Memleket "Erdoğan Cumhurbaşkanı olacak mı - olmayacak mı" kavgasına tutuştu.

Sezer'in uygulamalarına kızan bir bölüm "olsun, bunların hakkından ancak bu gelir" diyerek Erdoğan'ın Cumurreisi olmasını destekliyor.

Karşı cenah ise bu adamın "karısı başörtülü," muhafazakar, Laik değil" gibi "temel" gerekçelerle karşı çıkıyor.

Temel gerekçe dedim çünkü bu taraf olayın "ideolojik" yanıyla ilgileniyor, diğer hususlar, yolsuzluk falan "tali" mesele bu arkadaşlar için.

En son YÖK'ün olaya dahil olmasıyla, BBC'nin deyimi ile silahlar çekildi "ilk kurşun" atıldı...

Ortalıkta gözüken her iki taraf ta meseleye "ideolojik" bakmaktadır.

Ve kusura bakmasınlar bu kavgayı Tayip Erdoğan kazanacaktır.

Çünkü Tayyip'in ideolojisini alt etmelerine imkan yoktur.

Ne ideolojisi mi: "mağdurin" ideolojisi...

Şimdi de ayın ondördünde miting yapıp "Tayyip'e hayır!" diyecekler.

Sivil toplum örgütleri kendilerini bu konuda taraf hissedip "Atatürkçü Düşünce Derneği" bayrağı altında Laikliğe ve Atatürk'ün köşküne sahip çıkacaklar.

Bu mitinge Tayyip'i köşke taşıyacak miting demek abartı olmaz.

Esas problem şurada, son bir yıldır anketlerde düşüşte olduğu gözlenen AKP'yi de ayağa kaldıracaklar.

"Mağdur" olmayı çok iyi beceren bir parti ve mağdura sahip çıkmayı genetik bir haslet olarak benimseyen bir millete sahip olduğumuz göz önüne alınırsa AKP'nin bu mitingi nasıl kullanacağını tahmin edebiliriz.

Mitingi organize eden emekli paşalar koalisyonunun "demokrasi" sicilindeki problemleri ve ortaokul bebelerinin kendi aralarında yaptıkları "müsamereleri" andırır hareketlerle memleketi "irtica"dan kurtaracağını zanneden grupların bu mitingin destekçilerinden olduğunu hesaba katınca AKP'nin bu mitingten zararlı çıkacağını söylemek biraz safdillik olur...

Mitinge karşı hükümetin yürüttüğü "engelleme" taktiği ve sistemli gerginlik stratejisi semeresini verecek ve şundan emin olun, Tayyip'in Cumhurbaşkanlığı'na karşı olan vatandaş sayısında bir artış olmayacaktır.

"Peki ne yapmak lazımdır?" sorusunun cevabı belli...

Kaybedeceğini bilseniz bile "demokrasi"ye oynamak lazımdır.

Tayyip Erdoğan'a karşı kullanılabilecek o kadar argüman varken "irtica" argümanı ile saldırmamak lazımdır; çünkü bu ters tepiyor. Vatandaş bu grupların "irtica" diye isimlendirdiği şeyin kendi inancı olduğuna inanmaktadır.

Damadın genel müdürlüğü, oğulun gemileri, ihalesiz verilen işler, yolsuz vekiller varken, "rejim tehlikede, irtica geliyor!" diyerek Tayyip'in önünün kesilemeyeceğini anlamak lazım.

Bu arkadaşlar hala anlayamıyorsa biraz "sosyoloji, psikoloji ve siyaset bilimi" okusun...

Bu işin çözümü ne meydanlarda "anti Tayyip" timleri oluşturmaktan ne de "hukuku" zorlamaktan geçiyor. Çözüm hukukun içinde bulunmalıdır.

Devlet Bahçeli'nin de dediği gibi çözümün adresi milleti kamplara bölecek "sokak" değil meclistir.

Bu meclis hakkında onca dosya bulunan birini köşke gönderirse, başka bir meclis o dosyalarla köşkten indirebilir.

Demokrasimiz ve meclisimiz bu olgunluğa sahiptir.

Yoksa meydanlarda "Ata'nın masasına oturtmam" diyerek, kışlaya göz kırparak Erdoğan'ın önünü kesmek mümkün değil...

Netice, Paşam kusura bakmayın ayın on dördünde evde sigortaları onaracam o yüzden gelemiyorum...