanti?
>>K: Yoktur hocam.
>>
>>B: Peki nereden biliyoruz, az sonra telefonumuzun çalmayacağını ve
>>evdekilerden birinin az önce öldüğünün bize söylenmeyeceğini?
>>Katılımcılar burada rahatsız olmaya başlarlar.
>>K: Hocam konuyu değiştirsek?
>>
>>B: Ama en yalın ve açık gerçek üzerine konuşuyoruz, biraz daha
>>devam
>>edelim bence. Peki, acaba bunu dün gece bilseydiniz, yani evde
>>akşam
>>birlikte olduğunuz kişilerden birinin yarın ölüm günü olduğunu
>>bilseydiniz, o zamanı aynı dün gece olduğu biçimde mi geçirirdiniz?
>>Yoksa farklı şeyler mi yapardınız?
>>K: Kesinlikle çok farklı geçerdi Hocam.
>>
>>B: Şimdi sizden rica ediyorum, lütfen bir an arkanıza yaslanın,
>>gözlerinizi kapatın ve bu sabah evden çıkarken evde
>>bıraktıklarınızdan
>>birinin gerçekten öleceğini düşünün, dün akşamınızı nasıl
>>geçirirdiniz? Aynı iletişim mi olurdu? Onunla aynı konuları mı
>>konuşurdunuz? Aynı konular, tartışma ya da gerginlik konusu yaratır
>>mıydı? Yoksa önemsiz hale mi gelirdi? Bu sabah evden çıkarken, bu
>>son
>>görüşünüzde ona ne derdiniz? Onun boynuna sarılmakta tereddüt eder
>>miydiniz? Çok sıkı sarılmaya mı, aynaya mı vakit ayırırdınız? Ona
>>"yüreğinizin taa derininden gelen bir "seni gerçekten çok
>>seviyorum"
>>demeye ne gerek var diye düşünür müydünüz? Onun ölecek olması sizin
>>ona duyduğunuz sevgiyi yoğunlaştırmaz mıydı? Burada bazı
>>katılımcıların ağladığı olur. Belli ki dün akşam yaptıklarından bir
>>kısmının ne kadar anlamsız olduğunu şimdi fark etmişlerdir.
>>
>>B: Şimdi gözlerinizi açabilirsiniz, acaba kaç tartışmamızı bu kadar
>>gereksiz biçimlerde yapıyoruz, kaçı gerçekten yaşamda
>>karşımızdakinin
>>varlığından daha önemli, hangilerinde "şimdi kalbini kırdım, ama
>>zaman
>>içinde ben ondan özür dilemesini bilirim?" diye kendi kabuğumuza
>>çekilip tartışmaları donduruyoruz. Yarattığımız kırgınlıkları tamir
>>etme olanağımız gerçekten var mı? Buna zamanımız gerçekten kaldı mı? ]]> BeYaZ_KeLeBeK http://www.payidar.net/blog/beyaz_kelebek/486-dogan-cuceloglu.html