Kimsenin bilmediği bir şarkıyız...
Ben sözler’im...
Sen uyumsuz notalarsın içinde...
Nasıl başladığımızı hatırlarsın?
Tıpkı sevmek gibi, birdenbire....
Yeni gelmişti eylül
Henüz sararıyordu beti-benzi....
Sonbahara inat, sevda diyorduk
Şarkıydık biz o gece!
Ve daha yeni başlıyorduk...
Böyle gider diyorduk,
Gitmedi...
Sen unuttun nakaratı!
Ben söz’düm...
Sen söze Beste olup, veremedin anlamını......
Nakarat mutluluktu....
Dile gelmedi!
Sevdaydı her söz’ün sonu,
Beste’lenmedi....
Yazık...
Eylülden önce döktün yapraklarını
Oysa sonbaharın içinde,
Bir bahar vardı...
Umutlarım şimdi mahçup güze...
Bu şarkının adı sevdaysa;
O sözler’e hiç yakışmadı bu Beste...
Bu evin içine yaLnızLık girdiğinden beri
Her odası darmadağın,tıpkı ruhum gibi
Ya aşk bitti,ya zaman..
ikisinden biri…
HaLa yanağımda gözyaşımın izLeri…
Artık susuyorum… sözLerim bitti..
bu kez gidiyorum.. sahiden bitti….
MutLu sonLa biten hikayen oLamam..
eLLerinden tutsam iyiLeşmez yaram..
Yüzüne baksam..aynı aşkLa bakamam..
SevgiLim hoşçakaL…
Kıskançlık üzerine aşk mektubu Sana baktığım zaman gözlerim kamaşıyor. İnce bir rüzgar esiyor saçlarının arasından, bütün denizler deviniyor .. binlerce güneş parlıyor gözbebeklerinde.. senin ışığın öyle parlak ki gökyüzündeki utancından eriyor Sana dokunduğum zaman sudan geçer gibi ellerim, senin beyazlığınla arınıyor. Yüreğimin içinden ırmaklar akıyor. Sana dokunduğum zaman nefes alamıyorum, soluğum kesiliyor.Sana dokunduğum zaman boyut değiştiriyorum.. bütün renkler yenileniyor. Bir masanın başında oturuyorsun, elinde çay bardağı… Diyelim ki çay içiyorsun. Senin oturduğun masa birden anlam kazanıyor. Çay daha lezzetli, masa daha sevimli, bulunduğun oda huzur veriyor. Sen yürüdüğün zaman bastığın kuru toprakta çimen bitiyor, çevrende güller açıyor. Kuşlar havalanıyor sevinçle mavi gökyüzüne. Senin el sürdüğün yerden bereket fışkırıyor. Ah sevgilim.. yüreğimin ateşi, başımın dumanlı yüce dağı, dinim kadar imanım kadar güvendiğim ey güzel insan.. seni kimse benim gözlerimle...
Sana baktığım zaman gözlerim kamaşıyor. İnce bir rüzgar esiyor saçlarının arasından, bütün denizler deviniyor .. binlerce güneş parlıyor gözbebeklerinde.. senin ışığın öyle parlak ki gökyüzündeki utancından eriyor Sana dokunduğum zaman sudan geçer gibi ellerim, senin beyazlığınla arınıyor. Yüreğimin içinden ırmaklar akıyor. Sana dokunduğum zaman nefes alamıyorum, soluğum kesiliyor.Sana dokunduğum zaman boyut değiştiriyorum.. bütün renkler yenileniyor. Bir masanın başında oturuyorsun, elinde çay bardağı… Diyelim ki çay içiyorsun. Senin oturduğun masa birden anlam kazanıyor. Çay daha lezzetli, masa daha sevimli, bulunduğun oda huzur veriyor. Sen yürüdüğün zaman bastığın kuru toprakta çimen bitiyor, çevrende güller açıyor. Kuşlar havalanıyor sevinçle mavi gökyüzüne. Senin el sürdüğün yerden bereket fışkırıyor. Ah sevgilim.. yüreğimin ateşi, başımın dumanlı yüce dağı, dinim kadar imanım kadar güvendiğim ey güzel insan.. seni kimse benim gözlerimle görmüyor. Sana sıradan biriymişsin...
Gidiyorum diyorsun....
Ben sana çoktan veda ettim bilmiyor musun?????
Düşler sokağının kaldırım taşlarından biri eksik senin yüzünden hala anlayamadın mı? yanımda bu yüzden yürüyemiyorsun.
Ben senin ayrılığına sevdalandım artık sevgili.!!!
Ayrılığında bir başka güzel oluyorsun..
saçlarını esmeyen rüzgarlar savuruyor sen esen rüzgarlarda kayboluyorsun. Bir veda yazısı istedin benden, yazmak ne kadar zor görmüyor musun? benden bir parçayı taşımaya ihtiyacın mi var neden beni buna zorluyorsun???
Ben seni dokunamadığım ellerin kadar yazamadığım satırlarımda sevdim,
sen satır başlarında doğup satır sonuna ölüyorsun, benden seni öldürmemi mi istiyorsun???
Yazdım sevgili, sana veda sözlerimi yazdım, hiç okuyamayacağını bildiğim için yazdım belki de, hem de ne kadar çok okumayı istediğini bildiğim halde.
Uzun bir gece boyunca bu son olacak belki de dedim sevgili .. Gece deliydi ben daha deli, gece öfkeliydi ben daha öfkeli,...
