Egenekon'un çökertilmesinden sonra, -ki, ben bunun olabileceğine inanmıyorum- neler olacağını düşünmek ve kendimize göre sonuçlara ulaşıp, kısmen de olsa geyik muhabbeti üretmek, siyasi duruşumuz ne olursa olsun hiç kimseye bir şey kazandırmaz.

Ergenekon'u ortaya çıkaran şartlar üzerinde düşünmek ve millet olarak kendi kusurlarımızı arştırmak daha doğru bir yaklaşım tarzı olacaktır. Biz de Demokrasi kültürü oluşmadan, dört yılda bir sandık başına gidip oy vermeyi "Hakimiyet-i Milliye" sanarak egemenliğin bizde olduğunu kabul edersek, daha çok Ergenekon ve türevi örgütler ile karşılaşırız.

Bu durumu basit bir misâl ile arz edeyim.

Evimin kapsını kilitlememişim, pencereleri açık bırakmışım, hasılı güvenlik tedbirlerini almamış, yapmam gerekeni yapmamışım. Nihayetinde eve hırsız girmiş. Daha sonra kendi kendime diyorum ki, "Hırsız yakalanırsa benim derdim biter."

Hayır bitmez...!

Hırsızın çaldığı tüm eşyalarımızı geri alsak da, bizde bu kafa olduğu müddetçe daha evimze çok hırsız girer. Hırsızı karşımıza alıp, "Bak bu senin yaptığın günahtır, haramdır" diye ahlak dersi vermeye kalkmamız bizi daha da gülünç hale getirir.

Hiç kimse merak etmesin. Hırsız yaptığı şeyin ahlâki olmadığını, sonunda yakalanırsa nasıl bir ceza alacağını ev sahibinden daha iyi bilir.

__________________
Eğer sorsanız: 'Sessizlik nedir?'
O, Büyük Ruh' un sesidir...!

Yine sorsanız: 'Sessizliğin meyveleri nelerdir?'
Kendi kendini kontrol, gerçek cesaret demek olan metanet, sabır, vakar ve saygı...!