Payidar.NET - Bilgi ve Paylaşım Forumu
Go Back   Payidar.NET - Bilgi ve Paylaşım Forumu > Aşk & Sevgi > Aşıklar Diyarı

Duyurular

Aşıklar Diyarı Kalbi aşkla yananların bölümü. Aşkın derinliğine ve çılgınlığına duygulu bir bakış.

Cevapla
 
LinkBack Konu Seçenekleri Gösterim Modu
  #1 (Daim)  
Alt 30.07.08, 14:12
Yar'e - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
Forum Kurdu
 
Üyelik Tarihi: 28.05.08
Şehir: İstanbul
Mesajlar: 586
Karizma Puanı: 89
Yar'e has a reputation beyond reputeYar'e has a reputation beyond reputeYar'e has a reputation beyond reputeYar'e has a reputation beyond reputeYar'e has a reputation beyond reputeYar'e has a reputation beyond reputeYar'e has a reputation beyond reputeYar'e has a reputation beyond reputeYar'e has a reputation beyond reputeYar'e has a reputation beyond reputeYar'e has a reputation beyond repute
Bir Kent Masalının Son Demleri...

Bir kent masalının son demleri...


“melekler kırmızı yanar…

kalbe tutuşan her şey kırmızıdır…

hele kalp hazırsa

‘kentten’ bir el kalkar”

A.Cahit Zarifoğlu




Kirpikleri yorgun her masalın sonu (gerçeği), hep ilk cümlede gizlidir… !!!






Kirpikleri yorgun O şehirde...






Diyar-ı aşkı izliyordu, diyar-ı yardan uzak...




Yorgundu şair...



İçinden geçen her şehir, bir kent soysuzunun asalak kalbine, rengini düşürüyordu... İçinde kent soysuzlarını, aşk meczuplarını büyütüyordu... Ve rengini emanet bıraktığı her şehir, bir masalı kanatıyordu a(r)dında...



Yorgundu şair...



Kend(t)inden kaçıyordu... Şehir bakışlı bir kıza, şiir yazdıracak kadardı gidişi, kirpiklerini yolduracak kadarda kalanlığı...



Her kayaya bir şiirle kentin hatırını alıyordu... Hatırı sayılmayan gidişleri hep gülümsüyordu... Ve şiirinden kent kent kaçan şair, gittiği her şehirde yeni bir masala kahraman oluyordu habersiz...




Hüznü tebessümüyle ağlatan, acıyı gözlerinin renginde saklayan, bir garip yolcuydu kenti şair yapan... Hüznünü aklayamayışına satır satır ahlanacağı bir çift bakıştı şehir ve şehrin kirpiklerinde kanıyordu şair... Çoğul hüzünlerin gölgesinde, tekilliği büyütüyordu sakil bir acıyı... Ve kalbini bir deniz şehrinde arındırıp, bir banliyö kimsesizliğinde yaşatan şair, sağ salim sabaha ulaştırdığı yalnızlığıyla, şehrin ıslaklığına kuru(tu)yordu cümlelerini hala... Bilmiyordu... Şehrin kirpiklerinden damlayan, ela bir masaldı oysa...




Diyar-i hüznü izliyordu, diyar-i hazandan uzak...



İçinden gemiler geçiyordu... Dilini bilmediği şarkılarla geliyordu sabah... İçi acıyordu... Hüznü dar bir semtin uçlu bucaklı mavisinde sonsuzluğu soluyordu... Oysa hüznünden yana yitiyordu soluğu kentin... Ansızın avuçlarına esmer bir hayat tutuşturuyordu şehir... Yazdığı ilk cümle devrik bir krallığın yetimliğini andırıyordu... Ve henüz başlayan bir kent masalının sonu, şairin ilk harfinde tebessüm ediyordu... Sahi... Kim s/aklardı bir sonu anı niyetine? Üstelik emanet bıraktığı her cümle, bir gidişin habercisiyken... Kim?



Rengini şehrin hüznüne daldırdı şair... Ela bir sitemdi artık, kirpiklerine yas düşen kentin, izinsizce boğulduğu... Uzandı, lakin silemedi, aklayamadı hüznü kentten, rengi gidişlere çalan şair...



Ve son...



Şair şehri terk etti, şehir kendini... Biliyordu ki masal; kalsaydı eğer beş dakika değil, beş asır kanardı... Kaya üstü yalnızlığına yoldaş yapıp gecenin türküsünü, yaşanılası bir öyküyü yaşardı... Ve kirpiklerinin tekil hüznünde çoğul bir masal nam salardı...



Kalsaydı eğer... Ne uzağında kalınan bir veda, ne içe batan âteş-i sevda, ne de ardından el sallanmayan bir gidiş kalırdı masalda... Öyle ya... Kalmadı şehir, gitmedi masal... Gitti şair ve kanadı masal...






Ve ben... Hatırı sayılır bir gidişim olmadı... Ardından el sallanmadı masalımın... Kirpiklerime değen hüzün geceyi karartmadı... Nemli bir hayattı yaşadığım, hiçbir şiirde kurumadı... Ve hiçbir şehir adımla tenhalaşmadı... Sonundan başlanan bir masalın, başlığıydım: "üç nokta"...



Gerisi üç noktaydı... Gerisi yalnızca üç nokta...



...



Fatıma Arslaner







Alıntı
__________________
Aydınlık sabahı düşün ve durgun karanlık geceyi. Rabbin seni ne unuttu ne de darıldı... Öteki dünya senin için (hayatının) bu ilk bölümünden mutlaka daha iyi olacak! Ve zamanı geldiğinde Rabbin sana (kalbinden geçeni) bağışlayacak ve seni hoşnut kılacak.(Duha-1/5)

*****

Gül Dedi Bülbül Güle, Gül Gülmedi Gitti,
Gül Bülbüle, Bülbül Güle Yar Olmadı Gitti...
Digg this Post!Add Post to del.icio.usBookmark Post in TechnoratiFurl this Post!
Alıntı ile Cevapla
Cevapla

Go Back   Payidar.NET - Bilgi ve Paylaşım Forumu > Aşk & Sevgi > Aşıklar Diyarı

Etiketler
bir, demleri, kent, masalının, son


Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
 
Konu Seçenekleri
Gösterim Modu

Yetkileriniz
Konu Acma Yetkiniz Yok
Cevap Yazma Yetkiniz Yok
Eklenti Yükleme Yetkiniz Yok
Mesajınızı Değiştirme Yetkiniz Yok

BB code is Açık
Smileler Açık
[IMG] Kodları Açık
HTML-Kodu Kapalı
Trackbacks are Açık
Pingbacks are Açık
Refbacks are Açık

Hizli Erisim

Benzer Konular
Konu Yazar Forum Cevaplar Son Mesaj
Küçük Kardeş Masalının Gerçek Sonu cumali22 Edebiyat 1 15.05.08 04:22
Bisküvi Kent SportMan Resimlerin Dili 5 22.03.08 17:13
Gidersen yıkılır bu kent freezer-fire Şiirler 0 16.08.07 14:52
Kent mi?,Kırsal mı? lion06 Anketler ve İstatistikler 6 08.03.07 21:33


Tüm Zaman GMT +2 Olarak ayarlı. Saat: 17:02.


Powered by vBulletin® Version 3.8.0 Beta 4
Copyright ©2000 - 2008, Jelsoft Enterprises Ltd.
Search Engine Friendly URLs by vBSEO 3.2.0