Kalemim Bile Uslandı Aşk Yazmayalı
Hangi baharın eksik Nisan’ına bıraktım ki seni be sevgili! Oysa ellerim gibi soğukta değildi kalbim. Bilemedim hangi hicrana bulaştı gözlerim. Sonunda mücrim bir geceye daha yükledim günahları. Acıları zulaladım adı bile olmayan bir aşka. Aşk dedim sonunda adına. Adı bile sevimsiz geldi son ayrılıkta… Ben Akıl nimetinden yoksun bir halde yalanlar ve yanlışlar arası saylardayken, sen, kim bilir hangi cümlelere zoraki tebessümlerle mahkûm edilmiştin. Ben uyku ile uykusuzluk arası acılara meyilliyken, sen, kim bilir hangi düşte sessiz çığlıklara rehin bıraktın aklını. Düşünmedim mi sandın her yeni günün şafağında senin hangi güne çığlıklarla uyandığını.
Bana ellerini uzatma be sevgili! Rahmani bir yasaya tabii oldu ellerim…
Sinesine sardım kanlı bıçaklı bakışlarını acının. Çok korktum gündüze rağmen, ya kâbuslarıma dahi konuk olmazsan…
Her zannı kötüye yorardım yokluğunda. Belirsiz zamanlarda saniyeler çalardı son akıl kırıntılarımı. Susmayı becerirdim bir kez daha yokluğunda. Kurduğum düşler hep vuslatsızına tesadüf etse de sevdanın. Oysa sonu olmayan sevdaları düşünemeyecek kadar yorgundum. Aklım beni bile hayretlere sevk etti yokluğunda…
Ve kalemim bile uslandı aşk yazmayalı…
Ezrak
__________________
Aydınlık sabahı düşün ve durgun karanlık geceyi. Rabbin seni ne unuttu ne de darıldı... Öteki dünya senin için (hayatının) bu ilk bölümünden mutlaka daha iyi olacak! Ve zamanı geldiğinde Rabbin sana (kalbinden geçeni) bağışlayacak ve seni hoşnut kılacak.(Duha-1/5)
*****
Gül Dedi Bülbül Güle, Gül Gülmedi Gitti,
Gül Bülbüle, Bülbül Güle Yar Olmadı Gitti...
21.07.08, 20:39
Benzer Konular 
Normal
