 |
| |||||||
| Kayıt ol | Forum Kuralları | Yardım | Üye Listesi | Takvim | Arama | Bugünün Mesajları | Forumları Okundu Kabul Et |
| Duyurular |
 |
| Aşıklar Diyarı Kalbi aşkla yananların bölümü. Aşkın derinliğine ve çılgınlığına duygulu bir bakış. |
 |
| | LinkBack | Konu Seçenekleri | Gösterim Modu |
07.07.08, 20:31
| ||||
| ||||
| Ansızdık Ansızdık; Hesapsız bulduk birbirimizi. Aransa bulunmazdı, tesadüftü. Ne sevindik. Zamanı ‘zaman’ olarak ölçmedik sevincimizin sonrasında. ‘Ansız’ başlamıştı ya, ansız devam eder giderdi. Zaman da ne? Olmadığımızda başlardı, olduğumuzda biterdi. Ayrılığı sayardık geçen vakitten. Geçmezdi de; zor olsa da sabrederdik zamana. Sadece geçsin diye. Yalanmış saydığımız ayrılık zamanları. Sonu yalan gibi bitti ama bizde yoktu yalan… Gerçek zamanlar gelecekmiş; ‘Ayrılık, ayrılık, ayrılık; zaman, zaman, zaman’ olan. Kaderdik; Alnına aynı yazı yazılmış. Hani kaderimizi biz belirlerdik? Yaptıklarımız kaderdi; yapmadıklarımız ‘kader’ değil. Daha neleri yapacaktık da; ‘işte kaderimiz’ diyecektik? Güzelliklere kader dermişiz, varlığımıza… Yokluğumuza ‘kötü kader’ diyeceğimiz kader yazılmış. Okunsaydı alın yazısı; demezdik. Dert olmayacaktı hiç kaderimizde. Anmamıştık derdi tasayı… Tutkuyduk; Olmayacaktı sensiz; olmayacaktı bensiz… Neye tutunacaktık sensiz, bensiz? Gönüller kalamazdı gönülsüz. Kalbim tutkusunu, kalbin tutkusunu kaybetmeyecekti. Anlayamadık… Hayata tutunamamışız, birbirimize tutunmaktan. Meğer bir gün, hem de ansızın anlayacakmışız. Tutkuyu yitirmemin ızdırabını ve öylesine kalakalmayı. Tutkusuz… Işıktık; Karanlıkta parladığımız. Lantandan farksız, birden bire parlayan… Zor günleri aydınlattık karanlıktan öte. Kimi zaman güneş olduk da; gece olunca aniden ay, yıldız… Biz de fark etmedik geceyi, gündüzü. Işıktık işte. Ne olursa olsundu, zamanın her yerinde aydınlatırdık, ne varsa… Seni ve beni görürdük, gerisi önemsiz. Güneş, ay, yıldızlar -ışıksal - neyi aydınlatacakmış biz varken? Az kalırdı yanımızda. Onlar hep varmış. Görseydik de hazır olsaydık sessizce yaklaşan karanlığa. Onların aydınlığına, ışığına muhtaç kalacağımızı nasıl hissederdik ışığımızda? Göremedik bunları. Görmeyi istemezdik zaten. Karanlığa atar görmezden gelirdik. Bize neydi? Şimdi ise; ‘karanlıktan daha koyu karanlık…’ Alışkanlıktık; Sanki ezeldendir gibi. Yeryüzüne gelmeden önce de hep biz varmışız gibi… Kimseler gelmeden önce alışmışız birbirimize. Öyle sandım; öyle sandın. İyi, kötü; adına her ne denirse artık. Alıştıklarımızın en iyisinden iyiydi, alıştıklarımızın en kötüsünden kötü… Kural yoktu alışmaya, alışılmaya. Çok aradık aşılmanın yerine başka kelime. Bulamayınca; ‘defalarca alışmak’ kalmıştı bağımlılığın adı. Hani, neye alışmıştık biz? Vazgeçmeyecektik kolay kolay alışkanlığımızdan? Hatta hiç. Topraktık; Yaşam kaynağı. Toprak olmadan ne olurdu ki biz olalım? Sağlamca toprağa basıyorduk içimizde taşıdığımız her şeyimizle. Sevgi eksek, o bile büyürdü ekilince. Zaten büyüyeceği kadar büyümüştü sevgi bizde… Topraksız. Biz oyduk zaten. Toprağa; alışkanlığımızı, ışığımızı, tutkumuzu, kaderimizi verdik. Ansızın… Bir gün gelip de ‘toprak’ dediğimize gerek kalmadan ‘hiç’ olacağımız? Üzerdi düşüncesi bile. Düşünmedik. ‘Hayat’ demedim; demedin… ‘Hayattık’ diyemedik… Unutmuşuz gerçeği. Ama hiçbir zaman; aşk demedik, diyemedik…
__________________ Aydınlık sabahı düşün ve durgun karanlık geceyi. Rabbin seni ne unuttu ne de darıldı... Öteki dünya senin için (hayatının) bu ilk bölümünden mutlaka daha iyi olacak! Ve zamanı geldiğinde Rabbin sana (kalbinden geçeni) bağışlayacak ve seni hoşnut kılacak.(Duha-1/5) ***** Gül Dedi Bülbül Güle, Gül Gülmedi Gitti, Gül Bülbüle, Bülbül Güle Yar Olmadı Gitti...       |
|
08.07.08, 01:36
| ||||
| ||||
| Ce: Ansızdık Topraktık; Yaşam kaynağı. Toprak olmadan ne olurdu ki biz olalım? Sağlamca toprağa basıyorduk içimizde taşıdığımız her şeyimizle. Sevgi eksek, o bile büyürdü ekilince. Zaten büyüyeceği kadar büyümüştü sevgi bizde… Topraksız. Biz oyduk zaten. Toprağa; alışkanlığımızı, ışığımızı, tutkumuzu, kaderimizi verdik. Ansızın… Bir gün gelip de ‘toprak’ dediğimize gerek kalmadan ‘hiç’ olacağımız? Üzerdi düşüncesi bile. Düşünmedik. ‘Hayat’ demedim; demedin… ‘Hayattık’ diyemedik… Unutmuşuz gerçeği. Ama hiçbir zaman; aşk demedik, diyemedik… yüreğine sağlık canım harikaydı en çok burası ilgimi çekti 
__________________ 'Turkcheyi Türkçe Konuşarak mı Saklasak,Türkçe yi Turkche Konusharock mı Yasuck'la Suck?' Amerikan özentisi gençlerin içinde büyüyen 21 yy da , Türklüğüyle övünen ve onu korumaya çalışan size göre geri kalmışlardanım !! |
|
|
| Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir) | |
| Konu Seçenekleri | |
| Gösterim Modu | |
|
|
Normal
